ارسال به دیگران پرینت

نیایشگاه راماپا در وارنگال هندوستان

| معماری زیبا و نقش برجسته‌های جذاب نیایشگاه راماپا توجه هر بیننده‌ای را به سوی خود جلب می‌کنند.

۵۵آنلاین :

حمیدرضا سروری

پالامپت(Palampet) روستایی جالب توجه در ایالت تلنگانا(Telangana) در جنوب هندوستان است. در این روستا نیایشگاهی وجود دارد که از آن دودمان کاکاتیا(Kakatiya) یکی از دودمانهای پرقدرت در تاریخ جنوب هند است. این نیایشگاه در77کیلومتری وارنگالWarangal)) و 157کیلومتری حیدرآباد جای گرفته است. نیایشگاه درکرانۀ دریاچه‌ای به همین نام یعنی دریاچۀ راماپا قرار دارد. چهار نیایشگاه دیگر درکرانۀ این دریاچه وجود داشته که شوربختانه همگی از بین رفته‌اند. معماری زیبا و نقش برجسته‌های جذاب نیایشگاه راماپا توجه هر بیننده‌ای را به سوی خود جلب می‌کنند. دودمان کاکاتیا زمین‌دارانی بودند که به هنگام فرمانروایی پادشاهی دودمان چالوکیا غربی(Chalukya) رفته‌رفته صاحب منصب و مقام شدند. بتا دوم((Beta II یکی از پادشاهان این دودمان بود و از روی سندهایی که از خود برجای گذاشته،دو تن از نیاکانش را می‌توانیم دنبال کنیم. بتا اول و پرولا اول(Prola)،زمان حضور آنها نیز سدۀ یازدهم میلادیست. در زمان پرولا دوم پادشاهی چالوکیا شروع به تجزیه و فروپاشی کرد و به دنبال این رویداد،پرولا اعلام استقلال کرد. در زمان پادشاهی رٌدرادِوا(Rudra Deva) چندین نیایشگاه در قلمرو دودمان کاکاتیا ساخته شد. در هنگام پادشاهی گاناپاتی دِوا(Ganapathi Deva) سلسلۀ کاکاتیا به اوج شکوه خود رسید و عصر طلایی وارنگال شکل گرفت. هنگامۀ درخشانی بود،ادبیات،شعر،موسیقی و پیکر‌تراشی در این هنگام در اوج رونق بودند و نیایشگاه راماپا یادگاری از این دورۀ شکوه و رونق به حساب می‌آید. از دیدگاه غلام یزدانی پژوهشگری که کارهای برجسته‌ای را در مورد منطقۀ دکن در هند انجام داده نیایشگاه راماپا ستارۀ درخشان کهکشان نیایشگاه‌های دکن است. براساس کتیبه‌ای که به خط و زبان تلوگو در نیایشگاه است،راماپا در سال1213میلادی بنا گردیده. نیایشگاه ستونهای بسیار زیبایی دارد و پیکره‌هایی که در اندازه‌های گوناگون با تیزنگری ساخته شده‌اند در این میان پیکره‌های زنان رقصنده به دلیل موشکافی و تناسبی که در ساخت آنها به کار رفته از دیگر پیکره‌های درون نیایشگاه معروفتر شده‌اند و به دلیل حالت و نمای کلی آنها از آنان به عنوان نقشهایی مهم در رقص کلاسیک هندی یاد می‌شود. در فضای اصلی نیایشگاه چهار ستون بزرگ دیده می‌شود. پشت نیایشگاه نیز ساختار معماری بدون سقفی وجود دارد که شیوا ایزد معروف هندوها و گاو ناندی در آن به نمایش درآمده‌اند. پس از گاناپاتی دِوا ساخت بناهای عمومی و نیایشگاه در زمان دیگر فرمانروایان دودمان کاکاتیا نیز ادامه یافت تا این که با هجوم علاءالدین خلجی(1316-1296م) و پس از او غیاث‌الدین تغلق(1325-1321م) و با مرگ پراتاپارُدرا(Pratapa Rudra) عمر سلسلۀ کاکاتیا به پایان رسید ولی نیایشگاه راماپا با این که آسیب دید ولی برجای ماند تا به ما از شکوه سلسلۀ کاکاتیا بگوید.

منبع : 55 آنلاین
به این خبر امتیاز دهید:
بر اساس رای ۰ نفر از بازدیدکنندگان
با دوستان خود به اشتراک بگذارید:
کپی شد

پیشنهاد ویژه

    دیدگاه تان را بنویسید

     

    دیدگاه

    توسعه