کسب و کار پر رونق جراید در هند
| دهلی نو - ایرنا - برغم رشد روزانه رسانه های دیجیتال در جهان که به کاهش شمارگان بسیاری از رسانه های چاپی منجر شده است ، هند تنها کشور جهان است که در 10 سال گذشته شاهد افزایش سوددهی روزنامه ها و همچنین استمرار اقبال مردم به روزنامه خوانی بوده است.
۵۵آنلاین :
هند به عنوان بزرگترین نظام مردم سالاری یا دمکراسی در جهان معروف است، بطوریکه 5/814 میلیون نفر از جمعیت تقریبا 1.3 میلیارد نفری این کشور می توانستند در آخرین دور انتخابات مجلس نمایندگان هند (لوک سابها) در سال 2014 آرای خود در صندوقهای رای بریزند. تغذیه خبری چنین جمعیت عظیمی به شبکه گسترده ای از انواع رسانه ها از جمله روزنامه های چاپی نیاز دارد. بنابراین مشاهده آمار و ارقام بزرگ درباره تعداد جراید هند تعجب برانگیز نخواهد بود بطوریکه براساس آمار و ارقام اداره ثبت نام روزنامه های هند (Registrar of Newspapers of India)، مشخص شده است که بیش از 110هزار نشریه اسم خود را تا 31 اردیبهشت ماه سال 2016 در این اداره به ثبت رسانده بودند. براساس تحقیقات انجمن جهانی روزنامه ها (The World Association of Newspapers-WAN)، افزایش باسوادی و ابداع فناوری جدید موجب شده است که هند بصورت دومین بازار بزرگ روزنامه در جهان در آید. جدیدترین آمار و ارقام نشان می دهند که چین با فروش روزانه 107 میلیون نسخه، هند با 99 میلیون، ژاپن با 68 میلیون و آمریکا با حدود 51 میلیون نسخه به ترتیب بزرگترین بازارهای روزنامه در جهان هستند. براساس این آمار و ارقام، 74 مورد از 100 روزنامه پرفروش در جهان در آسیا چاپ می شوند که در این بین هند، چین و ژاپن 62 درصد از آنها را بخود اختصاص می دهند. مطبوعات در هند به همه 22 زبان رسمی و اکثر زبانهای محلی این کشور منتشر می شوند ولی روزنامه ها و نشریات هندی زبان بیشترین خواننده را دارند. اولین روزنامه در هند تحت عنوان هیکیز بنگال گزت (Hicky's Bengal Gazette) در سال 1780 میلادی توسط جیمز اوگوستوس هیکی (James Augustus Hicky) در زمان حکومت انگلیس در این کشور منتشر شد. انتشار روزنامه های دیگر از قبیل ایندیا گزت (The India Gazette)، کلکته گزت (The Calcutta Gazette) و مدرس کورییر (The Madras Courier) از سال 1785 آغاز شد. بمبئی ساماچار (The Bombay Samachar) که انتشار آن در سال 1822 به زبان گجراتی آغاز شد، اکنون قدیمی ترین روزنامه در آسیا است که هنوز هم چاپ می شود. اودانت مارتاند (Udant Martand) اولین روزنامه هندی زبان است که در 30 می سال 1826 از کلکته به چاپ رسید. حدود 1000 روزنامه هندی زبان در حال حاضر در هند منتشر می شوند که تیراژ جمعی آنها به 80 میلیون نسخه بالغ می شود. زبان انگلیسی، از نظر تعداد نسخه ای که روزانه در روزنامه ها مورد استفاده قرار می گیرد در رده دوم قرار می گیرد چون انگلیسی در هند زبان دوم محسوب می شود بنابراین حدود 250 روزنامه انگلیسی زبان در حال حاضر روزانه حدود 40 میلیون نسخه به چاپ می رسانند. تعداد کل خوانندگان 10 روزنامه طراز اول هندی زبان حدود 68/188 میلیون نفر، تقریبا 5 برابر کل تعداد خوانندگان 10 روزنامه انگلیسی زبان طراز اول، برآورد شده است. این ده روزنامه انگلیسی زبان جمعا 76/38 میلیون نفر در روز خواننده دارند. روزنامه های طراز اول انگلیسی زبان منتشره در هند عبارتند از تایمز آو ایندیا (The Times of India)، هندو (The Hindu) و هندوستان تایمز ("The Hindustan Times) که دو مورد نخست قدمتی بیشتر از یک قرن دارند. تایمز آو ایندیا در سال 1838، هندوستان تایمز در سال 1924 و هندو در سال 1878 تاسیس شدند. می توان دید که روزنامه ها در هند علاوه بر اینکه یک مسوولیت اجتماعی به عهده دارند، یک صنعت بزرگ سودآور نیز محسوب می شود که دایره نفوذ و تاثیرگذاری آنها هرگز کم نمی شود. هند همواره به آزادی مطبوعات خود شهره بوده است اما در سالهای اخیر این اصل محل مناقشه قرار گرفته و اظهارات ضد و نقیضی در این موضوع بیان می شود. در حالیکه سازمانهای جهانی به ارائه آمار به محدود شدن آزادی رکن چهارم مردمسالاری در این کشور اشاره می کنند، روزنامه نگاران و دست اندرکاران جراید نظارت مخالف و موافق خود را بیان می کنند. عده ای از خبرنگاران در هند معتقدند که دولتهای مرکزی و ایالتی مطبوعات را در این کشور کنترل و مطابق اهداف خود هدایت می کنند و این اعمال نفوذ در طول دولت ائتلاف دمکراتیک ملی تحت رهبری حزب راستگرای هندویی بهارتی جاناتا (بی.