رهبر عزیز
| در مورد وضعیت تکان دهنده مردم در کره شمالی دوکتاب« آکواریوم های پیونگ یانگ» و«فرار از اردوگاه ۱۴» را خوانده ام، وشنیده ام که اخیرا کتابی با عنوان «روح گریان من»(خاطرات یک جاسوس زن کره ای) هم به بازار آمده که هنوز نخوانده ام با این حال روز چهارشنبه موقع سرک کشی به یکی از کتابفروشی ها، چشم ام به این کتاب(رهبر عزیز) افتاد.
۵۵آنلاین :
در مورد وضعیت تکان دهنده مردم در کره شمالی دوکتاب« آکواریوم های پیونگ یانگ» و«فرار از اردوگاه ۱۴» را خوانده ام، وشنیده ام که اخیرا کتابی با عنوان «روح گریان من»(خاطرات یک جاسوس زن کره ای) هم به بازار آمده که هنوز نخوانده ام با این حال روز چهارشنبه موقع سرک کشی به یکی از کتابفروشی ها، چشم ام به این کتاب(رهبر عزیز) افتاد. اکنون که این متن را می نویسم تقریبا دو سوم کتاب(ترجمه مسعود یوسف حصیرچین/ نشرققنوس) را خوانده ام. ویژگی این کتاب جدید این است که برخلاف آن دوتا، راوی ماجرا یک مقام ارشد دولتی کره شمالی است . مردی که شاعر است و دستگاه ضد اطلاعاتی کره شمالی او را به خدمت می گیرد تا در فضایی قرنطینه شده که به جهان آزاد بالاخص فضای فرهنگی کره جنوبی دسترسی هم دارد، امکان مطالعه و تحقیق داشته باشد و با استفاده از آن فضا و با نام مستعار کره جنوبی اشعار تبلیغاتی و حماسی در وصف رهبر کره بسراید. جنگ جین سونگ، نویسنده کتاب بعد از گریختن از کره شمالی، ابعاد قابل تامل و تکان دهنده ای از ماشین تبلیغی کره شمالی دیکتاتور زده را برای خواننده آشکار میکند:
✔️کیم جونگ ایل در طول عمرش تاکید داشت:« من به پشتوانه موسیقی و ادبیات حکومت می کنم»..کیم جونگ ایل دیکتاتوری بود که از روش های کنترل فیزیکی استفاده می کرد اما او به معنی ظریف تری هم دیکتاتور بود: «با تسلط کاملش بر هویت فرهنگی مردمش». از آنجا که مهم تر بودن ایدئولوژی از مسایل مادی ویژگی رایج سوسیالیسم است با تک قطبی سازی رسانه و هنر، آن ها را به بخش مهمی از دامنه قدرت مطلق خود تبدیل کرد. به همین دلیل است که تمام نویسندگان کره شمالی مطابق سلسله مراتب کمیته مرکزی اتحادیه نویسندگان سازمان تبلیغات و تحریک افکار عمومی(PAD) می نویسند و اگر کسی چیزی بنویسد که از طرف این سلسله مراتب فرماندهی به اومحول نشده باشد خیانت کرده است... در کره شمالی بیان ایده های نو یا تجربه اصول زیبایی شناختی، مطابق خواست خود، جزء کارهای نویسنده نیست. کیم ایل سونگ در سال های پایانی عمرش خودش را در جهان رمان غرق کرد. او علاقه ویژه ای به نوشته های رمان نویسان گروه تولید ادبی 15 آوریل داشت. (وظیفه این رمان نویسان نوشتن کتاب هایی در رثای رهبر و خانواده او بود)...پس از مرگ کیم ایل سونگ، موقعیت اجتماعی رمان نویسان تغییر کرد...اقتصاد کره شمالی سقوط کرده بود و مردم برای بقا دست و پا می زدند .. و وقتی برای چاپ کتاب درسی کاغذ نبود بیشتر افراد توانایی خرید یک رمان انقلابی قطور را نداشتند اما با شعر می شد اصول وفاداری به خاندان کیم را به صورت خلاصه و تاثیرگذار در یک صفحه روزنامه گنجاند. با کاهش رمان نویسان و افزای تقاضا برای شعر، به سلسله مراتب دقیقتری نیاز بود..شاعران حماسی شعرهای بلند می سرودند و غزل گوها شعرهای کوتاه تر. حزب کارگران به شاعران می گفت چه سبکی را انتخاب کنند و مشخص می کرد که افتخار حمد و ثنای کیم جونگ ایل نصیب کدام شاعر می شود... من در قسمت 5 ادبیات، بخش 19 شعر اداره 101 کار میکردم و این مسئولیت مقدس به من سپرده شده بود.
دیدگاه تان را بنویسید