ارسال به دیگران پرینت

اصغر کاردوست ، بازیکن تیم بسکتبال پتروشیمی بندر امام در گفت و گو با «قانون»: هزينه یک روز قرارداد کی روش، بودجه یک فصل تیم بسکتبال است

| تیم بسکتبال پتروشیمی بندرامام با دست خالی قهرمان باشگاه‌های آسیا شد تا یادآور مردم مقاوم خوزستان باشد. این قهرمانی در حقیقت یکی از اتفاقات شیرین ورزش ما بود اما متاسفانه کمتر به آن پرداخته شد. به همین خاطر با اصغرکاردوست، بازیکن ملی پوشی که نتوانست در جاکارتا حاضر باشد اما با تیم باشگاهی خودش موفق شد قله آسیا را فتح کند گفت و گو کردیم تا از یک قهرمانی بزرگ صحبت کند.

اصغر کاردوست ، بازیکن تیم بسکتبال پتروشیمی بندر امام در گفت و گو با «قانون»:  هزينه یک روز قرارداد کی روش، بودجه یک فصل تیم بسکتبال است

۵۵آنلاین :

تیم بسکتبال پتروشیمی بندرامام با دست خالی قهرمان باشگاه‌های آسیا شد تا یادآور مردم مقاوم خوزستان باشد. این قهرمانی در حقیقت یکی از اتفاقات شیرین ورزش ما بود اما متاسفانه کمتر به آن پرداخته شد. به همین خاطر با اصغرکاردوست، بازیکن ملی پوشی که نتوانست در جاکارتا حاضر باشد اما با تیم باشگاهی خودش موفق شد قله آسیا را فتح کند گفت و گو کردیم تا از یک قهرمانی بزرگ صحبت کند.

در مورد قهرمانی و اینکه چگونه به دست آمد، صحبت کنید.

همیشه بسکتبال مورد بی مهری قرار می‌گیرد. چه تیم های ملی و چه تیم‌های باشگاهی. در واقع ما از سمت دولت حمایت نمی‌شویم. فدراسیون و باشگاه همه کار انجام می‌دهند که بتوانند یک تیم خوب و قدر را اعزام کنند اما به علت یک سری از مشکلات این اتفاق به خوبی نمی‌افتد. خداراشکر تیم اعزام شد. هفت نفره رفتیم و روز بعد هم سجاد مشایخی به ما اضافه شد. کارت چندتا از بچه‌ها آماده نشد که جای آن‌ها در تیم واقعا خالی بود. اگر آن‌ها همراه ما بودند قدرت تیم خیلی بیشتر می‌شد. روز اول که استقرار پیدا کردیم، همه تیم ما را با تعجب نگاه می‌کردند. انگار برای تعطیلات رفته بودیم. وقتی برای عکاسی فیبا رفتیم، هفت نفر بودیم و ما را با تمسخر نگاه می‌کردند. روز اول که رفتیم با نماینده کره جنوبی بازی کنیم، زمانی که وارد سالن شدیم آن ها ما را با دست می‌شمردند! تیم‌های کره جنوبی، ژاپن و چین هرکجا می‌روند6-5 ماساژور، 3-2 پزشك، آنالیزور، مربی، کمک مربی، سرمربی، دستیار و ... با خودشان می‌آورند اما ما هفت بازیکن بودیم با چهارنفر بالای سر تیم! اول بازی که شد به قول ایرانی‌ها شوکی دادیم که حریف نتواند بلند شود! تا جایی‌که 16برصفر کره عقب افتاد و بازی را همین‌طور نگه داشتیم. خداراشکر بازی اول را بردیم و قدم اصلی برای قهرمانی را محکم برداشتیم. وقتی از ایران می رفتیم سرمربی تیم، فیلم بازی تیم کره‌ای و چینی را آنالیز کرده بود و به ما گفت اگر این دو بازی را ببریم راحت به جمع چهارتیم می‌رسیم. ما توانستیم با وجود آسیب دیدگی‌ها و مشکلات قهرمان شویم. واقعا در آسیا کار غیر ممکن را ممكن کردیم. بسکتبال ایران فراتر از آسیاست. باید قدر بچه های‌مان را بدانیم. ما استعداد زیاد داریم اما امکانات‌مان کم است.

