بايدها و نبايدهاى پياده روى اربعين

۵۵آنلاین :

پريسا اميدى كارشناس علوم سياسى

پیاده‌روی اربعین به حرکت شمار زیادی از مسلمانان شیعه به سمت شهر کربلا، در جنوب بغداد، به منظور جمع شدن همهٔ آن‌ها در چهلمین روز پس از سالگرد کشته شدن حسین بن علی، سومین امام شیعیان در واقعهٔ عاشورا گفته می‌شود. پیاده‌روی اربعین در زمان حکومت صدام حسین ممنوع بود.این مراسم میلیونی یکی از قدرتمندترین نمادهای همبستگی میان جهان تشیع است.در گردهمایی اربعین از جمله گروه‌های مسلمانان شیعه، مسلمانان سنی، مسیحی، ایزدی و دیگر آیین‌ها هم در آن حضور داشته‌اند. این رویداد بزرگترین گردهمایی سالانهٔ مذهبی در جهان است. زائران عراقی از شهرهای خود به سمت کربلا حرکت می‌کنند. اما اکثر زائران ایرانی مسیر نجف تا کربلا را برای پیاده‌روی انتخاب می‌کنند. مسافت پیاده‌روی میان دو شهر حدود ۸۰ کیلومتر است. تعداد ۱۴۵۲ ستون در مسیر نجف به کربلا وجود دارد که فاصله بین هر ستون ۵۰ متر است. برای پیاده‌روی کل مسیر زمانی در حدود ۲۰ تا ۲۵ ساعت لازم است. بهترین زمان برای شروع سفر ۱۶ صفر است. همه ساله در مسیر راهپیمایی مکان‌هایی معمولاً به صورت چادرهایی بزرگ با نام موکب (هیئت عزاداری) یا «مضیف»به صورت مردمی و خودجوش برپا می‌شود. در این موکب‌ها خدمات و امکانات بهداشتی و رفاهی به صورت رایگان به زائران ارائه می‌شود.اجتماعات مذهبی عراق، موکب‌های بسیاری جهت استراحت زائرین برپا می‌کنند و رایگان به زائران خدمات می‌هند. مدیریت موکب‌ها به‌شکل مردمی و مستقل از دولت انجام می‌شود. از آنجایی که بسیاری افراد این مسیر را از شهرهایی مانند نجف (۸۸ کیلومتر فاصله) یا بصره (۶۸۳ کیلومتر فاصله برابر با دو هفته پیاده‌روی) تا کربلا پیاده می‌پیمایند مشکلات آب و هوایی مانند گرمای شدید در روز و سرمایی شدید در شب پیش روی آن‌ها است ؛همچنین مشکلات امنیتی به دلیل حضور داعش خطرهایی مانند حمله‌های تروریستی را محتمل می‌کند از این رو مراقبت‌های امنیتی ویژه در عراق برقرار می‌شود. در سال ۲۰۱۴ گزارشی از برخوردهای تروریستی در کربلا اعلام نشد اما با حمله به یک مسجد شیعه در شهر عراق ۸ تن کشته شدند. بسیاری از اهل تسنن، به ویژه تندروهایی چون داعش، شیعیان را مرتد می‌دانند و هم به شیعیان و هم به مکان‌های مذهبی‌شان حمله می‌کنند. داعش و سنی‌های متعصب اغلب مراسم اربعین را هدف قرا می‌دهند. در سال ۲۰۱۴ میلادی شبه نظامیان سنی با حمله انتحاری و موشکی به مراسم اربعین، ده‌ها نفر را کشته‌اند. شهروندان براى بهتر و راحت تر برگزار شدن اين واقعه چه بايد بكنند؟ ١_حتما در سامانه ى سماح نام نويسى كرده و از مردهايى كه تجمع كمتر است براى خروج از مرز استفاده كنيد. ٢_لحظه رسیدن به کربلا به صورت پیاده لحظه فوق العاده‌ای است و تجربه طول مسیر باعث می‌شود خستگی از یاد انسان برود؛ اما اگر زایری به هر دلیل قادر به طی کردن راه به صورت پیاده نباشد می‌تواند به وسیله خودروهایی که بین راه وجود دارد بقیه مسیر را با ماشین طی کند. ٣_سعى كنيد به صورت دسته جمعى به اين مسافرت برويد؛در تمام طول مسیر پیاده‌روی از خروجی نجف تا ورودی کربلا تیرهای چراغ‌برقی وجود که شماره‌گذاری شده‌اند. شماره از 1 تا 1460 است و هر کدام از این تیرها که با هم 50 متر فاصله دارند، به نوعی خط نشان هستند که چقدر از مسیر را طی کرده و چه قدر باقی است. معمولاً برای اینکه هم‌کاروانی‌ها با هم قرار بگذارند از شماره‌های این