آتشکدۀ بای مانکبای نوسروانجی چینوی در حیدرآباد
| وع آتشی که در آتشکده میسوزد نیز آتش آدران است. بر اساس متنهای کهن دینی،پارسیان سه نوع آتش دارند که براساس اهمیت و پلهها عبارتند از:آتش بهرام،آدران و دادگاه. آتش آدران(محلی) در جایگاهی پایینتر از آتش بهرام قرار دارد و برای نشاندن آن تنها چهار نوع آتش خانگی کافیست و مراسم برشنوم و سپندینگی آن از آتش بهرام سادهتر است.
۵۵آنلاین :
آتشکدۀ بای مانکبای نوسروانجی چینوی در حیدرآباد هندوستان
حمیدرضا سروری
آتشکدۀ بای مانکبای نوسروانجی چینوی(Bai Maneckbai Nusserwanji Chenoy) به وسیلۀ بای پاتیلبای مانکشاو چینوی(Bai Putlibai Maneckshaw Chenoy) به یاد و خاطرۀ بای مانکبای نوسروانجی و مانکشاو سورابجی چینوی(Maneckshaw Sorabji Chenoy) در حیدرآباد هندوستان ساخته شده است. آتشکده در نزدیکی ایستگاه راهآهن حیدرآباد که مردم بومی به آن نامپالی(Nampally) میگویند جای دارد و از دیگر سو به ایستگاه متروی تازه ساخت نامپالی بسیار نزدیک است. سنگ بنای آتشکده به وسیلۀ بانو پاتیلبای مانکشاو چینوی گذاشته شده است. معماری و سبک ساخت نمای آتشکده بیشتر بر مبنای طرح و سبک معماری یونانی و استفاده از ستونهای دوریکDoric)) است. جلوخان آتشکده بسیار زیبا و خوشریخت ساخته شده،آتشکده روی پایهای سنگی بنا گردیده و برای وارد شدن به آن باید از هفت پلۀ سنگی بالا رفت. در نمای ورودی آتشکده آتشدانی شعلهور و در دوسوی آن به شکل قرینه نقشمایه فروهر به نمایش درآمده است در عکسهای سالهای دهۀ 90میلادی نقشمایه فروهر در نمای ورودی آتشکده دیده نمیشود و روشن است که نقشمایههای فروهر بعداً افزوده گشتهاند. در فضای درونی آتشکده عکسهای خاندان چینوی همراه با تصویرهایی از حضرت زرتشت به نمایش درآمده است. ارواد سواکشاه پاتیل(Ervad Savakshah Patel) و ارواد فالی دستور(Ervad Fali Dastur) هریک بیش از پانزده سال موبد آتشکده بودهاند و از سال2013م،تا امروز دینشاه بهرامجی سورتی(Dinshah Bahramji Surti) موبد آتشکده است و نیایشهای مذهبی را انجام میدهد. ایشان با خوشرویی و مهربانی نگارنده را پذیرفت و اجازه داد که با خیال راحت از فضای درون آتشکده عکس بگیرم. یکی از عکسهای به نمایش درآمده درون آتشکده بسیار جالب توجه است و مربوط به روز گشایش آتشکده در روز اردیبهشت از ماه اردیبهشت سال 1274یزدگردی برابر با 16 اکتبرسال1904م،است. شجره نامۀ دودمان چینوی هم روبروی اتاقی که آتشدان در آن جای دارد به چشم میخورد و در آن به این موضوع اشاره شده که نیای بزرگ دودمان چینوی در سال1803م، از سرزمین چین به حیدرآباد آمده و در حیدرآباد ساکن شده است. البته این موضوع عجیب نیست چرا که پارسیان از سالها پیش از این تاریخ و با توجه به شم بالای اقتصادی به بخشی مهم از تجارت بین هند و چین تبدیل شده بودند و چند تن از آنان شرکتهایی را در چین تأسیس کرده بودند(Palsetia,2006).همانند دو آتشکدۀ دیگر پارسیان در سکندرآباد اطراف این آتشکده نیز خانوادههای پارسی زندگی میکنند. بنا به گفتۀ موبد نازنین آتشکده،36خانوادۀ پارسی در این محله ساکنند. نوع آتشی که در آتشکده میسوزد نیز آتش آدران است. بر اساس متنهای کهن دینی،پارسیان سه نوع آتش دارند که براساس اهمیت و پلهها عبارتند از:آتش بهرام،آدران و دادگاه. آتش آدران(محلی) در جایگاهی پایینتر از آتش بهرام قرار دارد و برای نشاندن آن تنها چهار نوع آتش خانگی کافیست و مراسم برشنوم و سپندینگی آن از آتش بهرام سادهتر است. این آتش برخلاف آتش بهرام همواره دارای شعلههای فروزان نیست. درحیاط آتشکده نیز چاه آب وجود دارد چنان که میدانیم آب و موضوع پاکیزگی نقش و جایگاه ارزندهای درکیش زرتشتی دارد و همیشه در حیاط آتشکدهها چاه آب وجود دارد و برای انجام مراسم مذهبی از آن استفاده میکنند.
منبع
Palsetia,Jesses.S(2006),"Parsi Communities in Caicutta", Encyclopædia Iranica online edition, available at http://www.iranicaonline.org/articles/Parsi- communities-ii-in-Calcutta(accessed on July 20,2006).
منبع : 55 آنلاین
دیدگاه تان را بنویسید