خودمان را خسته نکنیم!
| نگاه مردم به حکومت، یک کل واحد است. اجازه دهید نمونه مهم آن را یادآوری کنیم. در جریان موسسات مالی غیرمجاز، برخی از سپردهگذاران مدعیاند که پول خود را به این علت که این موسسات در سطح شهر دفتر و دستک داشتهاند گذاشتهاند و این به معنای رسمیت داشتن آنها است و باید مرجعی که این اجازه را داده خسارت ما را بدهد! در حقیقت از نظر مردم مخالفت بانک مرکزی با این موسسات مهم نیست. همین اجازه نیروی انتظامی به باز بودن دفاتر آنان، کافی است که در آنجا پول و سپرده بگذاریم و حالا باید خسارت را بانک مرکزی و حکومت بدهد!
۵۵آنلاین :
اتفاقاتی که در جریان حضور خانوادهها در ورزشگاه آزادی و برای دیدن مسابقه فوتبال ایران و اسپانیا رخ داد، پرسشهایی جدی را پیش روی مدیریت جامعه قرار داده است. نخستین مسأله این بود که برای چنین برنامههایی چه کسی مرجع تصمیمگیری است؟ نگاه مردم به حکومت، یک کل واحد است. اجازه دهید نمونه مهم آن را یادآوری کنیم. در جریان موسسات مالی غیرمجاز، برخی از سپردهگذاران مدعیاند که پول خود را به این علت که این موسسات در سطح شهر دفتر و دستک داشتهاند گذاشتهاند و این به معنای رسمیت داشتن آنها است و باید مرجعی که این اجازه را داده خسارت ما را بدهد! در حقیقت از نظر مردم مخالفت بانک مرکزی با این موسسات مهم نیست. همین اجازه نیروی انتظامی به باز بودن دفاتر آنان، کافی است که در آنجا پول و سپرده بگذاریم و حالا باید خسارت را بانک مرکزی و حکومت بدهد! اگر این موسسات حق ندارند که چنین ادعایی را در این مورد خاص بکنند، ولی مردمی که از طریق رسمی و دولتی از برنامه ورزشگاه آزادی مطلع شده و بلیت آن را خریده و از راه دور به ورزشگاه آمدهاند، حق دارند بپرسند که چرا نیرویی مانع تحقق این حق شده است؟ زیرا از نظر آنان همه دستاندرکاران اجزای یک پدیده و حکومت هستند. اختلافات درون سازمانی باید در داخل حکومت حلوفصل شود، نه آنکه به عرصه عملی و بیرونی رسیده شود. این نحوه مدیریت موجب عصبانیت بیش از پیش مردم شد. اختلافاتی که از سیاستهای مربوط به فوتبال و حق انتخاب آزاد آنان در رفتارهای ورزشی حاصل شده بود. نکته دوم و مهمتر اینکه باید به انتخابهای مردم احترام گذاشت. گمان نکنیم که همه دنبال انجام خلاف عرف و اخلاق هستند. مردم دنبال شادیهای جمعی هستند، بهویژه شادیهایی که روحیه ملی و هویت جمعی آنان را تقویت میکند. سیاستهایی که ایجادکننده مانع در انتخاب آزاد مردم باشند، موجب شکلگیری نفرت نزد مردم میشوند. با تغییرات و مطالبات فرهنگی اخیر میتوان دوگونه برخورد کرد. از یک سو میتوانیم آنها را به رسمیت نشناسیم و در برابرش مقاومت کنیم و مثل برنامه چهارشنبه شب دیدار ایران و اسپانیا عمل کنیم که این کار جواب نمیدهد. تجربه ٤٠سال گذشته نشان داده که این مقاومتها جایی شکسته میشود و تنها نتیجهاش از دست رفتن فرصت برای انتخاب بهترین رفتارها است، رفتارهایی که کمترین عوارض را داشته باشد. راه دور احترام گذاشتن به خواستهای مردم و اعتماد کردن به آنان است. هر کسی که بخواهد رفتارهای ناهنجار و خلاف قاعده انجام دهد، معمولاً فرصت پیدا میکند و به دور از چشمهای نظارتی میتواند خلاف کند و نیازی ندارد که به ورزشگاه برود. درحالی که با حضور در فضای عمومی، نوعی از کنترل اجتماعی و رسمی را پذیرا میشوند. نباید اجازه داد که مردم از آن چه فکر میکنند درست است و یا دوست دارند محروم شوند. در این صورت دیگران را نیز به آن کار ترغیب کردهایم. اجازه دهیم مردم رفتارهای عادی خود را نشان دهند و از طریق تجربه به اصلاح آنها اقدام کنند. مقاومت در برابر تغییرات و روندهایی که مشهود است، جز خستهتر شدن و درنهایت وا دادن نتیجه دیگری ندارد.
منبع : شهروند
دیدگاه تان را بنویسید