ما و سن ازدواج
| ١٧ساله است، با چشم‌هاي درشت كهربايي و پوست گندمي، طفلي كه در آغوش دارد اما كوچك‌ترين شباهتي به او ندارد.
۵۵آنلاین :
١٧ساله است، با چشم‌هاي درشت كهربايي و پوست گندمي، طفلي كه در آغوش دارد اما كوچك‌ترين شباهتي به او ندارد. مي‌خواهد طلاق بگيرد، شوهرش قاچاقچي است و به حبس ابد محكوم شده. طلاقش كار سختي نيست، اما از فرداي طلاق مي‌خواهد چه‌كار كند؟ تا سوم راهنمايي بيشتر درس نخوانده، بعد داده شده به ثروتمند‌ترين مرد محله‌شان. در ١٥سالگي زن سوم مرد ٤٥ ساله‌اي شده كه درآمدش را از قاچاق مواد مخدر به دست مي‌آورده! مي‌پرسم فكري براي فردايش دارد؟ بر‌مي‌گردد خانه پدري؟ سر تكان مي‌دهد! در دل مي‌گويم شايد همان خيريه‌اي كه معرفي‌اش كرده، او را پذيرا شود، شايد سقفي دهد و ناني تا كاري پيدا كند! چه كاري؟ هنوز نمي‌تواند حساب بانكي باز كند، نمي‌تواند كارت بانکی بگيرد! گواهي‌نامه رانندگي هم نمي‌تواند بگيرد، اما مي‌تواند ازدواج كند و مادر شود! مي‌تواند در ١٧سالگي زن مطلقه‌اي باشد، بي‌كار، بي‌سقف، بي‌نان، با بچه‌اي كه خوابانده زير سينه تا هم شير بخورد و هم نق نزند. شايد فردا او را هم سر يكي از چهار‌راه‌هاي اين شهر بشود ديد كه اسفند دود مي‌كند يا دستمال‌كاغذي مي‌فروشد. مي‌پرسم تا كي مي‌تواند در خيريه بماند؟ نمي‌داند. خيلي‌چيزها نمي‌داند. وقتي قانون‌گذار سن قانوني ازدواج دختران را ١٣ سال تعيين مي‌كند و برای ازدواج زیر ١٣ سال هم راهکار ارائه می‌دهد (ماده ١٠٤١ قانون مدنی: «عقد نکاح دختر قبل از رسیدن به سن ١٣ سال تمام شمسی و پسر قبل از رسیدن به سن ١٥ سال تمام شمسی منوط به اذن ولی به شرط رعایت مصلحت با تشخیص دادگاه صالح است»)، در‌حالي‌كه براي باز‌كردن حساب بانكي و گرفتن گواهي‌نامه سن قانوني ١٨ سال است، يعني ازدواج و مادر‌شدن به عقل و درايت كمتري نياز دارد؟ اين فقط یك مسئله حقوقي نيست، كفه فرهنگي قضيه به‌مراتب سنگين‌تر است. اما وقتي آگاهي نيست، وقتي فقر تصميم مي‌گيرد نه عقل، وقتي فرهنگ زير بار خرافه و جهل له مي‌شود، نياز به قانون بيش از پيش حس مي‌شود و شايد با توسل به آن بشود جلوي بعضي فجايع را گرفت. اينجاست كه انتظار مي‌رود قانون‌گذار همه را آگاه و متمول فرض نكند، به كمك بيايد و سن قانوني ازدواج را افزايش دهد.
فائزه طباطبايي .وكيل دادگستري
منبع : شرق
دیدگاه تان را بنویسید