هزینه برای «منابع انسانی کارآمد» جلوی «مهاجرت» را می گیرد
| وقتی نیروی خلاق و کارآمدی میخواهد در جامعه شکل بگیرد باید شبکهای از بسیاری از امکانات مانند شبکههای حمایتی از مدرسه گرفته تا دانشگاه و مراکز بهداشتی و درمانی وجود داشته باشد. مجموعه این امکانات هست که میتواند یک انسان را تبدیل به منابع انسانی کارآمد کند. اگر در هر کدام از این قسمتها خللی وارد شود و هر چقدر آن خلل بنیادیتر باشد بازسازی آن مشکلتر میشود و در درازمدت تاثیرات بسیاری میگذارد.
۵۵آنلاین :
بسیاری از استارتآپها در ایران بلافاصله پس ازتولد میمیرند، جنگافروز رفتنیاست؟، این قافله عمر عجب میگذرد...، دوپینگ علمی با ریتالین، اتاقهای فکر در حوزههای اجتماعی گسترش یابد، حلاوت مایل به تلخی گزنده،انتقاد از امنیتیکردن پخش آهنگ در مدارس و آبخیزداری پشت سد» پرداخته است در ادامه به بازتاب گزیده ای از این مطالب می پردازیم: **هزینه برای «منابع انسانی کارآمد» جلوی «مهاجرت» را می گیرد با سیدجواد میری با درج عنوان «هزینه برای «منابع انسانی کارآمد» جلوی «مهاجرت» را می گیرد» آورده است: وقتی نیروی خلاق و کارآمدی میخواهد در جامعه شکل بگیرد باید شبکهای از بسیاری از امکانات مانند شبکههای حمایتی از مدرسه گرفته تا دانشگاه و مراکز بهداشتی و درمانی وجود داشته باشد. مجموعه این امکانات هست که میتواند یک انسان را تبدیل به منابع انسانی کارآمد کند. اگر در هر کدام از این قسمتها خللی وارد شود و هر چقدر آن خلل بنیادیتر باشد بازسازی آن مشکلتر میشود و در درازمدت تاثیرات بسیاری میگذارد. البته این تاثیر بیشتر از همه در شبکه حمایتی خانوادگی رخ میدهد. ما همه انرژی و تمرکز خود را صرف گسترش تهران و چند کلانشهر دیگر میکنیم. بنابراین بقیه مناطق ایران، ناچار به مهاجرت به کلانشهرها میشوند. البته شاید در 5سال قبل اگر کسی به حاشیه تهران یا شیراز مهاجرت میکرد میتوانست با درآمد 1.5 میلیون تومان در آن منطقه زندگی کند. در حالی که امروز در شهر تهران با زیر 10میلیون تومان نمیشود زندگی کرد. 10میلیون تومان در مقایسه با ارزش دلار واقعا پول زیادی نیست، ولی در همین تهران که متمولترین شهر ایران است شاید بیشتر از 2درصد مردم نتوانند درآمد بیش از 10میلیون داشته باشند و همین امر موجب میشود که مهاجران در تهران یا کلانشهرها هم نتوانند دوام بیاورند. بنابراین نوعی ناتوانی یا درماندگی اجتماعی هم رخ میدهد، یعنی فرد مدت مدیدی تلاش کرده تا هرطور شده سکان زندگی خود را حفظ کند، اما بعد از مدتی ناتوانی بر او چیره میشود. در واقع زیرساختها، تغییر و تحولات اجتماعی، اقتصادی و سیاسی طوری افراد را به گرفتاری میکشاند که حالت وادادگی رخ میدهد. گذشته از این مساله، مهاجرت به شهرهای دیگر، آن مناطق را درگیر مسائل زیستمحیطی، اختلافات فرهنگی و اجتماعی میکند و آرامآرام در اجتماع تنش ایجاد میکند. مثلا بعضی از این شهرکهایی که در تهران ساخته شده، جمعیت آن از شهرهای مختلف آمدهاند. آنها وقتی در یک مکان قرار میگیرند هرچند از یک منظر، بار جمعیت