سند مهاجرت

۵۵آنلاین :

بسیاری از دانشجویان خصوصا دانشگاه های برتر کشور به دنبال بورس های تحصیلی هستند به امید آنکه بتوانند روزی از ایران به مقصد کشوری با شرایط زندگی بهتر مهاجرت کنند. بسیاری از آنان هم که در بادی امر و در ابتدای ورود به دانشگاه برنامه ای برای مهاجرت از وطن نداشتند غالبا در پایان دوره ی چهار ساله تحت تاثیر بسیاری از عوامل و مولفه ها که مهم ترین آن اشتغال و شرایط اقتصادی است انگیزه ی رفتن پیدا میکنند یا دست کم برنامه ی مهاجرت را در پس ذهن خود می‌پرورانند تا زمانی که به شرایط مطلوب مهاجرت دست یابند.

عواملی چند موجبات مهاجرت را در سطوح گسترده فراهم میکنند:

_ دلیل اول که غالبا مهم ترین انگیزه ی مهاجرین را تشکیل میدهد مشکلات اشتغال و شرایط اقتصادی نامطلوب کشور مهاجرفرست میباشد.

_انگیزه های تحصیلی،که با مورد اول بی ارتباط نیست زیرا بسیاری از نخبگان و دانشجویان کشور خصوصا آنان که با هزینه های شخصی به ادامه ی تحصیل در خارج از مرزها میپردازند حاضر به بازگشت به وطن خود نمی شوند به دلیل شرایط اقتصادی بهتر و گمان بیشتر ارج نهادن به علم و دانش و تخصص آنان در خارج از کشور. آمار نشان میدهد از میان هر ۱۰۰ دانشجوی خارجی که در مقطع دکتری دانشگاه های کشور کانادا تحصیل میکنند ۱۵نفر ایرانی هستند.

_سرمایه گذاری که در این مورد هم رد پای مورد اول مشهود است زیرا شرایط اقتصادی غیر قابل پیش بینی است که سرمایه داران بزرگ را ناگزیر از خروج سرمایه هایشان از کشور و اقامت آنان در سایر کشور ها میکند.

اما در گزارشی که مرکز بررسی های استراتژیک ریاست جمهوری ارائه داد یکی از راهکار های بازگشت سرمایه داران را به این ترتیب اعلام میدارد:

متاسفانه اطلاع رسانی در مورد تحولات داخلی کشور برای ایرانیان مهاجر ضعیف است به طوری که بخش قابل توجهی شناخت درستی از شرایط کنونی کشور ندارند این هم به دلیل ضعف دولت در اطلاع رسانی و هم به دلیل گستردگی تبلیغات سوء معاندین علیه اوضاع کشور است لذا ضروریست دولت به طرق گوناگون ایرانیان مهاجر را از شرایط داخلی آگاه سازد.

بعنوان مثال افراد صاحب سرمایه در صورتی تمایل به بازگشت خواهند داشت که اولا سودآوری این جابجایی سرمایه معلوم باشد و ثانیا ثبات سیاست و جامعه تضمین کننده ی امنیت سرمایه برای حداقل یک دوره ی بیست ساله باشد.

بررسی سیاست های دولت در قبال این مسئله مجالی دیگر میخواهد که انشالله در آینده به آن خواهیم پرداخت.

کوثر محمدی هنجرویی