دست باز قضات برای احکام مناسبتر
| بهاءالدین خرمشاهی در گفتوگو با «شهروند»: هیچ آییننامهای فراتر از قانون نمیرود و نمیتواند از آن گذر کند، اما درنهایت میتوان گفت آییننامه فعلی در بسیاری از موارد دست مسئولان را باز گذاشته است
۵۵آنلاین :
قوه قضائیه، آییننامه مقررات جدیدی برای اجرای احکام حدود، سلب حیات، قطع عضو و قصاص نفس وضع کرده. آییننامهای که در آن مقررات جدید و بدیعی درباره نحوه اجرای حکم قصاص و اعدام در نظر گرفته است. در ماده ٤٠ این آییننامه آمده که مجازات اعدام و قصاص به صورت حلقآویز و با استفاده از طناب دار یا شیوه دیگری که کمترین آزار را برای فرد محکوم داشته باشد، به اجرا درآید. این یعنی در این زمینه، صرفا اجرای حکم از طریق طناب دار نخواهد بود و تأکید و صراحت دارد که به شیوه دیگری که کمترین آزار را برای محکوم داشته باشد نیز امکان اجرا دارد. از جمله دیگر مواد مورد توجه این آییننامه، ماده ٤٧ است. مادهای که بحث اهدای عضو محکوم به اعدام یا قصاص را مطرح کرده است؛ طبق این ماده که شرایط و مقتضیات و ضروریات زمان را در نظر گرفته است و میتواند بسیار مفید و کاربردی باشد، بحث اهدای عضو محکوم به اعدام یا قصاص است. در این ماده آمده: «چنانچه فرد محکوم، داوطلب اهدای عضو پیش یا پس از اجرای مجازات باشد و مانع پزشکی برای اهدای عضو موجود نباشد، قاضی اجرای احکام کیفری طبق دستورالعملی اقدام میکند که ظرف مدت ٣ ماه از تصویب و ابلاغ این آییننامه، توسط معاونت حقوقی قوهقضائیه، وزارت دادگستری و سازمان پزشکی قانونی تهیه و به تصویب رئیس قوهقضائیه میرسد.» بهاءالدین خرمشاهی، وکیل دادگستری میگوید قانون مجازات اسلامی که درباره نحوه اجرای حدود، سلب حیات، قطع عضو، جرح، شلاق، تبعید، منع اقامت در محل و مواردی از این دست بوده، سال ٩٢ به تصویب رسیده. این قانون به آییننامهای برای اجرا نیاز داشته که بعد از گذشت ٦سال به فکر آن افتادهاند و دو روز قبل توسط قوهقضائیه به تصویب رسیده است «به این ترتیب این مورد جدید نیست، بلکه تدوین آییننامه تأخیر داشته و باید خیلی زودتر از اینها عملیاتی میشد.» به گفته او هیچ آییننامهای فراتر از قانون نمیرود و نمیتواند از آن گذر کند، اما درنهایت میتوان آییننامه فعلی را آییننامه خوبی دانست که در بسیاری از موارد دست مسئولان و رأس آنها دادستان کل کشور را برای موارد بسیاری باز گذاشته است «این آییننامه ١٤٨ ماده دارد و براساس آن آییننامههای قبلی که درسال ٧٠ یا ٨٢ نوشته شده ملغی خواهند شد و این آیین نامه فقط اجرایی خواهد بود و یکی از مهمترین موادش، ماده ٧١ است که به مقوله اهدای عضو اشاره دارد و میگوید اگر محکوم پیشنهاد کرد اعضایش را ببخشد، درصورتی که اولیای دم موافق باشند، باید عملیاتی شود.» خرمشاهی در ادامه میگوید ماده ٤٠ این آییننامه هم از اهمیت برخوردار است، چرا که به مجازات اعدام و قصاص نفس از طریق طناب دار میپردازد و میگوید باید از روشهایی که کمترین آزار را برای محکوم دارد استفاده کرد «از این منظر بسیار حایز اهمیت است که روشهای اعدام باید تغییر کند و البته ما امیدواریم بحث اعدام در ملأعام هم تمام شود و دیگر شاهدش نباشیم. اما درخصوص انواع اعدام هم میدانیم که در دنیا روشهای مختلفی اعم از اعدام با گاز یا بیهوشی و برق و ... وجود دارد که باید دید کدام آزار کمتری دارد تا عملی شود.» به گفته این وکیل دادگستری آییننامه جدید در بعضی موارد دست مسئولان را باز گذاشته تا بهتر عمل کنند و این درنهایت اتفاق خوبی است. اتفاقی که هرچند فراتر از قانون نمیتواند برود، اما نسبت به آییننامههای قبلی نرمش بیشتری دارد.
منبع : شهروند
دیدگاه تان را بنویسید