چرا هفت نفره رفتید، چه مشکلی بود؟

یکی، دوتا از بچه‌ها مشکل سربازی داشتند و برخی هم مشکلاتی داشتند که نمی‌توانستند همراه تیم باشند. نمی‌دانم مشکل آن‌ها چه بود. همه قول داده بودند و فدراسیون هم هماهنگی‌های لازم را انجام داده بود اما موقعی که آمدیم، دیدیم فقط خودمان هستیم. به جز سربازها، چندبازیکن دیگر هم اسم‌شان در لیست بود اما نتوانستند بیایند و من نمی‌دانم چرا این اتفاق افتاد. در واقع دست سرمربی تیم در پوست گردو ماند. با این‌حال رفتیم و قدرت‌مان را نشان دادیم. اگر 12 نفر می‌رفتیم مافوق تصور می‌شد.

شاید اگر12 نفر می‌رفتید، تا این حد بازی ها را جدی نمی‌گرفتید!

(باخنده) خیر! من برای تمام مربیان احترام خاصی قايلم اما واقعیت این است که در کنار مهران حاتمی کارکردن واقعا آرامش خاصی به آدم می‌دهد. من سال گذشته هم با ایشان کارکردم. وقتی داخل زمین می شوید هیچ استرسی ندارید چونکه واقعا رابطه‌ای فراتر از مربی و بازیکن برقرار می‌شود. به نظرم حضور او برای این قهرمانی کمک بزرگی بود.

چرا در آستانه بازی‌ها سرمربی شما عوض شد؟

شاهین طبع مربی بزرگی در بسکتبال است اما این دیگر تصمیم باشگاه است که با توجه به شرایط خودش با چه مربی کار کند. بهترین مربی می‌تواند از بهترین بازیکنان، استفاده برتر داشته باشد. ما بازیکنان ابزار تیم هستیم و هر باشگاهی دوست دارد از این ابزار بهترین بهره را ببرد.

و این تغییر برای شما خوب بود و توانستید به موفقیت برسید.

خداراشکر توانستیم یک هدیه به مردم خوزستان بدهیم. من پیش از این نیز یکی، دوسال آبادان بودم و دوست داشتم در پتروشیمی بازی کنم. خوزستان مردم مهمان نواز و خونگرمی دارد و آدم در آنجا احساس تنهایی نمی‌کند. هر جا رفتیم یک تیم فوتبال و والیبال در کنارش بود اما پتروشیمی فقط مختص بسکتبال است. شما ببینید استقلال یا پرسپولیس وقتی به یک سفر می‌روند از همه جا حمایت می‌شوند اما آیا تیم بسکتبال پتروشیمی از طرف کسی حمایت شد؟!

مشکل سربازان تیم شما وقتی با سربازان تیم ملی فوتبال مقایسه می‌شود، این شائبه را به وجود می‌آورد که وزارت ورزش بین رشته‌های مختلف تبعیض قائل می شود.

بزرگ‌ترین آرزوی فوتبال ما این است که بتواند برای یک‌بار در بازی‌های آسیایی مقام بیاورد. با این‌حال حمایت زیادی از آن‌ها می‌شود. اگر کمی از این حمایت‌ها در بسکتبال وجود داشته باشد واقعا می‌توانیم خیلی بالاتر از حالا باشیم. ما الان کی‌روش را برای تیم فوتبال آورده‌ایم که با مبلغ یک روز قرارداد او می‌توانیم یک تیم بسکتبال را در یک فصل بچرخانیم! با مبالغی در حدود 100میلیون یا 200میلیون تومان. همین تیم پتروشیمی را ببینید. من وقتی وارد زمین می‌شوم دوست دارم دل مردم خوزستان شاد شود. کل دارایی ایران از مردم جنوب است اما این مردم در شرایط سختی زندگی می‌کنند. سال‌های قبل تماشاگران زیادی برای تماشای بازی پتروشیمی به سالن می‌آمدند و شعار «پترو قهرمانه، قهرمان ایرانه» را سر می‌دادند. من چون در تیم مهمان بودم همیشه می‌گفتم نه! نمی‌گذارم قهرمان شود اما از این به بعد کاری می‌کنیم که این تیم قهرمان ایران و آسیا باقی بماند.

