فریبكاری جهانی پرتو جغتایی
| هفته پنجم لیگ ملتهای والیبال 2018 قرار است به میزبانی تهران و سالن 12 هزارنفری آزادی برگزار شود. این برای چندمین سال پیاپی است كه ایران میزبانی یكی از هفتههای این مسابقات را كه درگذشته با عنوان «لیگجهانی» برگزار میشد و حالا تغییر نام داده است ، بر عهده دارد. مسابقاتی معتبر و زیر نظر فدراسیون جهانی با اهدافی سمبلیك و فانتزی كه سالهاست با شكل و شمایلهای متفاوتي برگزار میشود.
۵۵آنلاین :
هفته پنجم لیگ ملتهای والیبال 2018 قرار است به میزبانی تهران و سالن 12 هزارنفری آزادی برگزار شود. این برای چندمین سال پیاپی است كه ایران میزبانی یكی از هفتههای این مسابقات را كه درگذشته با عنوان «لیگجهانی» برگزار میشد و حالا تغییر نام داده است ، بر عهده دارد. مسابقاتی معتبر و زیر نظر فدراسیون جهانی با اهدافی سمبلیك و فانتزی كه سالهاست با شكل و شمایلهای متفاوتي برگزار میشود. از همان سالهای ابتدایی برگزاری این مسابقات در ایران یك دغدغه بزرگ پیش پای اهالی فدراسیون والیبال بود؛ دغدغهای به نام «لزوم حضور خانوادهها در سالن برگزاری مسابقات». این دغدغه بزرگ در تمام این سالها از سوی فدراسیون جهانی والیبال و ناظر اعزامی این فدراسیون مورد تاكید قرار میگرفت و فدراسیون والیبال هر بار با به كار گرفتن شیوهای جدید سعی میكرد ممنوعیت ورود زنان به ورزشگاه 12هزارنفری را به نوعی دیگر جلوه دهد تا میزبانی از این مسابقات را از دست ندهد.
آغاز ممنوعیتها
سال 91 آخرین سالی بود كه خانوادهها بدون دغدغه پایشان به سالنهای والیبال باز شد. دختران و زنان ایران از سال 91 به قبل همواره پای ثابت مسابقات والیبال در سطح باشگاهی و ملی بودند. اما به یك باره همه چیز دگرگون شد و درست بعد از برگزاری دیدار نخست بین دو تیم ایران و ژاپن در چارچوب مسابقات انتخابی لیگ جهانی والیبال، به یكباره مسئولان تصمیم گرفتند كه ممنوعیت ورود خانوادهها به سالنهای والیبال را اجرایی كنند. این ممنوعیت ابتدا در بازی دوم ایران و ژاپن استارت رسمی خورد و تا امروز كه زمانی نزدیك به پنج سال از آن میگذرد، ادامه پیدا كرده است. در این سالها ممنوعیت ورود زنان به مسابقات لیگ جهانی حواشی زیادی را پیرامون این رشته رقم زده است. از ماجراهایی سه سال قبل اطراف ورزشگاه كه به بازداشت برخی زنان ایران و افراد فعال در بخش حقوق زنان منجر شد تا تذكرهای جدی فدراسیون جهانی به فدراسیون ایران و در نهایت حضور گزینشی برخی زنان به صورت نمادین در سالن 12 هزار نفری برای به اصطلاح دور زدن ناظر فدراسیون جهانی والیبال. در پنج سال حضور ایران در لیگ جهانی، حتی گاهی خبرنگاران زن نیز اجازه ورود به سالن را پیدا نمی کردند و با دردسرهایی در راستای ورود به سالن مواجه میشدند. فدراسیون والیبال در دو سال اخیر تلاش کرد با وارد کردن گزینشی تماشاگران زن به سالن، به تدریج این مشکل را رفع کند اما در حالی که به نظر می رسید امسال این پرونده بسته می شود، باز هم قرار است زنان گزینش شده وارد سالن شوند.
بدقولی رییس جدید
احمد ضیایی پس از آنكه پیروزمجمع انتخاباتی فدراسیون والیبال شد و به مدت چهار دار سكان هدایت والیبال را بر عهده گرفت، در جمع خبرنگاران و در پاسخ به سوال خبرنگارانی كه از دغدغه زنان علاقهمند به والیبال و روند حضورشان در مسابقات لیگ جهانی پیش رو سوالاتی را مطرح كرده بودند، به صراحت بيان كرد كه در لیگ جهانی زنان به صورت غیر گزینشی در سالن حضور پیدا میكنند و فدراسیون تلاش میكند همه تمهیدات لازم برای آسایش حضور این قشر از جامعه فراهم كند. احمد ضیایی آن زمان و در حالی كه صحبت از حضور زنان تماشاگر در مرحله فینال لیگ برتر مطرح شده بود، مدعی شد كه هیچ سالنی به جز سالن 12هزار نفری قابلیت حضور خانوادهها را ندارد. اما سالن 12 هزار نفری این بار بدون مشكل خاصی پذیرای خانوادهها خواهد بود. ضیایی در بخشي از صحبتهای آن روز به حضور زنان در سالن «حسین رضازاده» و مسابقات انتخابی قهرمانان جهان اشاره و یادآوری كرد شرایط حضور زنان را مانند مسابقات اردبیل مهیا خواهد كرد. این قول احمد ضیایی در جمع اصحاب رسانه، آن هم بلافاصله پس از پیروزیاش در انتخابات، امیدهای زیادی را در دل خانوادههای علاقهمند به والیبال زنده كرد. اما در حالی كه تنها چند روز تا آغاز این مسابقات در تهران باقی مانده است، یك منبع آگاه از فدراسیون والیبال مدعی شد كه این بار هم شرایط حضور زنان مانند سال قبل و به صورت گزینشی فراهم است. یعنی در واقع تنها زنانی میتوانند از دربهای ورودی سالن 12 هزارنفری عبور كرده و روی سكوهای سالن 12 هزارنفری تیم خود را تشویق كنند كه آی دی كارت صادر شده از سوی فدراسیون را به گردن داشته باشند. شاید برای همین بود كه بعد از آغاز زمان بلیت فروشی مسابقات لیگ ملتها ، به فاصله زمانی كمتر از پنج دقیقه بخش بلیت فروشی این سامانه كه مربوط به خرید بلیت توسط زنان بود، تكمیل ظرفیت شد و كسی از بین زنان نتوانست بلیت این مسابقات را خریداری كند.
