ما و بدحجابي

۵۵آنلاین : فائزه طباطبايي . وكيل دادگستري

در كشور خودش ادبيات فارسي خوانده بود، هرجا مي‌رفتيم، تابلو‌ها را بلندبلند مي‌خواند، گاهي تلفظ كلمات را اشتباه مي‌گفت و ما اصلاح مي‌كرديم. داشتيم وارد مركز خريد مي‌شديم كه چشمش به تابلويي افتاد كه رويش نوشته بود: «از پذيرش خانم‌هاي بدحجاب معذوريم». جمله را بلند خواند و بعد معني‌اش را پرسيد.بايد كلمه «بدحجاب» را برايش توضيح مي‌دادم.زن‌ها و دخترهاي دوروبرمان را نشانش دادم و بعد تصوير خودش در آيينه‌هاي بزرگ رستوران را... بعد مدتي ساكت شدم.نمي‌دانستم بدحجاب را چطور تعريف کنم؟ زناني که بي‌حجاب نيستند، اما حجاب را در حد شرعي که در رساله‌ها تعريف شده رعايت نمي‌کنند!؟ يادم نمي‌آمد اين کلمه کي، از کجا و چگونه وارد فرهنگ لغت ما شد؟ اولين متن قانوني که در آن به کلمه بدحجابي برخوردم، بخش‌نامه شماره م/ 1813/1 مورخ 20/2/1369 _ آیت الله یزدی_ رئيس قوه قضائيه است. اين بخش‌نامه خطاب به تمامی واحدهاي قضائي سراسر کشور تحت عنوان «تسريع در رسيدگي به پرونده‌هاي عوامل ترويج فساد و بدحجابي» ابلاغ شده است. در قسمت‌هايی از متن اين بخش‌نامه آمده است: «پديده فرهنگ‌هاي مبتذل و ناهنجار که ناشي از افکار ناصالح و غيراسلامي بيگانه است، همواره سعي دارد، دستورات متعاليه را مستور و با پوششي کاذب، ملت‌هاي بيدار و آگاه را منحرف نمايد که در اين راه زنان را وجه‌المصالحه و در جهت نيل به اهداف شوم خود با بروز يکي از پديده‌ها موسوم به بدحجابي، استفاده لازم را مي‌برد...» و سپس بدون ارائه تعريفي از بدحجابي ادامه مي‌دهد: «بر دستگاه قضائي نيز واجب است به صيانت ذات و حراست از خون‌بهاي شهداي گرانقدر، با هرکس که بخواهد عامل ترويج فساد و بدحجابي گردد با قاطعيت برخورد و ضمن همکاري لازم و کافي يا مراجع انتظامي، سريعا به پرونده‌هايي که در اين‌گونه موارد ارسال و معرفي مي‌شوند، رسيدگي و حکم لازم را صادر نمايند تا مرضي خداوند (تبارک و تعالي) واقع و رضايت خاطر امت شهيدپرور و مردم انقلابي بيش از پيش فراهم شود».از لابه‌لاي متن فوق هم معلوم نمي‌شود اين کلمه از کجا آمده است. بدحجاب هم از همان کلمه‌هايي است که معلوم نيست از کجا و چطوري وارد شده در دايره لغت ما. همه زنان ما باحجابند و تفاوتي که در ظاهر آنها ديده مي‌شود، ناشي از تفاوت فرهنگي، قومي و نژادي‌شان است.پوشش زنان شاليکار شمال ايران را مقايسه کنيد با زنان خانه‌دار يزد، لباس رنگي‌رنگي زنان بلوچ را مقايسه کنيد با چادر‌هاي مشکي مرکزنشينان، حجاب زن ترکمن را با آن پيراهن بلند و روسري‌هاي ترکمني که تا کمر را مي‌پوشانند، لباس‌هاي بلند و شاد کُردي، دامن‌هاي چين‌چين لرها و آن روسري‌هاي توري که از دوطرفشان بافه‌هاي موهاي ابريشمين‌شان مي‌ريزد بيرون، لباس زن‌هاي جنوبي با آن شلوارهاي خامه‌دوزي‌شده و بتوله روي صورتشان.مگر مي‌شود به همه زنان فارغ از فرهنگ و مذهب و قوميتشان دستور داد مثل هم لباس بپوشند؟ در ادارات دولتي و دادگاه‌ها و مدارس شايد، اما در خانه و ميهماني و خريد و خيابان نمي‌شود!«رنگ» را نمي‌شود از زن که نه از بشر گرفت! زن‌هاي ايراني همه باحجابند، اگر تفاوتي ديده مي‌شود برمي‌گردد به فرهنگ و قوميتشان. زناني که چادر سياه مي‌پوشند هيچ برتري‌ای به زنان مانتو روسري يا زناني که لباس محلي مي‌پوشند، ندارند. آنها سياه را انتخاب کرده‌‌اند و اينها رنگ‌هاي ديگر را. اينکه فرصت‌هاي مشارکت سياسي فقط به یک گروه داده مي‌شود، مي‌تواند نمونه تبعيضي واضح به‌شمار آيد.