حاشیهنشین تهران کم میشود ولی از منظری دیگر چون در مورد مسائل فرهنگی و اجتماعی کار نشده و برنامههای آگاهکننده رسانهای و آموزشی در نظر گرفته نشده است. فرزندان با یک کلیشه وارد مدرسه میشوند. در این مدرسه دانشآموزان یک کلاس هر کدام از مناطق مختلفی آمدهاند که هر کدام هم در بافت فرهنگی جداگانهای رشد کردهاند. برای مدیریت چنین مدرسهای نیازمند یک نوع نگاه جدید هستیم که این نگاه بتواند تفاوتهای فرهنگی را مدیریت کند و تفاوتهای ناحیهای را بشناسد که البته در اینجا باید دانشگاه و نظام آکادمیک ورود پیدا کند. ** بسیاری از استارتآپها در ایران بلافاصله پس از تولد میمیرند «بسیاری از استارتآپها در ایران بلافاصله پس ازتولد میمیرند» آورد: این روزها واژهها و اصطلاحاتی همچون استارتآپ و کسب و کارهای نوین زیاد شنیده میشود. بسیاری از جوانان قید پشت میزنشینی و کار دولتی و دفتری را زدهاند و در جستوجوی کاری هستند که با ایدههای خودشان شکل بگیرد و بر اساس خلاقیت و نو بودن جایی در بازار کسب و کار باز کند. ایدهپردازی در کسب و کار نسبت به گذشته اهمیتی بیشتر پیدا کرده و توجه به ذائقه مخاطب و حتی ذائقهسازی و برندینگ جای شیوههای سنتی کسب و کار را بیش از پیش میگیرد. البته این روندی طبیعی در حوزه کسب و کار در تمام جهان محسوب میشود، اما سؤال اینجاست که آیا در کشور ما هم مثل بسیاری دیگر از کشورهای جهان فضا و ساختار و بستر لازم برای راهاندازی کسب و کارهای جدید و توسعه استارتآپها وجود دارد؟ موسی ترابی پژوهشگر و کارشناس ارشد کارآفرینی دانشگاه تهران در این باره می گوید: استارتآپها در اکثر کشورها در محیطی مناسب و مساعد برای رشد اقتصادی پرورش مییابند، ولی در کشور ما وضعیت به این شکل نیست. استارتآپ به شرایط و قوانین محیطی خیلی حساس است، بنابراین باید از آن مثل یک نوزاد که تازه به دنیا آمده مراقبت کرد تا به مرحله رشد برسد. البته در ایران هم شتابدهندههایی ایجاد شد که بازوهای اجرایی شرکتهای سرمایهگذاری مخاطرهپذیر بودند و این شتابدهندهها فضایی را ایجاد میکردند که کسب و کارها بتوانند در آن فضا رشد کنند. بهرغم اینکه بعضی از شرکتهای سرمایهگذار این شتابدهندهها را راهاندازی کردند، ولی باز هم نتوانستند خیلی در این زمینه توفیق پیدا کنند، زیرا محیط این شتابدهندهها نیز از قوانین حاکم بر کل کسب و کارهای ایران تأثیر میگرفت. در اکثر کشورها شرکتهای سرمایهگذاری مخاطرهپذیر، بازوهای اجرایی به نام شتابدهنده دارند. این شتابدهندهها افراد دارای ایده را جذب کرده، آموزش داده و فضای کسب و کار و سرمایه اولیه را در اختیارشان قرار میدهند تا بتوانند ایدهشان را اجرایی کنند، اما ما عملاً در ایران شرکت سرمایهگذاری مخاطرهپذیر نداریم. **جنگ افروز رفتنی است؟ روزنامه اعتماد با بازتاب عنوان «جنگ افروز رفتنی است؟» آورده است: نه گلولهای شلیک شده نه موشکی پرتاب، از جنگ خبری نیست اما همه از آن سخن میگویند. ایران و امریکا روزهای ارتباط صفر، تنش کمسابقه و بگو و مگو در فضای مجازی و رسانهای را تجربه میکنند. تحریمهای هستهای یکجانبه امریکا علیه ایران بازگشته، دامنه تحریمهای غیرهستهای وسیعتر شده، تلاش برای به صفر رساندن فروش نفت ایران آغاز شده و نام سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در لیست گروههای تروریستی خارجی قرار گرفته است. برخی این تحولات را مصداق جنگ سرد میان تهران و واشنگتن میدانند و احتمال میدهند که هر لحظه آتش زیرخاکستر شعلهور شود. در داخل ساختار کاخ سفید در واشنگتن هیچ کس از تریبون جایگاهی که امروز از آن برخوردار است، خواهان جنگ با تهران نشده اما سابقه چهرههایی چون مایک پمپئو، وزیر خارجه و جان بولتون، مشاور امنیت ملی در ایرانستیزی و استفاده آنها از هر فرصتی برای تغییر نظام در ایران، بسیاری را نگران جابهجایی گزینههای روی میز دونالد ترامپ کرده است. «ایران را بمباران کنید»، جملهای است که جان بولتون که این روزها جامه مشاور امنیت ملی امریکا را بر تن دارد از سالها پیش و روزهای جنگ عراق تکرار میکند و البته در دولت ترامپ با جایگاهی که به دست آورده به ظن خود فرصتی برای عملی کردن آن هم پیدا کرده است. یکی از دلایل تندروی بولتون سن و سال وی و عدم امیدواری او به بقای بیشتر در ساختار اجرایی دولت ترامپ و دولتهای بعدی است. وزیر خارجه امریکا 55 سال سن دارد و هنوز نگران تاثیر تصمیمگیریهای امروز بر آینده سیاسیاش در آینده است. چنانکه گفته میشود برای شرکت در انتخابات سنا ابراز تمایل کرده است اما در مقابل، بولتون که سالها مناصب دولتی داشته و هرگز تردیدی در ارایه دیدگاههای غیرقابل قبول نداشته در 70 سالگی منصب مشاور امنیت ملی را بر عهده دارد که به نظر میرسد آخرین پست وی در دولت خواهد بود. **تقلبی و نامرغوب بودن سی درصد زعفران موجود در بازار کشور روزنامه مردم سالاری در گزارشی با عنوان «تقلبی و نامرغوب بودن سی درصد زعفران موجود در بازار کشور» نوشت: حدودا 95 درصد زعفران دنیا را ما تولید میکنیم؛ با این اوصاف 30 درصد زعفران کشور تقلبی و نامرغوب است. این بهترین دلیل است که مسئولان کشور بدانند، مشکل اقتصاد ایران تولید نیست. در این خصوص محسن احتشام رییس شورای ملی زعفران در گفتوگویی میگوید: «برای حل این مشکل، بخش خصوصی عموم وظایف خود را انجام داده است. در همین راستا طرح جامع زعفران از 10 سال پیش تدوین شده است. در این طرح مراحل تولید تا بستهبندی زعفران گردآوری شده است. اما وقتی بودجهای برای این طرح در نظر گرفته نشود، کاری پیش نمیرود. بارشهای اخیر نه تنها سوء تاثیری بر کشت زعفران ندارد بلکه بسیار مفید بوده و در هیچ کجا هیچ ضرری ایجاد نشده است.همچنین می توان انتظار داشت که برداشت زعفران نسبت به سال گذشته بیشتر خواهد بود. احتشام در این باره گفت: ما در ایران شرکتهای خوبی داریم که دست به تولید زعفران میزنند. اما مشکل این است که مصرفکننده دنبال زعفران ارزان میرود. این زعفران ارزان همان زعفران تقلبی است. مردم در این خصوص مقصرند. هیچ ارزانی بی علت نیست. مشخصا جنس ارزان جنسی تقلبی است. مصرف کننده باید دقت کند که هویت تولید کننده زعفران را بشناسد. تولیدکنندههای مشهور زعفران نامشان آشنا است. باید از برندها و فروشگاههای معتبر دست به خرید زعفران زد.