پس این تبعیض را تایید می‌کنید.

این که واقعا یک مساله اساسی است. وقتی مشکلی برای استقلال یا پرسپولیس در بستن قراردادها به وجود می‌آید از طرف وزارت ورزش یا شهرداری یا حتی ریاست جمهوری نیز به آن‌ها کمک می شود اما تا به حال دیده‌اید که یکی از مسئولان ما به یکی از تیم‌های بسکتبال کمک کند؟!

شما در تیم‌های مختلفی بازی کرده‌اید. آیا طلبی از باشگاه های قبلی باقی مانده است؟

من در قم برای تیم راه و ترابری که ارگان دولتی است بازی کردم، پولم را ندادند. در اصفهان بازی کردم، سال دوم پولم را ندادند. جناب ساکت پولم را نداد! در اراک بازی کردم، سال اول پول را خرد خرد دادند و نفهمیدیم چه شد. نصف پول سال دوم را هنوز نداده‌اند و جریمه مان هم کرده‌اند. در تبریز هم که سال گذشته قهرمان ایران شدیم، درصدی از پول‌مان مانده و کل پاداش‌های‌مان که در قرارداد قید شده هم پرداخت نکردند و امسال هنوز مشخص نیست که تیم می‌دهند یا نه. واقعا کجای دنیا با تیم قهرمان این‌گونه رفتار می‌شود؟! من این همه سال که بازی کردم هر جا رفتم پولم را کامل ندادند. اراک که بودیم می‌گفتند نمی‌خواهد بازی کند. این همه بازی کردیم دستم آنجا شکست و آسیب دید اما انگار نه انگار. آیا ورزشکار تا زمانی که درون زمین است ورزشکار است؟!

تماشاگران هم می گویند پول می گیرید و بد بازی می‌کنید!

سال اول که بازیکن را می گیرند با دبدبه و کبکبه می‌گویند فلانی را گرفتیم و... اما از سال دوم همه چیز فراموش می‌شود. بازی بسکتبال همین است. یک روز توپ به سبد می‌رود، یک روز نمی رود. من برای تماشاچیان احترام قايلم. با آن‌ها خندیده و گریه کرده‌ام.

می‌گویند به جمع چهارتیم بروید پاداش می‌دهیم و... ما کارمان را می‌کنیم، صعود می کنیم اما هیچ اتفاقی نمی‌افتد. ما می‌مانیم و تماشاچیان. تماشاچی هم نمی‌داند که ما پول نمی‌گیریم می‌گوید شما پول‌تان را گرفته‌اید. در اراک این اتفاق افتاد و در تبریز هم همین اتفاق افتاد. انگار چیز زوری می‌خواهیم از باشگاه بگیریم. ما هم زندگی می‌کنیم و باید به فکر ما نیز باشند. آهن هم با این شرایط خم می‌شود. متاسفانه عده‌ای فقط به فکر منافع خودشان هستند. هرجا رفته‌ام همین وضعیت بوده است به جز صنعت نفت آبادان که از مدیریت و کادرفنی این باشگاه ممنونم. شانسی که سال گذشته داشتیم این بود که مهران حاتمی در شهرداری بود و قهرمان شدیم. اگر قهرمان نمی‌‌شدیم شاید همین درصدی را هم که داده‌اند، نمی‌گرفتیم! نمی‌دانیم با این شرایط چکار کنیم. آیا ورزش رارها کنیم یا آن را ادامه دهیم!

آیا درست است که تمایل نداشتید و اخطار فیبا باعث شد از ترس جریمه در مسابقات حاضر شوید؟

بله. این اتفاقی بود که ممکن بود بیفتد. خداراشکر کاری کردیم که فیبا هم نتواند علیه بسکتبال ایران اقدامی انجام دهد. تیم پتروشیمی توانست توسط مربی خودمان و توسط هشت نفر قهرمان آسیا شود. یک کار نشد را شدنی کردیم. هیچ کس باورش نمی‌شد. انگار یک تیم 8-7 نفره بودیم که برای تفریح رفته بودیم اما وقتی کاپ را گرفتیم گفتیم همه کار می‌شود انجام داد. جای افرادی که در تیم بودند و نیامدند خالی بود.

