سختیهای کولهگردی و مرامی سواری
| ممکنه مجبور بشی کیلومترها راه بری، ممکنه مجبور بشی خیلی منتظر بمونی کنار جاده، ممکنه سختی بکشی؛ ولی بدون آخرسر یه آدم دیگه هستی که به خونه برمیگردی. این سبک سفر باوجود اینکه خیلی پرماجرا و ارزونه؛ ولی خب سختیها و ناامنیهایی هم داره.
۵۵آنلاین :
ممکنه مجبور بشی کیلومترها راه بری، ممکنه مجبور بشی خیلی منتظر بمونی کنار جاده، ممکنه سختی بکشی؛ ولی بدون آخرسر یه آدم دیگه هستی که به خونه برمیگردی. این سبک سفر باوجود اینکه خیلی پرماجرا و ارزونه؛ ولی خب سختیها و ناامنیهایی هم داره.
درباره سختیهاش باید بگم که خب به نظر من زندگی و ماجراجویی یه جایی اون بیرون، یعنی بیرون از ناحیه امن و آروم من در جریانه؛ پس تصمیم گرفتم از روی کاناپه بلند شم و بزنم به دل جاده. برم به سمت مردم. سفر کنم با روشی که ارزونه؛ ولی پر از عشقه، با روشی که متکی به مهربانی و مرام آدمهاست. و چه جایی بهتر از ایران برای این سبک سفر. برای من پیش اومده که یکساعتونیم کنار جاده منتظر موندم تا اینکه بالاخره یکی سوارم کرده و این قضیه ربط زیادی به حضور دختر توی گروه هیچهایکی نداره.
حضور دختر توی یک گروه سهنفره که کنار جاده ایستادن و دستشون رو برای ماشینها تکون میدن، ممکنه باعث بشه که رانندههای بیشتری بهتون اطمینان کنن و در نتیجه احتمال سوارشدنتون بیشتر میشه؛ ولی من چه توی گروه تمام پسر، چه تنهایی، چه با دختر، هیچهایک کردم و دیر یا زود سوارم کردن. اگه برید توی اینستاگرام هشتگ #هیچهایک رو جستوجو کنید، میبینید خیلی از هیچهایکرها یا گروههای کاملن پسرونه هستن یا تنهایی زدن به دل جاده. پس بدانید و آگاه باشید که سوارشدن ممکنه گاهی زیاد طول بکشه و این قضیه راستش اصلن برای من مهم نیست؛ چون من میرم که منتظر بمونم.
یک بار دوستی بهم گفت که ما خیلی منتظر شدیم؛ ولی کسی سوارمون نکرد، آخرش مجبور شدیم دربست بگیریم. شاید به اندازه کافی صبور نبودید. نکتههای ریزی هست که در زودتر سوارشدن شما تأثیر بزرگی میذارن. مهمترین نکته لبخنده.
آیا با لبخند گشاد به سمت راننده رفتید؟ وقتی براتون نگه داشت و همون اول که رفتید سراغش و قضیه رو براشون توضیح دادید، آیا با روی خوش بهش گفتید که: سلام، ما ایرانگرد هستیم و یه جورایی بدون پول سفر میکنیم. شما مسیرتون میخوره ما رو تا یه جایی با خودتون ببرید؟ قول میدم اگه اینا رو رعایت کنید، از هر جنسیت و هر سنوسالی که باشید، جواب میگیرید. اما در مورد آدمها چی؟ جانیها و قاتلهایی که در کمین ما هستن و هر لحظه منتظر طعمهشون هستن؟ اونا رو چیکار کنیم؟
یه توصیه مهم اینکه به جای اینکه رانندهها شما رو انتخاب کنن، شما اونا رو انتخاب کنید. همه جاده از آنِ شماست و همه ماشینهای روی جاده مال شماست؛ پس اگه یک راننده حس خوبی بهت نمیده، نیم ساعت بیشتر صبر کن تا یک زوج جوان از راه برسه و شما رو سوار کنه. اصراری نیست که سریع بپرید بالای اولین کامیونی که از راه میرسه و سوارتون میکنه. من برای هر ماشینی دست تکون نمیدم.
برای ماشینی که حس خوب بهم نده، یا چند تا سرنشین داشته باشه، دست تکون نمیدم. حتی شده دو، سه باری برای یک ماشین دست تکون دادم و وقتی نزدیک شدم برای سلاموعلیک و این حرفها، انرژی مثبت و امنی ازشون نگرفتم و اینجوری شده که یه جورایی ازشون تشکر کردم و سوار ماشینشون نشدم؛ پس به حستون اعتماد کنید و صبور باشید.
منبع: اعتماد
دیدگاه تان را بنویسید