حدودا 30 درصد زعفران بازار ایران تقلبی و نامرغوب است. زعفران تقلبی از هند و دبی وارد ایران میشود. جنس زعفران تقلبی از کاکل ذرت است که رنگ میکنند و به مردم میفروشند. از ریشه بلال رنگ شده هم برای زعفران تقلبی استفاده میکنند. گاها نیز از چوب جارو استفاده میشود. جدیدا زعفران تقلبی را با موادی ژله مانند میسازند و رنگ میکنند. این مورد خاص اصلا گیاه نیست. هم در داخل کشور تولید میشود و هم از خارج کشور (هند و دبی) وارد میکنند. مردم جنس شناخته شده را خریداری کنند. ** دوپینگ علمی با ریتالین روزنامه همدلی در گزارشی با عنوان «دوپینگ علمی با ریتالین»، می نویسد: شبهای امتحان نزدیک است و برخی دانشآموزان و دانشجویان که در طول ترم از درس خواندن شانه خالی کردند، برای جبران کوتاهی یک ترم به دنبال راههای میانبری هستند که بلکه بتوانند با کمترین زحمت شاخ غول امتحان را بشکنند. در سالهای نه چندان دور «تقلب» در امتحان رایجترین گزینه و تنها حربه دانشآموزان و دانشجویانی بود که به امید شب امتحان درس و کتابهای خود را تلمبار کرده بودند. اما اکنون به تناسب دگرگونیهایی که حاصل شده تقلب نیز جای خود را به مصرف قرصهایی که عمدتا مضر و اعتیادآور هستند، داده است. امروزه بسیاری از دانشجویان و برخی از دانشآموزان بهدلیل تبلیغات غلط و از روی ناآگاهی برای تقویت حافظه، شببیداری و افزایش تمرکز در امتحان از قرص «ریتالین» استفاده میکنند. این در حالی است که مصرف نادرست و خودسرانه ریتالین می تواند فرد را مستعد اعتیاد به محرک های خطرناک کند.بارها دیده شده است که دانشجویان برای فرار از استرس و دلهرههای امتحان و همچنین بنا به وجود این عقیده غلط که برخی از قرصها مانند ریتالین ذهن را باز میکند و تمرکز را افزایش میدهد، به دام اعتیاد افتادهاند. افزایش گرایش به سمت قرص ریتالین از سوی دانشجویان به بهانه موفقیت در امتحان و درس، سلامت روانی و جسمانی نسل جوان و تحصیلکرده جامعه را تهدید میکند و اگر این روند ادامه داشته باشد، در چند سال آینده شاهد پزشکان و مهندسان خماری هستیم که عبور از شب امتحان آنان را به ورطه هولناک اعتیاد کشانده است. ** اتاقهای فکر در حوزههای اجتماعی گسترش یابد روزنامه ایران با درج تیتر «اتاقهای فکر در حوزههای اجتماعی گسترش یابد» نوشت: دو سال از عمر دولت روحانی در دوره دوم ریاست جمهوری میگذرد. دولت طی این مدت علیرغم همه تنگناها و مشکلات خارجی و داخلی در حوزههای مختلف توانست تغییرات و تحولاتی جدی در جهت ارتقا و بهبود آموزش، بهداشت، رفاه اجتماعی، محیط زیست، اشتغال، تولید ملی و همینطور ارتقای جایگاه اجتماعی زنان ایجاد کند. دولت در دو سال پیش رو نیز تلاش دارد در حل مسائل و مشکلات مردم در حوزههای اقتصادی و اجتماعی با اجرای برنامههای ویژه و استفاده از ظرفیت و توانمندی نخبگان و متخصصان و فعالان اجتماعی و سازمانهای مردم نهاد گامهای اساسی در جهت حل مشکلات مردم بردارد. به همین بهانه با برخی از جامعه شناسان، دانشگاهیان، نمایندگان کارگری و کارفرمایی و فعالان حوزه محیط زیست، زنان، فرهنگیان و حوزه شهری، این پرسش را مطرح کردیم که دولت بهتر است در دو سال آینده چه سیاستها و برنامههایی را در اولویت کاری خود قرار دهد؟ آنها معتقدند باید اتاق های فکر در حوزههای اجتماعی را تأسیس کند و گفت وگوی اجتماعی را بین فعالان و کارشناسان اجتماعی در سطح کشور برگزارنماید. محسن هاشمی در این باره گفت: با توجه به اینکه تنها دو سال به پایان دولت تدبیر و امید باقی مانده در این زمینه لازم میدانم به 3 نکته مهم اشاره کنم. نکته اول اینکه دولت مراقب اقتدار خود در امور اجرایی باشد و اجازه ندهد این تلاطمها از اقتدارش در حوزه اجرا کم کند. نکته دوم اینکه از تواناییها، ظرفیتها و فرصتهای داخلی حداکثر استفاده را ببرد. چراکه درحال حاضر ظرفیتهای داخلی زیادی در کشور وجود دارد که اگر درست بهکار گرفته شود میتواند نقدینگی افسارگسیخته را مهار کرده و در حوزه سرمایهگذاری در کشور و تأمین نیازهای مردم در حوزههای اقتصادی مثل تولید و حتی در حوزههای اجتماعی و فرهنگی مفید واقع شود و در نهایت به بحث اولویتبندی کارها اشاره میکنم. دشمن هماکنون توسعه کشور را هدف قرار داده است، ما نباید اجازه دهیم توسعه کشور دچار رکود شود. باید با توجه به کمبودها و نقصهایی که وجود دارد و با نگاه به امکانات، کارها را اولویتبندی کرده و به جلو پیش ببریم. ** حلاوت مایل به تلخی گزنده روزنامه توسعه ایرانی در گزارشی با عنوان «حلاوت مایل به تلخی گزنده» آورده است: به آن بیماری خاموش میگویند، بیماری که نه درد دارد نه خونریزی و نه حتی تبی که میزبانش را از آمدنش خبردار کند. از این رو فرد بیمار تا مدتها از ابتلای خود به این بیماری باخبر نمیشود. سخن از بیماری دیابت است که در ادبیات عامیانه به آن «مرض قند» میگویند، بیماری شیرینی که افزایش شیوع آن طی سالهای اخیر آن را به بزرگترین اپیدمی تاریخ و پنجمین علت مرگو میر ایرانیان تبدیل کرده است. به اعتقاد کارشناسان حوزه بهداشت کمتحرکی و چاقی از عوامل اصلی ابتلا به این بیماری خطرناک است. رامین کریمی، فوق تخصص غدد شیوع دیابت را به کمتحرکی، چاقی، افزایش مصرف مواد غذایی با کالری بالا و سابقه فامیلی گره زد و گفت: آمار مبتلایان به مرض قند در ایران به نسبت جمعیت آن نگرانکننده است، در حالی که با فعالیت بدنی و بهبود تغذیه و اصلاح سبک زندگی میتوان تا 70 درصد از ابتلا به دیابت پیشگیری کرد. وی در مورد انواع دیابت افزود: دونوع دیابت وجود دارد، دیابت نوع یک که بیماری سیستم دفاعی بدن است، در این بیماری سلولهای انسولینساز پانکراس تخریب میشوند. در نتیجه انسولین یا بسیار ناچیز است و یا اصلا تولید نمیشود. بنابراین این افراد باید انسولین تزریق کنند. ** انتقاد از امنیتیکردن پخش آهنگ در مدارس روزنامه شرق در گزارشی با عنوان «انتقاد از امنیتیکردن پخش آهنگ در مدارس»می نویسد: «درخواست کمک وزیر از دادستانی و پلیس فتا»، «وزیر