تربیت بدون تنبیه بدنی و کلامی
| تنبیه و تشویق مهمترین پایههای تربیت فرزندان هستند. در واقع شما نمیتوانید بدون این دو ابزار مهم، فرزندتان را به کارهای درست و ترک اشتباهات عادت دهید. اما یکی از بزرگترین مشکلات والدین این است که وقتی میخواهند فرزندشان را تنبیه کنند یا آنقدر عصبانی هستند که از روشهای نامناسبی استفاده میکنند یا روش درستی را نمیشناسند و به روشهای سنتی تنبیه بدنی یا کلامی روی میآورند.
۵۵آنلاین :
اما واقعیت این است که این دو روش تنبیهی که سادهتر و در دسترستر هم به نظر میرسند، نه تنها نتیجه نمیدهند که خیلی وقتها میتوانند منجر به ثبات رفتار اشتباه شوند.مؤثرترین دوران آموزش و تنبیه و تشویق کودک، 1 تا 3.5 سالگی است. در این سن کودک فرمانبرداری را یاد میگیرد و متوجه میشود مرجع قدرت در خانه کیست. اگر اشتباه رفتار کنید، فرزندتان میفهمد که شما به قدر کافی جدی، مصمم و حاکم نیستید و تصمیم میگیرد او بر شما فرمانروایی کند.قبل از آنکه فرزندتان را تنبیه کنید، یک نکته را در نظر داشته باشید: آیا کار نادرست فرزندتان از روی ناآگاهی انجام شده یا عمد و لجبازی؟ اگر پای ناآگاهی در میان است، فرزندتان را تنبیه نکنید. به او خطرات یا دلایل بد بودن رفتارش را توضیح دهید و روش درست رفتار کردن یا رفتار جایگزین را آموزش دهید.اما اگر فرزندتان عمداً کاری را که میداند خطاست انجام میدهد، بهترین راه برای تنبیه او، محرومسازی موقتی است. شاید فکر کنید از عطوفت مادری به دور است که فرزندتان را از کاری که دوست دارد محروم کنید. اما این دارویی است برای درمان رفتار اشتباه فرزندتان و مجبورید به طور موقت و برای مدت زمان مشخصی از آن استفاده کنید. مثلاً اگر فرزندتان عاشق پارک رفتن است اما با رفتار اشتباهش، شما را عاصی کرده، به او بگویید به خاطر رفتار اشتباهش تا سه روز از پارک رفتن خبری نیست. البته توجه کنید که خطای کودک و تنبیه شما باید متناسب باشند و به خاطر یک اشتباه کوچک او را طوری مجازات نکنید که اگر خطای بزرگتری کرد، ندانید باید چه تنبیهی در مقابلش به کار بندید. یادتان باشد همان طور که تنبیه بدنی و سرزنش و دشنام دادن نمیتواند منجر به تغییر رفتار کودک شود، نصیحت کردن هم تأثیر ماندگاری در رفتار کودک ندارد. صحبتهای منفی، سرزنش، تحقیر، مقایسه، تکه و متلک انداختن و... روش درست رفتار را نشان نمیدهند و فقط باعث میشوند فرزندتان نسبت به تذکرها یا اعمال قدرت شما بیتفاوت شده و کار خودش را انجام دهد. از سویی دیگر میتواند باعث تخریب اعتماد به نفس، خود انگاره و عزت نفس کودک شده و حتی تا بزرگسالی هم رفتار اجتماعی او را تحت تأثیر قرار دهد.
منبع : ایران
دیدگاه تان را بنویسید