مدارك دانشگاهي و بساط هاي شبانه
| از شلوغی و ترافیک روزانه خیابانها که رها شوی، در شب غمزده دود گرفته، دیگر خبری از سکوت و آرامش شبانه نیست.
۵۵آنلاین :
55آنلاین: از شلوغی و ترافیک روزانه خیابانها که رها شوی، در شب غمزده دود گرفته، دیگر خبری از سکوت و آرامش شبانه نیست. خیابان همچنان شلوغ است.جلوی مغازه های بسته و در پیاده روها و حتی در کف خیابان، بساطی ها روی پتو، ملحفه و زمین یا پشت وانت و سواری، به کاسبی مشغولند و با ازدحام جمعیت و پارکهای به اصطلاح دوبله و سوبله مواجه خواهی شد.کسبه شبانگاهی با دستگاه تبدیل و یا با استفاده از سیمکشی های غیرمجاز، سطح خیابان را روشن کردهاند. شاید در ذهن غریبههای تازه از راه رسیده، این تصور به وجود میآید که مردم پر جنب و جوش این مرز و بوم، تنها هم و غم شان چرخاندن گردونه اقتصاد پویایی است که شب و روز نمیشناسد. بساط های شبانه حتی برای عده ای از عابران پیاده و مرکب سوارهای مرفه میتواند محل تفریح و سرگرمی هم باشد و چون عموما مشتری های این بازارها اقشار کم درآمد و فاقد اتومبیل هستند، این فکر در ذهن شان تقویت میشود که دخل این مغازه های بی جواز و بی در و پیکر،بهخصوص آنان که بساط شان را پشت اتومبیلشان گستردهاند، چندان هم بد نیست.با سوالاتی که در صندوقچه افکارم حمل میکردم، به سراغ یکی از بساطیها رفته، سر صحبت را گشوده، دستی بر دلش گذاشتم تا انگیزهاش را از این کار شبانه دریابم. جوان خوش قد و قامت بود، لباس مرتبی به تن کرده بود و از ترکیب کلماتی که در جملاتش استفاده میکرد، متوجه شدم باسواد است. وقتی از او پرسیدم«چند کلاس سواد داری؟» به خنده انگشت دستانش را شمرد و گفت«بی وقفه شانزده سال». گفتم: «یعنی تحصیلات دانشگاهی داری؟» پاسخ داد«از این کلمه بی وقفه خوشم میآید، بنابراین بی وقفه چهارسال. یعنی اینکه لیسانس دارم» پرسیدیم«از کدام دانشگاه؟» گفت«شب اولی که بساط کردم، خجالت میکشیدم بگویم تحصیل کرده و دانشگاه رفته ام، یعنی در شان و منزلت یک تحصیل کرده دانشگاهی این شغل را نمیدیدم ولی بعد از کشمکش های فراوان و رزومهفرستادن های بی ثمر به اینجا و آنجاهای بسیار، ناچار شدم با اندکی سرمایه قرضی، مقداری خنزرپنزر خریده و با شرم فراوان، بساط کنم. وقتی داشتم بساطم را پهن میکردم، بساطی بغل دستیام متوجه شد که تازه کارم و دست و دلم میلرزد، به کمکم که آمد، متوجه شدم او هم فارغالتحصیل رشته فرغون است. آن یکی آنطرفتر که گیره سر میفروشد، مدرکش را از دانشگاه بیل کوتاه و آن یکی از دانشگاه بیل بلند گرفته و شاید آن یکی از دانشگاه غربیلک» و لبخند تلخی بر لبانش نشست.خیلی متاثر شدم. نمیدانستم چه بگویم، مثل لالها شده بودم و داشتم فکر میکردم که مسئولان مملکتی فارغ التحصیل کدام دانشگاه هستند که جوان گفت«مهم نیست که از کدام دانشگاه مدرکت را گرفتی، مهم این است که سرنوشتت ختم به این بازارهای شبانه شده است»گفتم«یعنی همه فارغالتحصیلان دانشگاهی از هرکجا که مدرک گرفتهاند، سرنوشتشان به اینجا ختم میشود و نوع دانشگاه و یا رشتهاش اهمیتی ندارد؟» که جواب داد«البته که دارد، مثلا بعضی فارغالتحصیلان از دانشگاه آکسفورد مدرک میگیرند و تا سطح وزارت هم جا برای پیشرفت دارند ولی دانشآموختگان دانشگاههایی که براساس رنج، کسب گنج را میسر میکنند، گنج شان هاپولی بسیاری از فارغالتحصیلان دیگر میشود و آن وقت چه میشود؟» سوالش را با سوال پاسخ دادم و پرسیدم«خب چه میشود؟» اشاره ای به بساطهای کنار خیابان کرد که تا دور دستها در دل شب، چشم و دل شهر را روشن کرده بود.
منبع: آرمان
منبع : ۵۵آنلاین
دیدگاه تان را بنویسید