منوچهر بصير : من با محمد علي زندگي كردم
| بعد از درگذشت محمدعلی، بوکسور افسانهای آمریکا، حرفهای مختلفی در رسانهها درباره او زده شد. محمدعلی دو بار به ایران سفر کرد و ورزشکاری بود که ایرانیها علاقه زیادی به او داشتند. منوچهر بصیر که کارمند بازنشسته سازمان نقشهبرداری است و کتابهای مختلفی را در سالهای گذشته ترجمه کرده، در سال ١٣٧٩ کتاب زندگینامه محمدعلی کلی را ترجمه کرد و اسم آن را «قدرت، ایمان، عشق» گذاشت. در راه ترجمه کتاب زندگینامه کلی، به منوچهر بصیر بیمهریهای فراوانی شد. منوچهر بصیر که اعتقاد دارد هدفش از ترجمه این کتاب مسائل مالی نبوده، بعد از درگذشت محمدعلی از روزهای ملاقات با کلی در تهران تا روزهایی که مسئولان ورزشی و غیرورزشی توجهی به کتاب او نمیکردند، با ما صحبت کرد.
۵۵آنلاین :
55آنلاین: بعد از درگذشت محمدعلی، بوکسور افسانهای آمریکا، حرفهای مختلفی در رسانهها درباره او زده شد. محمدعلی دو بار به ایران سفر کرد و ورزشکاری بود که ایرانیها علاقه زیادی به او داشتند. منوچهر بصیر که کارمند بازنشسته سازمان نقشهبرداری است و کتابهای مختلفی را در سالهای گذشته ترجمه کرده، در سال ١٣٧٩ کتاب زندگینامه محمدعلی کلی را ترجمه کرد و اسم آن را «قدرت، ایمان، عشق» گذاشت. در راه ترجمه کتاب زندگینامه کلی، به منوچهر بصیر بیمهریهای فراوانی شد. منوچهر بصیر که اعتقاد دارد هدفش از ترجمه این کتاب مسائل مالی نبوده، بعد از درگذشت محمدعلی از روزهای ملاقات با کلی در تهران تا روزهایی که مسئولان ورزشی و غیرورزشی توجهی به کتاب او نمیکردند، با ما صحبت کرد.
کتاب «قدرت، ایمان، عشق» تنها کتاب ورزشیای است که منوچهر بصیر ترجمه کرده است. بصیر از اینکه بعد از درگذشت محمدعلی همه یاد او افتادهاند و خاطراتی از او نقل میکنند، ناراحت است و میگوید: «وقتی کسی زندگینامه کسی را ترجمه میکند، خودبهخود با او زندگی میکند. محمدعلی در کتابش از کودکی خود تا آخرین لحظه که جو فریزر را در مانیل فیلیپین شکست داد، تعریف میکند. من بیشتر از هرکسی بهناچار به دلیل ترجمه کتاب، با کلی زندگی کردم. بعد از فوت محمدعلی هرکسی از روی فرصتطلبی میآید صحبت میکند که آقا من با این آدم چهار کلمه حرف زدهام و با او دست دادهام! ریشه همه مشکلات ما در فقر فرهنگی است وگرنه مردم ایران فقر مادی ندارند. بهویژه در بخش ورزش، لمپنیسم و مافیای زیادی وجود دارد. هدف ورزش اعتلای جسم و روان آدم است برای اینکه انسان را برای زندگی اجتماعی آماده کند نه اینکه ورزش هدفی برای پول درآوردن شود». میخواستم اخلاق ورزشی را نشان دهم بعد از اینکه منوچهر بصیر به وجود مافیا و لمپنیسم در ورزش کشور اشاره کرد، حرفهایمان با او به زمانی رسید که تصمیم گرفت زندگینامه محمدعلی را ترجمه کند. بصیر درباره دلیل این تصمیم میگوید: «به دلیل شناختی که از محمدعلی داشتم و برای نشاندادن اینکه اخلاق ورزشی یعنی چه؟ یعنی ورزشکار چه کسی است و چگونه باید باشد، همچنین به خاطر خصوصیت اخلاقی این آدم، به دلیل اینکه پیش از او ورزشکار اهل اندیشه، مسائل اجتماعی و انسانی کمتر وجود داشت تصمیم به ترجمه این کتاب گرفتم. با خودم گفتم میتوانم این کتاب را به جامعه ورزش ایران بدهم تا جامعه ورزشی متوجه شود اخلاق ورزشی چگونه است. من اهل ورزش نیستم، ولی به اخلاق اجتماعی خیلی معتقد هستم؛ بهویژه اینکه بتوانم با ترجمه یک کتاب، ورزش را از مافیا و عوارض آن مانند لمپنیسم پاک کنم». محمدعلی از من درصدی از فروش را نخواست محمدعلی دو بار به ایران سفر کرد. منوچهر بصیر که در هر دو سفر کلی به تهران با او ملاقات داشته، درباره دلایل حضور بوکسور سرشناس آمریکایی در ایران و همچنین ملاقاتهایش با او، میگوید: «به دلیل تلاشهای روشنفکری و انسانیای که محمدعلی میکرد، سازمانملل او را سفیر صلح این سازمان انتخاب کرد. کلی به دلیل جنگ ایران و عراق به خاطر پستی که در سازمانملل داشت، به ایران آمد. یکی از اهداف کلی در این سفر این بود که بعد از جنگ ایران و عراق بگوید هر دو کشور با اسرای خود خوب رفتار