طلاق خاموش

۵۵آنلاین :

سید محمد حسین کاظمی

دانشجوی علوم سیاسی

صاحب نظران معتقدند خانواده از نخستین نظام های نهادی ، عمومی و جهانی می باشد که برای رفع نیازهای حیاتی و عاطفی انسان و بقای جامعه ضرورتی تام دارد. روابط مناسب در جامعه بر اساس روابط مناسب در خانواده شکل می گیرد و هر اندازه روابط درون خانواده مناسب تر باشد ، به تبع آن جامعه از ثبات و استحکام بیشتری برخوردار است.

یکی از مهمترین آسیب های خانوادگی ، طلاق است ، اما آمار رسمی طلاق به طور کامل نشان دهنده میزان ناکامی همسران در زندگی زناشویی نیست. زیرا در کنار آن آماری بزرگتر به طلاق های عاطفی اختصاص دارد.یعنی زندگی های خاموش و تو خالی ای که زن و مرد در کنار هم به سردی زندگی می کنند ولی تقاضای طلاق قانونی نمی کنند.

حال سوال این است که طلاق عاطفی چیست؟طلاق رسمی مخرب تر است یا طلاق عاطفی؟علل طلاق عاطفی چیست و چه تاثیری بر کانون خانواده می گذارد؟

آیا راه حلی برای رفع این مشکل در میان خانواده ها وجود دارد؟

طلاق عاطفی یا طلاق خاموش اولین مرحله در فرایند طلاق و بیانگر رابطه زناشویی رو به زوالی است که احساس بیگانگی جایگزین آن می شود.زن و شوهر اگر چه ممکن است با هم بودن را مانند یک گروه اجتماعی ادامه دهند،اما جاذبه و اعتماد آنها نسبت به یکدیگر از بین رفته است.

طلاق عاطفی در مقایسه با طلاق رسمی، اثر به مراتب مخرب تری دارد، چرا که در طلاق رسمی زن و مرد از یکدیگر جدا می شوند و هر یک به دنبال زندگی تازه خود می روند اما در طلاق عاطفی که زوج زیر یک سقف زندگی می کنند، این موضوع در درازمدت فشار روانی زیادی به آنها وارد می کند و چون این همسران ارتباط احساسی خوبی هم با یکدیگر ندارند، زندگی شان کسالت بار خواهدشد.

درنتیجه پیامد‌های طلاق عاطفی بسیار مخرب تر از طلاق رسمی است.

طلاق عاطفی معمولاً از شکایت و نارضایتی زوج ها نسبت به هم شروع می شود،انتظاراتی که به زبان آورده می شوند ولی تحقق نمی یابند. در واقع طرفین این رابطه به نیازها و خواسته های دیگری اهمیت نمی دهند طوری که انگار زن و شوهر یکدیگر را می بینند ولی صدای هم را نمی شنوند و به وجود یکدیگر تنها عادت کرده اند. مانند کتابی که بارها آن را خوانده اند و دیگر از خواندن آن لذت نمی برند. این مرحله آغازین شروع طلاق عاطفی است.

در مرحله بعد نزاع و دعوا میان دو طرف رخ می دهد و انتظاراتی که قبلاً به آرامی مطرح می شد حالا با فریاد و داد و بیداد بیان می شود و آرامش و عشق ابتدای رابطه جای خود را به خشم می دهد.

فردی که دچار طلاق عاطفی شده است به خود و سلامت فردی و اجتماعی خود بی توجه می شود و حتی به سلامت دیگر افراد خانواده نیز اهمیت کمتری می دهد وظایف خود را به درستی انجام نمی دهد و مسئولیت های خود را در مقابل دیگر افراد خانواده به سردی و بی هیچ میل و رغبتی انجام می دهد.

روابطی که با گذشت زمان و گذر از این پروسه منجر به متفاوت شدن خواسته ها، نگرش ها و نیازهای زن و مرد و متعاقبا دور شدن آن ها از هم شده است که در چنین شرایطی تنها وجود انگیزه ای خاص می تواند دو نفر را به زندگی در کنار هم وادار کند که معمولاً این انگیزه نیز وجود فرزندان و یا در کشور ما مسائل خاص اجتماعی است. مسائلی که منجر به تحمل زندگی و ادامه آن می شود در حالی که این گونه زندگی هر لحظه آماده رخدادی جدید خواهد بود.

طلاق عاطفی باعث می شود میزان اعتماد افراد به یکدیگر کم شده و نسبت به یکدیگر دچار سوء تفاهم شوند افراد خانواده مدام دچار اشتباه شده و به دلیل نداشتن تکیه گاه جدی در زندگی احساس یاس و سرخوردگی می کنند و به انواع بیماری های روانی و روحی دچار می شوند.

