حسرت ٤٧ ساله ى فوتبال براى قهرمانى آسيا ادامه دارد...
| به نظر ميرسد لازم است نگاهى اجمالى به تاريخچه ى حضور تيم ملى فوتبال كشورمان در مسابقات آسيايى بعد از پيروزى انقلاب اسلامى بيندازيم.
۵۵آنلاین :
پريسا اميدى
دانشجوى علوم سياسى
چند روزى از ناكامى ايران در Asian cup 2019 ميگذرد،فكر ميكنم مردم ايران به اين جور ناكامى ها در ورزش مخصوصا فوتبال كه پرطرفدار ترين ورزش است عادت كرده اند.فوتبال در ايران داراى جايگاه خاص و حساسى است؛زيرا اكثريت مردم به آن علاقه مندند و آن را دنبال ميكنند و هم اينكه فوتبال هزينه هاى زيادى براى دولت داشته است.اين عوامل سبب شده اند كه انتظارات و توقعات از اين ورزش بالا رود.
جام ملت هاى آسيا به طور معمول هر ٤ سال يكبار از سال1956 به ميزبانى يكى از كشور هاى آسيايى زير نظر كنفدراسيون فوتبال آسيا (AFC) با حضور ٣٢ تيم در انتخابى و ٢٤ تيم در مرحله ى گروهى برگزار ميشود.
به نظر ميرسد لازم است نگاهى اجمالى به تاريخچه ى حضور تيم ملى فوتبال كشورمان در مسابقات آسيايى بعد از پيروزى انقلاب اسلامى بيندازيم.
اولين دوره ى مسابقات قهرمانى آسيا بعد از انقلاب در سال ١٩٨٠ برگزار شد،چون ايران در زمان حكومت شاهنشاهى ٣ بار به طور پياپى از سال ١٩٧٦_١٩٦٤ قهرمان شده بود، همچنان مدافع عنوان قهرمانى بود اما چون كشور تحولات سياسى بزرگى را پشت سر گذاشته بود شرايط حضور در مسابقات مساعد نبود اما به دليل الزامات FIFA و AFC مجبور به شركت شد و توانست رتبه ى سوم را كسب كند.در سال ١٩٨٤ و در بحبوحه ى جنگ تحميلى ايران نتوانست جايگاهى بهتر از چهارمى آسيا داشته باشد. سال ١٩٨٨ به دليل استعفاى دسته جمعى بازيكنان در جام قبل،ايران با تركيبى جوان پا به ميدان گذاشت و در نهايت عنوان چهارمى مسابقات را ازآن خود كرد.در سال ١٩٩٢ بدترين نتيجه ى تاريخ فوتبال ايران رقم خورد و علاوه بر نتيجه ى بد مسابقه با اخراج ٤ نفر از بازيكنان يك افتضاح اخلاقى به وجود آمد و تيم در مرحله ى گروهى حذف شد.سال ١٩٩٦ بار ديگر عنوان سومى مسابقات بدست آمد.در سال ٢٠٠٠ هم در مرحله ى يك چهارم نهايى توسط كره اى ها از دور مسابقات كنار رفت.سال ٢٠٠٤ ايران در بهترين حالت توانست عنوان سومى مسابقات را كسب كند.سال ٢٠٠٧ هم باز با عملكردى انتقادى در يك چهارم حذف شد.سال ٢٠١١ و ٢٠١٥ هم اوضاع تفاوت چندانى نكرد و باز هم در همين مرحله پرونده ى ايران بسته شد و دستش از جام كوتاه ماند.
ميرسيم به آخرين دوره ى برگزارى مسابقات در امارات در سال ٢٠١٩ كه باز هم ايران از حسرت گرفتن جام رها نشد و اين حسرت با خوشبينى تا ٤ سال ديگر ادامه دارد و چون مسابقات به صورت تك فينال و بدون رده بندى بود عنوان سوم و چهارم معلوم نشد.در اين مسابقات كارلوس كى روش پرتغالى هدايت تيم ملى را بر عهده داشت كه نتوانست باز هم اين طلسم را بشكند.
حضور كارلوس كى روش از سال ٢٠٠٩ در تيم ملى ايران تا به امروز كه خداحافظى كرده است؛نقاط قوت و ضعف زيادى داشته و مردم،دولت،كارشناسان در اين باره نظرات متفاوتى دارند.اين مربى نام آشناى فوتبال و پر حاشيه،فوتبال اين را به شكل مدرن در آورد و بازيكنان خوب،جوان و با استعدادرا در تيم ملى مشاركت داد.
هميشه بايد اين را به خاطر داشت كه هيچكس و هيچ چيز مطلق نيست و حتما كى روش هم در كنار اقدامات مثبت خود، اشتباهات بدى داشته است.
سوال مهم اينجاست كه براى رسيدن به جام قهرمانى قاره ى كهن و موفقيت در تورنمنت هاى ديگر مثل المپيك و جام جهانى چه اقداماتى لازم است؟
اساس موفقيت در هر چيزى ايمان و پشتكار فراوان است، در كنار اينها بايد شرايط و امكانات استاندارد به درستى و به موقع فراهم شود.
مهم ترين عامل به نظر نويسنده اين است كه فوتبال بايد از سياست جدا شود تا هم تصميم گيرى موضوعات راحت شود و هم مشكلات سياسى آن را تحت الشعاع قرار ندهد و افراد صرفا با توجه به تخصص و تجربه در اين حوزه فعاليت كنند.
دست افراد سودجو بايد به طور كامل از اين ورزش قطع شود و اينكار طولانى و زمان بر است و سختى های خود را دارد زيرا اين افراد از كار خود سودهاى كلان ميبرند.
در پايان لازم است اشاره كنم كه تيم ملى فوتبال ايران نيازمند يك برنامه ريزى قوى با توجه به فاكتورهاى گفته شده ميباشد تا به يكى از قدرت هاى بلامنازع فوتبال آسيا و دنيا تبديل شود.
به اميد موفقيت همه ى ورزش ها در سطح جهانى.
منبع : 55 آنلاین
دیدگاه تان را بنویسید