ارسال به دیگران پرینت

فحش، جیره روزانه روزنامه‌نگاران

| روزی داستایوفسکی نویسنده شهیر روسی از خیابان می‌گذشت و در میان ازدحام جمعیت ناخواسته پای مردی را لگد کرد. مرد فوری شروع به دشنام گفتن کرد و هر آنچه که نمی‌باید به او گفت.

فحش، جیره روزانه روزنامه‌نگاران

۵۵آنلاین :

داستایوفسکی حرفی نزد. چند قدم که دور شد برگشت، کلاهش را از سر برداشت، اندکی خم شد و خیلی مودبانه گفت: - من داستایوفسکی هستم، آقا!
مرد از اینکه به نویسنده معتبری چون او توهین کرده بود سخت شرمنده شد و شروع به عذرخواهی کرد. داستایوفسکی با همان خونسردی گفت: - نیازی به عذرخواهی نیست آقا، شما خودتان را معرفی کردید، من هم خودم را معرفی کردم!
✅ این داستان را آوردم تا به خودم هم یادآوری کنم که هر واژه‌ای که به زبان می‌آوریم ریشه در نوع نگاه، میزان شعور و خاستگاه خانوادگی و اجتماعی‌مان دارد. هتاکی و توهین باید تاوان داشته باشد. فروتنی بی‌جا فقط باعث گستاخی هتاکان می‌شود.
✍️ ما روزنامه نگاران با نام و عکس و هویت مشخص می‌نویسم و منصفانه نیست از کسانی که در تاریکی پنهان شده‌اند دشنام بشنویم.
از نقد استقبال می‌کنم و می‌آموزم اما اعتقاد دارم که باید زمین بازی برای کسانی که دهان به دشنام و دروغ باز می‌کنند ناامن شود و بدانند که توهین هزینه دارد.
به این خبر امتیاز دهید:
بر اساس رای ۰ نفر از بازدیدکنندگان
با دوستان خود به اشتراک بگذارید:
کپی شد

پیشنهاد ویژه

    دیدگاه تان را بنویسید

     

    دیدگاه

    توسعه