ارسال به دیگران پرینت

امیدوارم اول مهر هیچ مدرسه‌ای بدون معلم نباشد

| از دغدغه‌های دوران معلمی‌اش می‌گوید؛ اینکه هیچ دانش‌آموزی نباید دست خالی از مدرسه بیرون برود و حالا که خود یکی از سیاست‌گذاران برای همین دانش‌آموزان شده است، تلاش می‌کند تا با ایجاد روحیه خلاقیت و کارآفرینی برای دانش‌آموزان مقطع ابتدایی آنها را در مدرسه نمک‌گیر کند و بذر شوق تحصیل را در همان بدو ورود به مدرسه در دانش‌آموزانش نهادینه کند. نادیا دواری، معاون آموزش ابتدایی آموزش و پرورش شهر تهران آرزو می‌کند روز اول مهر هیچ مدرسه‌ای بدون معلم نماند.

امیدوارم اول مهر هیچ مدرسه‌ای بدون معلم نباشد

۵۵آنلاین :

از دغدغه‌های دوران معلمی‌اش می‌گوید؛ اینکه هیچ دانش‌آموزی نباید دست خالی از مدرسه بیرون برود و حالا که خود یکی از سیاست‌گذاران برای همین دانش‌آموزان شده است، تلاش می‌کند تا با ایجاد روحیه خلاقیت و کارآفرینی برای دانش‌آموزان مقطع ابتدایی آنها را در مدرسه نمک‌گیر کند و بذر شوق تحصیل را در همان بدو ورود به مدرسه در دانش‌آموزانش نهادینه کند. نادیا دواری، معاون آموزش ابتدایی آموزش و پرورش شهر تهران آرزو می‌کند روز اول مهر هیچ مدرسه‌ای بدون معلم نماند.