در سالهای اخیر به ویژه یك سال گذشته شاهد فعالیتهای مدنی زیادی در راستای رفع ممنوعیت حضور خانوادهها در مسابقات ورزشی به عنوان تماشاگر، بودیم. فعالیتهایی كه در برخی موارد نیز موفقیت آمیز بود و برخی دربها را به روی زنان باز كرد. در رشته بسكتبال و در مرحله فینال سوپر لیگ این رشته، زنان اجازه حضور به تالار بسكتبال آزادی را پیدا كردند. هر چند این حضور مقطعی بود و بعد از چند مسابقه و در دیداری كه به میزبانی شهر تبریز برگزار شده بود حتی دو زن خبرنگار از تهران به تبریز سفر كرده بودند اجازه حضور در سالن را نداشتند و مسئولان برگزاری مسابقات از سالن بسكتبال بیرونشان كردند. اما در اردبیل شرایط خوبی ایجاد شد و همكاری شورای تامین این استان ،نیروی انتظامی و اداره كل ورزش و جوانان اردبیل، زنان بدون گزینش و به طور آزاد توانستند تیم ملی والیبال را در مسابقات انتخابی قهرمانان جهان تشویق كنند. ماجرای ورود زنان به ورزشگاهها توسط نمایندگان مجلس، مسئولان وزرات ورزش و ... مورد پیگیریهایی قرار گرفت اما هر بار با مخالفت سایر مراجع روبهرو شد و همه تلاشها به در بسته خورد. هفدهم اردیبهشت سال جاری، زمانی كه مسعود سلطانی فر وزیر ورزش و جوانان به کمیسیون فرهنگی مجلس رفته بود، احد آزادی خواه نماینده ملایر و عضو این کمیسیون، پس از جلسه از قول وزیر ورزش به سایت خانه ملت اعلام كرده بود كه مشکل ورود تماشاگران زن به سالن های سرپوشیده رشته هایی مانند والیبال، بسکتبال و دوومیدانی حل شده است و دیگر با ممانعت مواجه نخواهد شد. اما اتفاق رخ داده در والیبال و حضور گزینشی زنان آن هم تنها برای دور زدن ِ قانون فدراسیون جهانی، نشان داد كه این ادعای نماینده مجلس نیز صحت نداشته و مراجعی دیگر با حضور آزاد زنان در ورزشگاه و سالن والیبال مخالفت كردهاند. در این بین به نظر میرسد فدراسیون والیبال نیز تلاشی برای پیدا كردن راه حلی برای این معضل نكرده و ترجیح داده همچون سالهای قبل همان راهكار قدیمی را به كار بگیرد.
پلههایی برای تكرار یك دور باطل!
سال قبل و در جریان برگزاری لیگ جهانی 2017،شاهد حضور زنان بیشتری در سالن 12هزار نفری بودیم. هرچند همه این نفرات به طور گزینشی انتخاب شده بودند اما باز هم كورسوی امیدی را در دل زنان علاقهمند به والیبال ایجاد كرده بود كه این فضا نسبت به سال قبل بازتر شده است و میتواند سال به سال مسیر بهتری را طی كند. اما این پیشبینی درست از آب درنیامد و بعد از یك سال بار دیگر مشخص شد كه خبری از بهبودی اوضاع در میان نیست. امسال هم باید شاهد حضور تعدادی محدود از زنانی باشیم كه در جایگاه مخصوص به زنان نشستهاند و بازی والیبال تیم ملی كشورشان را تماشا می كنند. زنانی كه شاید علاقهمند به والیبال نیز در میان آنها باشد اما نه برای تشویق و لذت بردن از دیدن یك مسابقه ورزشی كه برای گول زدن فدراسیون جهانی والیبال روی آن سكوها نشستهاند. آن هم در حالی كه هزاران زن و دختر مشتاق به والیبال پشت دربهای همیشه بسته آزادی با حسرت به روزهایی میاندیشند كه دربهای این سالن به رویشان باز بود و حالا سالهاست برای پس گرفتن جایگاهی كه مخصوص به خودشان است، ناكام هستند.
منبع : قانون
دیدگاه تان را بنویسید