آیسَن، هشتساله، غیرمجاز از اردبیل؛ به جرم دختر بودن!
| فدراسیون وزنه برداری به شکل رسمی از« آی سن ادیب» ۸ ساله (از اردبیل) دعوت می کند تا در مراسم افتتاحیه وزنهبرداری جام فجر در اهواز، وزنه بزند.
۵۵آنلاین :
سهند ایرانمهر در یادداشتی نوشت:
◽️فدراسیون وزنه برداری به شکل رسمی از« آی سن ادیب» ۸ ساله (از اردبیل) دعوت می کند تا در مراسم افتتاحیه وزنهبرداری جام فجر در اهواز، وزنه بزند.
◽️آیسن از اردبیل با مربیاش عزیز حسینی (پدر سعید علی حسینی نایب قهرمان سنگین وزن جهان) راهی اهواز شد. اما حراست نفت در سالن امام رضای شهرک نفت اجازه ورود دخترک به رقابت ها را نمیدهند و اشک دخترک اینگونه بر گونه، جاری میشود.
◽️اگر این روایت صحیح باشد و استناد مسئولان امر، همان استدلال معمولی باشد که بر «مفسده و تحریک» شدن کسانی ابتنا داشته باشد که دل بیمارشان را تاب تماشای دختربچه ها نیست، به جز تاسف و دریغ، این یادآوری را نیز ضروری می کند که آنها را متوجه آیندهای کنیم که بااین روشهای اشتباه، در پیش خواهیم داشت.
◽️در این آینده، خبری از مادرانی نیست که به تعبیر نه چندان کامل خود اینان، قرار است دامنشان، «سکوی پرتاب مرد به معراج »باشد زیرا آن مادران، همین دخترکانی هستند که کودکی شان در نگاه این جماعت با ایفای نقش محرک جنسی و بنیان برافکندن ایمان و عفت، قرین شده بود.
◽️دخترانی که دهها تجربه تلخ از منکوب شدن و تحقیر این چنینی را در عقبه دارند بدین ترتیب احتمالا خبری از آن سکوی پرتاب مرد به معراج هم نیست و حداکثر با سکویی(!) روبروییم که مردِ در شرفِ پرتاب را در همانجا منهدم میکند چه برسد به آنکه سکوی پرتاب او به معراج و عرش برین باشد !
◽️می توان پرسید چگونه از زنانی که به گاه کودکی حتا بلند کردن وزنه را از آنها دریغ می داریم و این کار را مفسده برانگیز و غیرممکن میدانیم انتظار داریم مرد این فرهنگ سنتی با آن یال و کوپال را چنان برجهاند که یکسره به عرش برین واصل کند؟!
◽️با این همه نمیخواهم غیرمنصفانه، فضا را هیجانی و شعاری کنم و خوشبینانه تلاش میکنم به این نقل قول «علی مرادی»، رئیس فدراسیون وزنهبرداری ایران، نیز امید ببندم که در حضور مربی و سایر مسئولان وزنهبرداری از« آی سن ادیب» دلجویی کرده و گفته است:«من جبران میکنم. به شما قول میدهم. او باید در پنج شش سال آینده حمایت شود تا قویترین زن جهان شود».
◽️این نقل قول مسئولانه را -صرف نظر از اینکه تا چه حد صادقانه و ممکن است- تنها در این حد مغتنم میدانم که پیداست دست کم کسی در این میان پیدا شده است که بداند خاکستر کردن گل امید کودکان این سرزمین و آتش به خرمن کشیدن عواطف آنان با بهانههایی اینچنینی چه عواقبی در نسلهای بعدی برجای خواهد گذاشت و چه نسل از پیش باخته و منکوبی را برای آینده دشواری که جامعه در پیش دارد، ساخته است: رسید هر کس و برقی به خرمنم زد و رفت هر آنچه مانده ز خاکسترم گواه من است در این کشاکش توفانی بهار و خزان گلی که می شکند عشق بی گناه من است!/ شعر؛ حسین منزوی
منبع : فرارو
دیدگاه تان را بنویسید