کنند و زندانیهای یکدیگر را آزاد کنند. اولین ملاقات من با محمدعلی به زمانی بازمیگردد که من اطلاع پیدا کردم او به ایران آمده. بههمیندلیل به هتل آزادی رفتم و آنجا گفتم میخواهم کلی را ببینم و مترجم کتابش هستم. در آن روزها کلی بیماری پارکینسون داشت. وقتی موضوع ترجمه کتاب را فهمید این کتاب را امضا کرد و به من گفت: «شما میدانید باید از این کتاب به من حق کپیرایت بدهید؟» من به کلی گفتم اصلا در ایران این قوانین مطرح نیست و وجود ندارد. محمدعلی کلی در سفر دوم، وکیل خود را هم به ایران آورده بود. در ملاقات دوم ما، وکیل کلی یک قرارداد نوشت که باید از این کتاب در صورت خواستن محمدعلی کلی، درصدی هم به محمدعلی تعلق گیرد. به وکیل او هم گفتم در ایران این قوانین وجود ندارد و با وجود اینکه کتاب فروش خوبی نداشته اگر روزی کلی درصد خود را بخواهد، به او میدهم. کلی هم هیچوقت درصدی از فروش کتابش در ایران را از من نخواست». بیتوجهی رئیس فدراسیون بوکس منوچهر بصیر از بیتوجهیهایی که به او از طرف رئیس فدراسیون بوکس در راه ترجمه کتاب زندگینامه محمدعلی شده دلگیر است. با وجود این، براین نکته تأکید دارد که این کار را به دلیل مسائل مادی انجام نداده. او درباره اتفاقاتی که در راه ترجمه این کتاب برای او افتاد، میگوید: «وقتی کتاب را ترجمه کردم، از هر جایی که میخواستم برای چاپ آن به من کمک کنند، میگفتند فقط با پول خودت آن را چاپ میکنیم. حتی کتاب را برای احمد ناطقنوری، رئیس فدراسیون بوکس، هم بردم و به ایشان گفتم: من این کتاب را ترجمه کردهام ولی قدرت مالی چاپ آن را ندارم. این هم درست در جهت کار و اخلاق شما که اسلامی است، قرار دارد، اما آقای ناطقنوری، رئیس فدراسیون، کمکی به من نکرد و گفت: «برو دنبال کار خودت!» با هر بدبختیای که بود رفتم مجله اطلاعات هفتگی بالاخره قرار شد ماهی پنج هزار تومان به من بدهند و هر هفته بخشی از کتاب را چاپ کنند. وسط کار که یک سال گذشت، چون کتاب خیلی قطوری بود به من گفتند حوصله مردم سر میرود و کسی زیاد علاقه ندارد بههمیندلیل دیگر آن را چاپ نمیکنیم. من هم رفتم کتاب را از دوستان بگیرم، دیدم کتاب را نابود کردهاند و کتاب از بین رفته بود. بصیر در ملاقاتش با محمدعلی با او درباره مسائل دیگر هم صحبت کرد. «به او گفتم فکر نمیکنی این بیماری پارکینسون که گرفتی به علت مشتهایی است که خوردی؟ محمدعلی کلی در جواب به من گفت: نه. جو فریزر از من بیشتر مشت خورده و فکر نمیکنم بوکس علت بیماری من باشد». کتابها را رایگان بخشیدم منوچهر بصیر مشقتهای زیادی را کشید تا بتواند ناشری برای کتاب «قدرت، ایمان، عشق» پیدا کند. به گفته خودش، او دوست دارد نانی که میخورد از راه اخلاق و فرهنگ باشد، بعد از چاپ کتاب باز هم توجهی به این کتاب نشد. خود او میگوید: «به دلیل از بینرفتن کتاب، دوباره از اول آن را ترجمه کردم. در آن روزها پیش سرپرست مؤسسه اطلاعات رفتم، به او گفتم میخواهم به دلیل اخلاق در جامعه این کتاب را چاپ کنم. ایشان هم به من گفت: «ما این چیزها را چاپ نمیکنیم. کاغذ هم نداریم». بالاخره یک ناشر پیدا کردم و با وجود اینکه هیچ مترجمی کمتر از ١٢ درصد نمیگیرد، اما من گفتم پنج درصد میگیرم تا شما این کتاب را چاپ کنید و اسم کتاب را «قدرت، ایمان، عشق» گذاشتیم. بعد از درآمدن کتاب به فدراسیون بوکس و سازمان تربیتبدنی وقت که ریاست آن برعهده محسن مهرعلیزاده بود، رفتم و به آنها گفتم این کتاب را از من بخرید تا تشویقی بشود اما سازمان تربیتبدنی و فدراسیون بوکس توجهی نکردند. یادم هست چند کتاب را به مستخدم فدراسیون بوکس دادم و به او گفتم بگذارد جلو کسانی که به فدراسیون میآیند و اینگونه چند کتاب فروش رفت. بقیه کتابها را هم به هیأتهای استانی بوکس و مکانهایی که در آنها بوکس به صورت خصوصی دنبال میشد، بخشیدم. حتی به همراه دکتر حاجیبابایی از این کتاب چند نسخه به وزارت ارشاد هم بردیم و خواستیم چند نسخه از ما بخرند، اما آنها هم توجهی به ما نکردند».
منبع: شرق
منبع : ۵۵آنلاین
دیدگاه تان را بنویسید