تیمی که دوم می‌شد، آخر شد

۵۵آنلاین :

شرق: سهل‌انگاري مسئولان ورزشي کشور بار ديگر اعتبار ورزش ايران را در سطح بين‌المللي خدشه‌دار کرد. محصول آخرين بي‌توجهي اين مسئولان، ناکامی تیم ملی دوچرخه‌سواری تایم‌تریل مردان در رقابت‌های قهرمانی آسیایی 2019 ازبکستان است؛ تیمی که امیدواری زیادی برای مدال‌آوری آن در این مسابقات وجود داشت، اما با یک بی‌مسئولیتی بزرگ به‌عنوان تیم آخر در رده نهم قرار گرفت. ماجرا از این قرار است که تیم ایران با کوتاهی و قصور سرپرست و مربیان خود، اطلاع دقیقی از زمان شروع مسابقه نداشته است؛ درست مشابه اتفاقی که سال گذشته در بازی‌های آسیایی 2018 جاکارتا برای زهرا نعمتی در رقابت‌های تیراندازی با کمان رخ داد و او دیر به خط استارت رسید. دوچرخه‌سواران ایرانی زمانی متوجه می‌شوند مسابقه شروع شده که هشت دقیقه دیرتر از سایر تیم‌ها به خط استارت می‌رسند و تازه آن لحظه مسابقه‌شان را شروع می‌کنند. این هشت دقیقه تأخیر آن‌قدر زیاد بود که باعث شد تیم مدعی کشورمان که به گفته کارشناسان امید مسلم کسب مدال نقره بود، تیم آخر رقابت‌های آسیایی شود. دوچرخه‌سواری ایران همواره نگاه اصلی‌اش به بخش جاده و البته رقابت‌های تایم‌تریل بوده است. نمایندگان کشورمان در این بخش سال‌ها قهرمانی آسیا را در بخش باشگاهی و ملی در اختیار داشتند و در این دوره هم اگرچه با شرایط خوبی اعزام نشدند، اما باز هم چشم امید زیادی به رفتن روی سکو داشتند؛ امیدی که البته با اشتباهی عجیب و غیرمنتظره بر باد رفت. محمود پراش، مربی تیم ملی دوچرخه‌سواری تایم‌تریل، اما همه تقصیرها را به گردن گرفته و خودش را مسئول این اتفاق ناخوشایند می‌داند. او می‌گوید: «مشکلاتی بود و کاری به برگزاری ضعیف میزبان و مشکلات این رقابت‌ها ندارم، اما مقصر اینکه دیر به خط استارت رفتیم خود من هستم و باید حواسم به زمان شروع مسابقه بود. حواسم به تعویض دوچرخه‌ها و تجهیزات رفت و این مسئله باعث شد تا هشت دقیقه زمان را از دست بدهیم و بعد استارت زدیم. با اینکه می‌دانستیم زمان را از دست داده و در رتبه‌بندی جایگاهی نداریم، با تصمیم بچه‌ها قرار بر این شد تا در خط استارت قرار بگیریم تا مشخص شود خودشان در چه وضعیتی هستند. ما از نظر زمانی بعد از قزاقستان بهترین رکورد را ثبت کردیم و می‌توانستیم دوم شویم. شرمنده هستم و از همه عذرخواهی می‌کنم». نگاهی به نتایج و رکوردهای سه تیم اول مسابقات نشان می‌دهد ایران در صورتی که این هشت دقیقه تأخیر را نداشت، می‌توانست بالاتر از کره جنوبی در رده دوم قرار بگیرد. تیم کشورمان با زمان ۵۳ دقیقه و ۳ ثانیه و ۵۵ صدم ثانیه آخر شد. تیم‌های قزاقستان، کره جنوبی و هنگ‌کنگ هم به‌ترتیب اول تا سوم شدند و روی سکو رفتند. اين براي اولين‌بار نيست که قهرمانان ورزشي ايران قرباني سهل‌انگاري و بي‌توجهي مسئولان ورزشي مي‌شوند. در بازي‌هاي آسيايي 2002 بوسان کره جنوبي، مسعود مصطفي‌جوکار، عضو اسبق تيم ملي کشتي آزاد، نيز از سوءمديريت مسئولان اين تيم ضربه خورد. او نيز که از زمان مسابقه‌اش خبر نداشت، در سالن مسابقات نبود که دست حريفش به‌عنوان کشتي‌گير برنده بالا رفت. علي‌اصغر کاظمي نيز در بازي‌هاي المپيک 1992 بارسلونا در حالي روي رينگ رفت که مسئولان تيم فراموش کرده بودند دستکش‌هاي او را به محل مسابقات ببرند و در نتيجه او از دور رقابت‌ها حذف شد.