تیرها که سمت چپ یا راست مسیر پیاده‌روی قرار دارد، استفاده می‌کنند. بنابراین اگر قرار مدار درستی با هم‌گروهی‌هایتان بگذارید درصد کمی وجود دارد که گمشان کنید. با این حال باز هم اگر به خاطر شلوغی و آنتن ندادن موبایل، همراهانتان را گم کردید بهتر است آخرین جایی که برای قرار با آنها در نظر می‌گیرید، ستاد عتبات عالیات ایران در جوار حرم امام حسین (ع) باشد که نشانی این مکان را بیشتر کسبه اطراف حرم می‌دانند. ٤_نگران پایان شارژ گوشی نباشید. در طول مسیر موکب‌هایی هستند (تقریباً هر 1 کیلومتر) که در کنار جاده پنل‌های 15تایی یا 20تایی برق گذاشته‌اند تا زایران از آن‌ها استفاده کنند. ٥_گرچه باید داروهای موردنیازتان را برای ۱۰ روز همراه داشته باشید، اما ایستگاه‌های امدادی و توزیع دارو و ملزومات پزشکی در طول مسیر تعبیه شده تا اگر مشکلی برای کسی پیش آمد با مراجعه به این ایستگاه‌ها از خدمات پزشکی بهره‌مند شود. در طول مسیر هلال‌احمر ایران نیز ایستگاه‌هایی دارد که به زایران خدمات ارایه می‌دهد. ٦_حتماً سعی کنید از کفش راحت استفاده کنید، چون اگر کفشتان ذره‌ای پای شما را اذیت ‌کند این اذیت در آن حجم پیاده‌روی نمود زیادی خواهد داشت. عرب‌ها از دمپایی برای پیاده‌روی استفاده می‌کنند. احتمالاً حرکت با دمپایی به مراتب راحت‌تر از کفش نامناسب است. همچنین معمولاً چند ساعت آخر پیاده‌روی که نزدیک شهر کربلا خواهید شد به خاطر فشاری که کفش به پا خواهد آورد بیشتر مردم پابرهنه راه می‌روند، زیرا پابرهنه راه رفتن راحت‌تر از حرکت با کفش نامناسب است. ٧_تقریباً می‌توان گفت همه نوع خوراکی در طول مسیر به صورت رایگان در اختیار است! در خیلی از موارد صاحبان موکب‌ها (هیئت‌هایی که بین راه چادر زده‌اند) به اصرار شما را مجبور می‌کنند از خوراکی‌های آنها بردارید. معمولاً میوه‌ها را در وسط راه پیاده‌روی به زور به دستتان می‌دهند. خرما و شیرینی‌های محلی عراق هم به وفور در طول مسیر دیده می‌شود. چیزی که شاید در تمام مسیر به صورت یکنواخت پراکنده شده است چایی شکر معروف عراقی‌هاست که در استکان‌های کمر باریک زایران را برای رفع خستگی و عطش به سوی خود می‌خواند! علاوه بر چایی، قهوه تلخ و آب معدنی و انواع نوشابه هم در طول مسیر توزیع می‌شود. درباره استراحت هم بعضی از موکب‌ها طوری شرایط موکب را طراحی کرده‌اند که محل استراحت زائران فراهم باشد. در این موکب‌ها پتو و بالش و سایر ملزومات یافت می‌شود و معمولاً در هر ساعتی عده‌ای در این موکب‌ها مشغول استراحت هستند. ٨_سعى كنيد ساك سبك يا كوله پشتى برداريد. در راه بازگشت، برای رفتن به مهران، کاظمین یا بغداد، از گاراژ بغداد ماشین کرایه کنید. برای رفتن به نجف، چزابه، شلمچه یا فرودگاه نجف از گاراژ نجف یا میدان «ساحت الزهرا»، خود را به عمود ۶۷۲ برسانید و بعد ازآنجا نسبت به تهیه وسیله نقلیه اقدام کنید. اگر می‌خواهید به‌صورت هوایی خارج شوید، حتماً ۸ ساعت قبل از پرواز اقدام به خروج از کشور کنید، چون بیشتر مردم عراق در بعدازظهر اربعین به شهرهای خود برمی‌گردند، بهتر است در روز اربعین برای بازگشت به کشور اقدام نکنید. اگر بعد از اربعین هم قصد ماندن دارید، حتماً ارز کافی همراه داشته باشید. در بازگشت از سفر اربعین و در صفوف زمینی به احتمال زیاد با ازدحام جمعیت روبرو می‌شوید. پس سعی کنید بیش از هر چیز صبر و شکیبایی را تمرین کنید. انشالله كه با رعايت اين نكات ساده سفر خوبى را داشته باشيد.