کاری را بکنید که دوستش دارید!
| خوشبختی مگر چیزی غیر از این است؟
۵۵آنلاین :
مهشید میرمعزی مترجم کاری غیر از خواندن و ترجمه کتاب نمیکنم، شنبه و جمعه هم ندارد. گاهی روزهای هفته را فراموش میکنم. برای همین آخر هفتههایم چندان فرقی با دیگر روزهای هفته ندارد. معمولاً صبح ساعت هشت، هشت و نیم از خواب بیدار میشوم و چاشتی میخورم و کمی به کارهای خانه میرسم و غذایی روی اجاق میگذارم و همزمان که خوراک آماده میشود، به خواندن و ترجمه کردن گرم و سرگرم میشوم و تا عصر وقتم معمولاً به نوشتن و خواندن میگذرد. عمده فراغت من عصر و شب است. در مدتی که گرم کار هستم، تمام توجه و حواسم پی کار است و برخلاف دوستانی که توکی به کار میزنند و سری به شبکههای اجتماعی، من تنها وقتی کارم انجام میگیرد و به پایان کار روزانهام میرسم، اگر حال و حوصلهای بود، چرخی هم در سایتهای خبری و شبکههای اجتماعی میزنم تا در جریان راست و دروغ روز رفته قرار بگیرم. مدتهاست، بیشتر از روزگار ِرفته به کیفیت ترجمههایم توجه میکنم و شتابی برای انجام رساندن کار ندارم مگر اینکه انتظارم از فارسی آن متن برآید. وقتی مخاطب به اعتبار نام مترجم اثری را میخرد و میخواند و به آن نام اعتماد میکند، مسئولیت مترجم سنگینتر میشود و باید با نهایت دقت و توجه اثر را برگرداند و پاکیزه و بدون ایرادهای نوشتاری و ویراستاری دست مخاطب دهد و از اینرو برایم مهم است مخاطبهایم راضی باشند و اعتمادشان را حفظ کنم. حالا اگر ترجمه به طول هم بینجامد ایرادی ندارد. عصرهای پنجشنبه فرصت خوبی است تا دوستان و خانوادهام را ببینم و میتوان تا دیروقت شبنشینی داشت و نگران صبح فردا نبود و از فراغت و تعطیلی جمعه استفاده کرد تا نیمه روز خوابید. فیلم دیدن در خانه، کتابخواندن از علاقههای جدی من در ساعتهای فراغت است و کم پیش میآید به تماشای فیلم و تئاتر بروم اما در خانه فیلم میبینم. بیشتر، به آلمانی میخوانم. البته از کتابهای فارسی هم غافل نیستم و ترجیح میدهم به فارسی داستانهای ایرانی بخوانم و کم پیش میآید، ترجمه آثاری از زبانهای دیگر به فارسی را بخوانم. اخیراً کتابهای احمد پوری را خواندم. رمانهای «دو قدم این ورخط»، «پشت درخت توت»، «فقط ده ساعت» را خواندم و لذت بردم. نکته مهم در روایتهای جناب احمد پوری این بود که در رمان داستانی تازه و موضوعی دیگر را پیش میگیرد و روایت میکند و در یک موضوع و روایت متوقف نمیشود و از اینرو برایم بسیار جذاب و خواندنی بودند. خستگی و یکنواختی کار صعب و سنگین ترجمه را با دیدار دوستان، خانواده، کتاب خواندن و فیلم دیدن و... از تن به در میکنم. گاهی کارهای خانه و سرگرم شدن به خانهداری و آبیاری گل های خانه هم تنوعی است و حال و هوایم را تغییر میدهد، خاصه وقتهایی که ساعتها بیوقفه کار کرده ام و خوانده ام و ترجمه کردهام. بهرغم ملال و کسالت گاه به گاهی که آن هم طبیعی است و هر کاری به هرحال حدی ملال و کسالت میآورد؛ من عمیقاً عاشق کارم هستم و خیلی خوشحالم که زندگی این فرصت را به من داد به کاری بپردازم که عاشقاش هستم و مجبور نیستم برای گذران معاش و زندگی تن به کار موظفی بدهم که چندان نسبت و علاقهای به آن ندارم. مگر خوشبختی غیر از این است: «به کاری بپردازید که عمیقاً دوستش دارید»؟!
منبع : ایران
دیدگاه تان را بنویسید