جی.پی.) تشدید شده است. این خبرنگاران دولت بی.جی.پی. را به تهدید و خرید نه تنها خبرنگاران بلکه نهادهای خبری از جمله روزنامه ها و کانالهای تلویزیونی عمده متهم می کنند. ولی عده دیگر احساس می کنند که مطبوعات و رسانه ها در هند به قدری بزرگ و گسترده هستند که هیچ دولتی قادر به مهار کامل آنها نمی باشد و مطبوعات در این کشور هنوز هم از آزادی خوبی برخوردارند. رئیس باشگاه خبرنگاران خارجی جنوب آسیا (The Foreign Correspondents' Club of South Asia-FCC) اس. ونکات نارایان، طی گفت و گو با ایرنا در همین خصوص، گفت: 'مطبوعات در هند تا حدود زیادی آزاد هستند. تلاش نخست وزیر وقت هند ایندیرا گاندی در سال 1975 در جهت مهار مطبوعات از طریق سانسور شدید آنها منجر به شکست فجیح وی در انتخابات عمومی 1977 شد. تلاش پسر وی راجیو گاندی در اواسط دهه 1980 در جهت کنترل مطبوعات نیز مفید واقع نشد و وی سرانجام در انتخابات 1989 شکست خورد.' وی افزود: 'تلاش وزیر سابق اطلاع رسانی و سخن پراکنی هند سمریتی ایرانی در جهت مهار مطبوعات نیز با اعتراض شدید خبرنگاران مواجه شد و نخست وزیر کنونی نارندرا مودی مجبور شد که امسال وی را به وزارتخانه دیگری منتقل کند.' بنابه گفته نارایان، هند دارای بیش از 100 هزار نشریه خصوصی با بیش از 500 میلیون نفر خواننده است و بیش از 800 کانال تلویزیونی خصوصی در این کشور فعالیت دارند که تعداد بینندگان آنها به 835 میلیون نفر بالغ می شود. وی، مطبوعات هند را غیرقابل کنترل توصیف کرده و گفت: 'مطبوعات هند به قدری عظیم و گسترده هستند که تقریبا هیچ دولتی در این کشور قادر به مهار کامل آنها نیست. هیچ دولتی، حتی در صورت تلاش، نمی تواند یک هند 35.1 میلیارد نفری دارای صدها روزنامه و کانال تلویزیونی مستقل را کنترل کند.' اردو یکی از مهمترین زبانهای رسمی هند است و بیش از 80 میلیون نفر مخصوصا در ایالتهای اوتارپرادش، بیهار، تالانگانا، جهارکاند، مادیاپرادش، بنگال غربی و دهلی به این زبان تکلم می کنند. مطبوعات اردو زبان نقش مهمی را در افزایش آگاهی مسلمانان این کشور کشور ایفا می کنند. رئیس خبرگزاری اردو زبان هند 'عالمی اردو سرویس' شیخ منظور احمد، نیز در مصاحبه با ایرنا در مورد موقعیت مطبوعات اردو زبان در این کشور گفت: ' مطبوعات اردو زبان نقش مهمی را در ترویج وحدت ملی و همزیستی مسالمت آمیز در هند ایفا کرده اند. حدود 1200 روزنامه و مجله اردو زبان اسم خود را در انجمن روزنامه های هند به ثبت رسانده اند ولی تنها حدود 200 تا از آنها در حال حاضر فعال هستند.' وی افزود: 'مطبوعات اردو زبان احساسات، خواسته ها و مشکلات بیش از 200 میلیون نفر را در هند بیان می کنند و به همین جهت از جایگاه والایی برخوردار هستند.' شیخ منظور، موقعیت مطبوعات اردو زبان را در هند بعد از تقسیم شبه قاره هند را ضعیف توصیف کرده و گفت: 'با مطبوعات اردو زبان در هند بعد از تقسیم شبه قاره هند به عنوان یک فرزند ناتنی برخورد می شد و به همین دلیل تعداد خوانندگان این روزنامه با گذشت زمان هر روز کاهش می یابد. ' وی در عین حال تاکید کرد که 'این مطبوعات با وقوع انقلاب فناوری اطلاعات جان تازه ای گرفته اند و اکنون از نظر محتوا با روزنامه های انگلیسی و هندی زبان رقابت می کنند و اکنون چندین کانال تلویزیونی نیز به اردو پخش می شوند.' وی افزود: 'این واقعیتی است که روزنامه های اردو زبان با مشکلات مالی مواجه هستند و کاهش تعداد خوانندگان موجب نگرانی مروجان رسانه های اردو زبان شده است. اما بااینحال، مطبوعات اردو زبان با استقلال و بی باکی تمام در جهت تحقق آرمان مسلمانان در هند فعالیت می کنند.'
منبع : ایرنا
دیدگاه تان را بنویسید