از یک سو زنانی قرار دارند که در این زندگی صاحب فرزند بوده و فاقد پشتوانه و حمایت مادی و معنوی هستند و امکان تامین معاش خود را ندارند.

بنابراین ناچارند با وضعیت موجود سازگاری کنند و به رغم بی مهری و بی توجهی شوهر به زندگی مشترک زناشویی در کنار فرزندان تن دهند و از سوی دیگر مردانی هستند که استطاعت پرداخت مهریه را ندارند، بنابراین تحمل شرایط موجود را ترجیح می دهند اما غافل از این که هر یک برای پر کردن خلا های عاطفی خود، فرد دیگری را جایگزین کرده اند.

در طلاق عاطفی زوجین هیچ گونه حس نشاط و درک متقابلی ندارند و در واقع به اجبار زیر یک سقف زندگی می کنند ممکن است خانمی به دلیل فشار اقتصادی و این که شغل و درآمدی ندارد مجبور است با همسرش زندگی کند. مادر همواره از دوری فرزندش نگران است و این که در صورت جدا شدن ممکن است فرزندش را از او بگیرند یا فرزندش آسیب می بیند، بنابراین به دلیل فرهنگ جامعه یا حتی فشار خانواده نمی تواند طلاق بگیرد، در چنین خانواده ای زوجین مجبورند بدون این که تفاهمی داشته باشند زیر یک سقف زندگی کنند.

بنابراین اختلافات بین زوجین به تدریج باعث دوری و سرخوردگی آن ها شده و طلاق عاطفی پیش می آید.در بسیاری از موارد طلاق عاطفی منجر به طلاق رسمی می شود.

طلاق عاطفی اگربه درستی و به موقع شناخته شود می توان باکمک راهکارهای مناسب، جلوی پیامدها و آسیب جدی را گرفت، در این بخش به شرح کوتاهی از راهکارهای عمومی برای درمان طلاق عاطفی پرداخته می شود اما بنا به شرایط زندگی و روابط افراد، یکسری راه های اختصاصی وجود دارد که تنها با مراجعه به روانشناس و مشاوره می توان از آن ها بهره برد.

ابتدا باتوجه به وضع موجود باید طلاق عاطفی و شدت آن تشخیص داده شود.

برای درمان طلاق عاطفی باید از خود آغاز کرد، مقصر اصلی جدایی راشناسایی، به رفتار خود و همسر اندیشید، تمام وقایع خوب و بد، شکایات و انتقادات را بررسی کرد، واقع بین بود و سعی شود، شجاعانه تقصیر خود را پذیرفت و سعی در برطرف کردن آن نمود.

گاهی پیامد یک اتفاق به اصطلاح کوچک می تواند وقایع غیرقابل جبران باشد، برخی مواقع کوتاه نیامدن و به اصطلاح مغرور بودن دو طرف باعث بروز مشکلات می شود، پس تفکر و تدبیر در روند زندگی می تواند موجب تغییر رفتار و تبدیل وضعیت نابسامان موجود به وضع ایده آل شود.

توجه به همسر و نیازهایش می تواند تأثیرگذار باشد به طوری که شناخت ایده آل ها و علایق او موجب می شود تا شما تلاش کنید آن ها را برآورده ساخته، وقتی همسرتان سعی شما برای خشنودی خود را می بیند قطعاً علاقه اش به شما بیشتر خواهد شد.

به این امر واقف باشید که برخی مواقع تنها یک حرف محبت آمیز می تواند معجزه کند و عکس العمل طرف مقابل را تغییر دهد.

توجه به این مهم ضروری است که اگر بین شما و همسرتان اختلاف نظری وجود ندارد پس شما عاشق و معشوقی واقعی هستید، این نداشتن اختلاف و روند ثابت زندگی خود زنگ خطری برای طلاق عاطفی است، یک زندگی طبیعی هیچ گاه در مسیر مستقیم جلو نخواهد رفت بلکه فراز و نشیب هایی اتفاق می افتد.

اختلاف بین زوجین کاملاً طبیعی است و نبود آن هیچ دلیلی جز دوری آنان از هم ندارد درست مثل دو خط موازی که هیچ گاه با هم تلاقی پیدا نمی کنند و هر کدام راه خود را می پیمایند.پس در جریان زندگی اگر دچار مشکل شدید با همفکری و همراهی هم اقدام به حل آن نمایید و از خودخواهی و لجبازی اجتناب کنید.