عمده دردسرهای کمبود نیروی انسانی در آموزش و پرورش مربوط به مقطع ابتدایی است. آیا معاونت ابتدایی شهر تهران برنامه‌ای برای جبران کمبود نیروی انسانی خود دارد؟ در دوره ابتدایی ما با مشکل جدی کمبود نیروی انسانی مواجه هستیم. در واقع از نظر کمّی تعداد معلم‌هایی که امسال بازنشسته می‌شوند، انتقالی‌هایی که داریم و مرخصی‌هایی که پیش می‌آید، باعث می‌شود خرج و دخل‌مان با هم نخواند. در نتیجه از نظر کمّی جوابگوی نیاز مدرسه‌هایمان نیستیم. در حال حاضر پیش‌بینی‌مان این است که تعداد زیادی معلم برای اول مهر کم داریم. برای جبران این کمبود بحث‌هایی مطرح شده است؛ ازجمله موضوع استفاده از معلم‌های حق‌التدریس، استفاده از ساعت‌های غیرموظف همکارانمان، استفاده از همکاران بازنشسته و موارد دیگر. حتی بحث خرید خدمات را داریم که اگر وزارتخانه موافقت کند، این پیشنهاد را داده‌ایم. در موضوع خرید خدمات نیروهای توانمندی وجود دارند که در بهترین دانشگاه‌ها درس خوانده‌اند و توانمند هستند و می‌توانیم این افراد را بیاوریم و گزینش کنیم. حتی از طریق شرکت‌هایی که وجود دارند و با آموزش و پرورش همکاری می‌کنند این نیروها جذب شوند تا تعهدی برای دولت جهت استخدام این افراد ایجاد نشود و به خوبی از توانمندی این افراد استفاده شود. این بستگی دارد که تا چه اندازه وزارتخانه در این زمینه دست ما را باز بگذارد. البته در متوسطه این اجازه را داریم كه اگر بشود در مقطع ابتدایی هم اجرا شود، در حل مشکل کمّی نیروی انسانی در این مقطع کمک می‌کند. شهر تهران با یک بحران از نظر نیروی انسانی مواجه است به‌خصوص در مقطع ابتدایی و باید سعی کنیم برای اول مهر این بحران را حل کنیم. امیدواریم با این تدبیر تمامی دانش‌آموزانمان در اول مهر معلم داشته باشند. با توجه به اینکه کودکی از مهم‌ترین سال‌های زندگی یک دانش‌آموز است، قاعدتا نیروی انسانی که در این مقطع فعالیت می‌کنند، از اهمیت خاصی برخوردارند. معاونت ابتدایی شهر تهران برای بالابردن کیفیت نیروی انسانی‌اش چه برنامه‌هایی ارائه داده است؟ در مورد کیفیت معلم و نیروی انسانی در مقطع ابتدایی باید بگویم وضعیت چندان مطلوب نیست و با شرایط مطلوب فاصله داریم. اینکه معلمی داشته باشیم که شش‌دانگ باشد و تمام ویژگی‌های یک معلم خوب را داشته باشد، کم است. البته معلم‌های فوق‌العاده‌ای داریم اما تعدادشان آن‌قدر نیست که بگوییم جوابگوی کلاس‌های درس و مدارس ماست. مسئله دیگر این است که برای ارتقای کیفیت معلم باید یک انگیزه درونی در معلمان ما باشد که خودشان بخواهند به‌روز شوند. همچنین ما نیز باید برنامه‌ریزی کنیم تا تمهیداتی برای آنها فراهم کرده باشیم البته برنامه‌هایی در دست اقدام است. چه از طریق بخش پژوهش اداره کل تهران، چه از طریق گروه‌های آموزشی خودمان و دفتر تکنولوژی، کارهایی را انجام می‌دهیم. گروه‌ها و حلقه‌های معلمی را در مناطق و در سطح شهر تهران داریم که از قبل هم بوده، ساماندهی کرده و توسعه می‌دهیم. سعی داریم برای توانمندسازی معلمان بیشترین تمرکزمان را روی رویکرد تحولی بگذاریم یعنی متناسب باشد با تربیت متوازن و دروس تحولی که البته کمی برای معلمان سخت است زیرا برخی با رویکرد‌های سنتی و آموزش‌محور کار کرده‌اند و اينكه اکنون بخواهند رویکردهای تحولی داشته باشند کمی سخت است. از این جهت برنامه‌ریزی روی این موضوع مهم است. این برنامه را از مهر ۹۷ شروع کرده‌ایم و سعی می‌کنیم روش‌های این توانمندسازی سنتی نباشد و شرایطی باشد که معلم برای دانش‌افزایی انگیزه پیدا کند و شرایط توانمندسازی برایش فراهم شود. در واقع ما به دنبال دانش‌افزوده هستیم یعنی از طریق فضای مجازی کدها را می‌دهیم و جست‌وجو را خود معلم انجام می‌دهد. البته مقدمات این کار فراهم شده است. برای این طرح گاهی مدرسه به مدرسه رفتیم و حتی کارهای ارزشمندی را خود مدیران مدارس ما مایل هستند انجام دهند. گاهی چند مدرسه را با مدیران و معلمانشان یک ‌جا جمع می‌کنیم و با همین رویکرد تحولی، فرهنگی و تربیتی کار را جلو می‌بریم. به این ترتیب معلم ما خودش متحول می‌شود زیرا یکی از گزینه‌های مهم ما در تحول و یادگیری این است که یادگیری و تربیت خودش محور است و آموزش از راه‌های دستیابی به اینهاست که اگر این اتفاق بیفتد، به نظر من شرایط راضی‌کننده‌ای به وجود می‌آید. آیا از سازمان‌های مردم‌نهاد و مؤسسه‌هایی که در حوزه تربیت مربی فعال هستند و کارنامه موفقی داشته‌اند در تربیت نیروی حرفه‌ای آموزگاری یا تأمین کمبودهای نیروی انسانی در این مقطع کمک گرفته‌اید؟ کار نظام تعلیم و تربیت یک امر حاکمیتی است و خودش را موظف می‌داند که شرایط تعلیم و تربیت را برای همه آحاد جامعه فراهم کند. بخشی از این کار حاکمیتی را ما در آموزش و پرورش انجام می‌دهیم. در واقع هم هدف‌گذاری بر عهده حاکمیت است و هم فرایندها را حاکمیت دنبال می‌کند. مؤلفه‌هایی که در تعلیم و تربیت قرار است تأثیرگذار باشد، حاکمیت روی آن نظر و نظارت دارد. به طور کلی کنترل فرایند کاری که انجام می‌شود، بر عهده دستگاه‌های حاکمیتی است که بخشی از این کار را آموزش و پرورش انجام می‌دهد. این سازمان‌های مردم‌نهاد باید از فیلترهایی که مورد نظر آموزش و پرورش است صلاحیت‌شان تأیید شود و این کار ساده‌ای نیست. در واقع کار تعلیم و تربیت ساختن یک کمد نیست که حالا بخش دولتی بسازد یا بخش خصوصی، بلکه بحث انسانی است. موضوع تعلیم و تربیت بحث ساختن یک جامعه است. پس در عین حال که رويكرد آموزش و پرورش مشارکتی است و سعی می‌کند از پتانسیل مردم استفاده کند اما این موضوع باید به تأیید حاکمیت هم برسد. اما من کمتر دیده‌ام که گروهی یا نهادی بگوید ما فلان کار را انجام داده‌ایم و موفقیت‌هایی هم کسب کرده باشند و ما استقبال نکرده باشیم. هر زمان این بخش که مردمی است کاری انجام داده و به ما مراجعه کرده است، ما استقبال کرده‌ایم. یکی از عوامل تأثیرگذار در موضوع بازماندگی تحصیلی، دوزبانگی دانش‌آموز است. با توجه به اینکه شهر تهران مهاجرپذیر است آیا در تهران آماری از دانش‌آموزان دوزبانه داریم؟ ما موضوع دوزبانگی دانش‌آموزان را در شهر تهران هم داریم. بخشی به خاطر موضوع کودکان افغانستانی و مهاجران دیگری است که از کشورهای همسایه آمده‌اند. بخش دیگر مربوط به ارامنه و آشوری‌هاست که در خانه به زبان خودشان صحبت می‌کنند و دانش‌آموز وقتی به مدرسه می‌آید مشکلات خودش را دارد. اما به طور کلی جامعه آماری آنها در شهر تهران خیلی زیاد نیست اما در در همین حدی هم که هست، برای ما اهمیت دارد. اما موضوع ترک تحصیل دانش‌آموزان و عدم انسداد بی‌سوادی در بدو ورود، دلایل مختلفی دارد. یکی از این دلایل دوزبانگی است که در شهر تهران زیاد نیست اما، در بخش‌های دیگر دلایلی وجود دارد. برای مثال بچه‌های مهاجر سکونت ثابت ندارند. هر کجا که پدر خانواده کار پیدا کند، می‌روند و ساکن می‌شوند. بخشی هم مربوط به فقر اقتصادی است. در تهران تعداد کودکان کار زیاد است. برخلاف این تصور که شهر تهران متمول است اما تهران یکی از فقیرترین شهرهاست، با توجه به حجم جمعیتی که وجود دارد. بچه‌های طلاق را داریم. بچه‌هایی داریم که آسیب‌های اجتماعی جدی را تجربه کردند و مدارس ما آن‌قدر تخصصی نیست که به این دانش‌آموزان مشاوره بدهد و مشکلات آنها را حل کند. وقتی ما هنوز کلاس‌هایی داریم که ۳۵نفره یا ۴۰نفره تشکیل می‌شود طبیعی است که در این حجم دانش‌آموز مشکلات و آسیب‌هایی داشته باشیم. فرق دارد با وقتی که معلم با فراغ بال ۲۵ دانش‌آموز دارد و مشکلات از زیر چشم معلم بیرون نمی‌رود. ممکن است در این شرایط مدرسه نتواند در دانش‌آموز انگیزه‌ای برای ماندن ایجاد کند و همین به ترک تحصیل منجر ‌مي‌شود. آیا دغدغه مهمی در حوزه تعلیم و تربیت داشتید که در شرایط فعلی که معاونت ابتدایی شهر تهران را دارید، بگویید بهترین فرصتی است که آن را اجرائی کنم؟ من 20 سال مدیر مدرسه بودم و در این ۲۰ سال واقعا دغدغه‌ام این بود که بچه‌ها دست خالی از مدرسه بیرون نروند. مهم‌ترین اتفاقی که برای دانش‌آموز در کلاس درس و مدرسه باید بیفتد، این است که بچه‌ها با خاطره خوب از مدرسه بیرون بروند. خاطره خوب چگونه ایجاد می‌شود؟ باید بچه‌ها از مدرسه لذت ببرند. من خودم بشخصه از کسانی بودم که از حضور در مدرسه در دوران تحصیل بسیار لذت بردم. دلیلش این است که آن زمان در مدرسه برای ما این محیط را فراهم می‌کردند که دانش‌آموز احساس تعلق خاطر داشته باشد و تشویق شود و تلاش کند. در عین حال به تفاوت‌های فردی توجه می‌شد، حتی بچه‌هایی که درسشان خوب نبود در مدرسه بچه‌های مقتدری بودند. متأسفانه اکنون برخی از مدارس ما شوق‌برانگیز نیست زیرا با نیازهای جامعه فاصله دارد و به همین دلیل من روی فرهنگ کارآفرینی بسیار تأکید دارم که خاستگاه آن مقطع ابتدایی است. البته این به معنی ایجاد شغل نیست، بلکه ایجاد روحیه خلاقیت و کارآفرینی است. باید مدارس ما پیشرو باشند. باید فرهنگ‌سازی در مدارس اتفاق بیفتد. در مدارس ابتدایی، خوشبختانه معلمان دلسوز بسیار زیاد داریم چون معلمان این مقطع هنوز خلوص دوران کودکی را با خودشان دارند. اکنون یک مشکل اساسی که در دوره ابتدایی وجود دارد و بسیار زیاد من را نگران می‌کند، سواد خواندن بچه‌هاست که باید روی آن حساس باشیم. برای ما خیلی بد است که دانش‌آموز کلاس ششم، مسلط به مهارت خواندن نباشد. این موضوع تا حدودی من را نگران می‌کند. در دوره ابتدایی برنامه درس ملی در بحث ارزشیابی فرایندی، کیفی و توصیفی، باید خیلی موفق عمل کند. در عین حال که بچه‌ها را وارد رقابت و نمره‌گذاری و استرس‌های نمرات نمی‌کنیم، باید فرایند ارزشیابی درست اتفاق بیفتد و معلم ما نسبت به این موضوع بسیار دقیق باشد. ما باید سازوکارهای ارزشیابی فرایندی و کارکردی را بهتر از اینها اجرا کنیم.

منبع : شرق
به این خبر امتیاز دهید:
بر اساس رای ۰ نفر از بازدیدکنندگان
با دوستان خود به اشتراک بگذارید:
کپی شد

پیشنهاد ویژه

    دیدگاه تان را بنویسید

     

    دیدگاه

    توسعه