سه متخصص را مأمور بررسی این موضوع کرده است»، «شناسایی تعدادی از مدارس و صدور دستور برخورد»، «لغو ابلاغ دو مدیر مدرسه و رسیدگی به وضعیت بقیه مدیران»، «ارسال پرونده برخی مدارس به قوه قضائیه». تیتر و جزئیات خبرها را که میخوانی، باور نمیکنی همه این واکنشهای جدی و کوبنده و محکم در واکنش به انتشار تعدادی ویدئو از همخوانی دانشآموزان مدارس با آهنگی از یک خواننده آنورآبی باشد. همخوانی جدی دانشآموزان با این آهنگ عجیب است، چون متن و کلماتی که در این آهنگ بیان میشود بههیچوجه مناسب دانشآموزان کمسنوسال مدرسهای نیست، اما این حجم از واکنش و پیگیری بالاترین مقامات وزارتخانه و رسیدن کار به قوه قضائیه و مجلس شورای اسلامی و... هم به همان اندازه عجیبوغریب است؛ موضوعی که حتی صدای حجتالاسلام محیالدینبهرام محمدیان، رئیس مرکز مطالعات فقهی تعلیم و تربیت و معاون اسبق وزیر آموزشوپرورش، را هم درآورده و در مصاحبهای گفته است: «امنیتیکردن موضوع انتشار کلیپهای همخوانی موسیقیهای مبتذل و بگیروببندها جواب نمیدهد». بااینهمه خبرهایی که هنوز و همچنان دراینباره منتشر میشود به نظر تمامی ندارد. از آنسو هم البته نگاهی به شبکههای اجتماعی حکایت از آن دارد که بچهمدرسهایهایی که این ماجرا را خلق کردهاند قصد کوتاهآمدن ندارند و چپوراست ویدئوهای جدید همخوانیشان با این آهنگ و آهنگهای مشابه منتشر میشود. کار به جایی رسیده که حتی خواننده اصلی آهنگ جنتلمن یک نماهنگ (موزیکویدئو) جدید از همین آهنگش در لسآنجلس ساخته که با محوریت دانشآموزان تولید شده است. ** آبخیزداری پشت سد روزنامه رسالت در گزارشی با عنوان «آبخیزداری پشت سد»می نویسد: امسال «19 برابر سال قبل و 3 برابر میانگین 50 ساله اخیر کشور» باران بارید. حالا برخی تصور می کنند سایه بحران آب دیگر بر سر این سرزمین سنگینی نمی کند اما قرار نیست بارش بیشتر، شرایط را بهتر کرده و مقدار آبهای تجدیدپذیر را افزایش دهد بنابراین نگرانی ها همچنان پابرجاست. آن هم در بزنگاهی که به اذعان برخی کنشگران محیط زیست، تفکرسازه ای مغلوب واقع شده و نتوانسته به حفظ و ذخیره صحیح آب بینجامد. در همین حال برخی صاحب نظران از سوء مدیریت ها سخن می گویند. اینکه سدسازی ها به جای مدیریت به هدررفت آب منجر شده است و با سدسازی های بی رویه و غیراصولی، این حجم بارش ها را به جای فرصت به تهدید بدل کرده است. پیش از این پرفسور پرویز کردوانی، پدر کویرشناسی ایران در گفتوگو با ما تاکید کرده بود: «اگر بارندگی شدید بوده و ادامه داشته باشد، از سطح سد سرریز می کند، بنابراین ناچار می شوند دریچه های بالای سد را باز کنند. از سوی دیگر باید سد را شستشو بدهند تا قادر باشد آب بیشتری در خود جای بدهد، سد کرج 100 متر ارتفاع دارد و بیش از نصف آن گل است. سد دز 202 متر است و حدود 90 مترش گل است. چرا هر سال سدها را شستوشوی هیدرولیکی نداده اند تا میلیون ها متر مکعب آب را در خودش نگه دارد؟ همین سد لتیان که ساخته اند، 10 سال است که باز نکرده اند.»
منبع : ایرنا
دیدگاه تان را بنویسید