کمی نفس بكشیم!

۵۵آنلاین :

در شرایط سختی كه این روزها از لحاظ معیشتی به مردم تحمیل شده است، نوشتن در مورد هر چیزی كاری سخت و طاقت‌فرساست، چه برسد به پیشنهاد تماشای تئاتر و سینما که در این وضعیت تماشایشان دل و دماغ می‌خواهد.اما راستش را بخواهید چند روز پیش پس از تماشای نمایش «شپش» به نویسندگی و كارگردانی آقای كوروش نریمانی عزیز به‌شدت هیجان‌زده شدم و همه شب را تا صبح به این اثر نمایشی فكر كردم.احساسات زیادی من را درگیر خودش كرد، هم خجالت‌زده بودم و هم امیدوار و هم شگفت‌زده. خجالت‌زده بودم چون اكثر ما در این شرایط تنها كارمان غرزدن و ناامیدی خود و دیگران است اما كوروش نریمانی برعكس بسیاری از ما خلاف جریان آب شنا كرده و جای غرزدن كاری كرده كارستان و با تعدادی هنرجوی مشتاق بازیگری كه شاید قرار بوده فقط كلاسی را در مورد مبانی بازیگری برگزار كنند، با ده ماه زمان و كار كارگاهی و سروكله‌زدن با این جوان‌های بااستعداد، بدون چشمداشت مالی گوهر وجود هر كدام از این بچه‌ها را طوری بیرون كشیده است كه هر كدام روی صحنه می‌درخشند و ما را به وجد می‌آورند.امیدواریم، به خاطر ‌بودن و سختكوشی انسان‌های نازنینی مثل كوروش نریمانی كه هنوز در میان ما و در فرهنگ و هنر ما حضور دارند و باعث می‌شوند ما در این آشفته‌بازار، به جای تعقیب نرخ سكه و دلار كمی نفس بكشیم و به دیدن تئاتر رفته و تحت تاثیر جادوی دیالوگ قرار بگیریم. چیزی كه ما در این فرهنگ به‌شدت فقدانش را احساس می‌کنیم، چرا كه همواره همه مشغول گفتن مونولوگ هستند. و اما شگفت‌زده‌ام به خاطر این خوانش جدید از كارهای چخوف، اتفاقی كه باعث می‌شود اهل مطالعه دوباره وسوسه شده و شروع كنند به خواندن نمایشنامه‌ها و داستان‌های چخوف که اتفاق مثبتی خواهد بود. به‌شدت به این کارگردان هنرمند و گروه جوان او تبریك می‌گویم و بهترین آرزوها را برایشان دارم. این نمایش هر روز ساعت پنج در تئاتر مستقل تهران روی صحنه می‌رود و امیدوارم شما نیز از تماشای آن لذت ببرید.