در واقع اخطار فیبا سبب خیر شد!

بله. عدو سبب خیر شود کاملا مصداق همین اتفاق است.

مشکل اینکه دوست نداشتید بروید چه بود؟ فقط موضوع سربازی بعضی از بازیکنان؟

خیر. نمی‌توانم خیلی در این مورد صحبت کنم اما خودتان شاهد هستید که وضع جامعه ما خیلی به هم ریخته است. دلار بالا رفته است و کل سفرهای تیم ملی تحت تاثیر این مساله قرار گرفت. ما برای بازی‌های آسیایی نتوانستیم سفر تدارکاتی چندانی داشته باشیم. در صورتی‌که به عنوان مثال همین چین که قهرمان بازی‌های آسیایی شد، یکی، دوماه در آمریکا اردو زده بود. ما هم اگر می توانستیم در یک کشور خوب اردو بزنیم، بچه‌ها می‌توانستند بازی با کیفیت‌تری را به نمایش بگذارند و ما هیچ وقت تسلیم چین نمی‌شدیم. برای حضور در مسابقات باشگاهی آسیا فشار زیادی روی فدراسیون و باشگاه پتروشیمی بود. اگر از سمت وزارت ورزش کمی حمایت می‌شدیم با آسودگی خاطر می رفتیم بهتر کار می‌کردیم. ما با فشار و مشکلات زیاد رفتیم و با آسوگی خاطر برگشتیم درصورتی‌که بسیاری از تیم‌های ورزشی با آسودگی خاطر می روند و با فشار بر می‌گردند که در ایران چه جوابی بدهند اما ما وقتی برگشتیم راحت بودیم. چیزی برای از دست دادن نداشتیم. می‌خواستیم برویم چیزی را به دست بیاوریم که با دست پر برگشتیم.

چه تفاوتی بین شما و حریفان‌تان بود؟ چقدر فاصله داشتید؟

همین تیمی که از ژاپن آمده بود و ما در فینال آن‌ها را بردیم، یک ساعت قبل می‌آمدند، ماساژ می‌گرفتند. دکتر همه بازیکنان را چک می‌کرد و همه کارهای‌شان به صورت منظم انجام می‌شد. یکی از بازیکنان‌شان 150هزار دلار قیمتش بود. ما با دست خالی رفتیم و فقط حمایت فدراسیون و باشگاه را داشتیم. دست‌شان درد نکند که هوای ما را داشتند. ما نماینده کشور ایران بودیم. اگر نتیجه نمی‌گرفتیم هجمه ایجاد می شد که در این وضع جامعه مجبور بودید بازیکن ببرید به مسابقات آسیایی؟! یک سد بزرگ بود که هر لحظه ممکن بود ترک بخورد اما ما آن را نگه داشتیم و اجازه ندادیم چیزی سرازیر شود به بسکتبال ایران. کاری کردیم که نام نیکی از بچه‌های ایران در باشگاه‌های آسیا باقی می‌ماند. فقط این را بگویم که اگر حمایت بیشتری به خصوص از جانب دولت داشتیم می‌توانستیم راحت‌تر کار کنیم و خیلی خوب می‌شد.

گفته می‌شود این قهرمانی فقط حاصل تلاش شما و مربیان است و باشگاه پتروشیمی سهمی در آن ندارد.

همه ما جزو خانواده پتروشیمی هستیم. نمی‌دانم کسی که این حرف را زده بر چه مبنایی بوده است؟ خود پتروشیمی نماینده ایران بوده و مارا اعزام کرده است. ما برای پتروشیمی بازی کرده‌ایم. باید از مدیرعامل باشگاه تشکر کنم. ایشان برای این تیم خیلی زحمت می‌کشند و معاشرت با او لذت‌بخش است. این قهرمانی برای پتروشیمی، خوزستان و مردم خوزستان است. مبارک‌شان باشد.

سطح مسابقات چگونه بود؟ گفته می‌شود حریفان‌تان نسبت به سال‌های قبل ضعیف‌تر بودند.

خیر. این‌طور نیست. چهارتیمی که در گروه ما بودند واقعا قوی و قدر بودند. بازیکنان خیلی خوبی در این تورنمنت حاضر بودند. بازیکنانی آمده بودند که هم سطح تیم‌شان را بالا برده بودند و هم سطح بازی‌ها را.

نباید گفت این مسابقات آسان بوده است. شاید این را می‌گویند چون تا سال قبل الریاضی همیشه یک پای فینال بوده است اما امسال سنت‌شکنی شد. در گروه الریاضی همین تیم ژاپنی که در فینال حریف ما شد، قوی بود.

ماتنها تیمی بودیم که بدون باخت قهرمان شدیم. این مساله را باید برای بسکتبال ایران به فال نیک گرفت. الان می‌توانیم بگوییم آقای بسکتبال آسیا پتروشیمی است.

مهران حاتمی از بازیکنان تیمش به عنوان هشت مرد جنگی یاد کرد.

همه ما مصدوم شدیم اما از جان و دل مایه گذاشتیم. امیدوارم کاری کنند که این هشت نفر نام‌شان جاودانه شود. نگویند همین‌طوری رفتند قهرمان شدند و آمدند! بازی کردن راحت است و... نمی‌خواهم فکر کنید به خودمان مغرور شده‌ایم اما به تمام تیم‌هایی که در لیگ حاضرند می‌گویم مواظب خودشان باشند. با یک تیم متحد و قوی روبه‌رو خواهند شد.

درواقع بازی‌ها را با مصدومیت درآوردید!

دست کریم محمدپور درد نکند. همه بچه‌ها را با فیزیوتراپی می‌رساند. ضمن اینکه مهران حاتمی انقدر بزرگ است که نمی‌توانستیم بگوییم مصدومیم و بازی نمی‌کنیم.

او به ما اعتماد کرده بود. حتی خودش گفت اگر کسی مصدوم شد خودم لباس عوض می کنم و به زمین می روم! برای همین تا جایی که توان داشتیم تلاش کردیم. باید قدر این هشت بازیکن و کادرفنی آن‌ها را بدانند.

بسکتبال ما چگونه به پیشرفت بیشتر می رسد؟

ورزش ما در چاله افتاده است. سال‌های قبل بازیکنان خارجی و خوب می‌آمدند و لیگ ما ترقی کرد. الان هم اگر بخواهیم ترقی کنیم باید بازیکنان و مربیان خارجی خوب را به ایران بیاوریم و علم بسکتبال‌مان را از این که هست بالاتر ببریم. نمی‌خواهم مربیان خودمان را تضعیف کنم. آن‌ها علم خوبی دارند و کلاس بسکتبال ما بالاست اما اگر این علم را بالاتر ببریم، بسکتبال ما خیلی بهتر می‌شود.

پاداش قهرمانی را دریافت کردید؟

هنوز چیزی نگرفته‌ایم. خیلی در جریان این مساله نیستم اما فکر می‌کنم در حدود 270هزار دلار باشد.

سطح لیگ امسال را چطور می بینید؟ شما یک کری هم خواندید برای تیم‌های دیگر!

کری را از الان خواندم و تا آخرش هستم! خوشحالم که هشت مرد جنگی در کنار هم هستیم. همه می‌گویند یک تیم ملی کوچک را پتروشیمی دارد اما مهم این است که مربی تیم بتواند از ابزار و بازیکنانی که در اختیار دارد به نحو احسن استفاده کند.

ما می‌توانیم امیدوار باشیم که شما را دوباره در تیم ملی ببینیم؟

تا جایی که توانستم برای بسکتبال ایران زحمت کشیدم. سربازش بودم و تا جایی هم که بتوانم و بخواهند در خدمت این تیم خواهم بود. آرزوی قلبی من است که در تیم ملی باشم.

منبع : قانون
به این خبر امتیاز دهید:
بر اساس رای ۰ نفر از بازدیدکنندگان
با دوستان خود به اشتراک بگذارید:
کپی شد

پیشنهاد ویژه

    دیدگاه تان را بنویسید

     

    دیدگاه

    توسعه