وقتی پابلو اسکوبار، تاریخ فوتبال کلمبیا را برای همیشه تغییر داد
| فرهنگستان فوتبال ـ پابلو اسکوبار شاید یکى از بدنامترین تبهکاران تاریخ باشد اما شخصیت او وجه دیگرى هم داشت؛او عاشق فوتبال بود، علاقه پابلو به فوتبال و ثروتش چهره فوتبال کلمبیا را براى همیشه تغییر داد.شهرت و میراث اسکوبار به آسانى قابل رمزگشایى و بررسى نیست،اسکوبار با خونسردى آدم میکشت،دستور ترور میداد و هواپیما منفجر میکرد اما براى مردم کلمبیا که دوران او را تجربه کردهاند، قضاوت پیچیده است.
۵۵آنلاین :
فرهنگستان فوتبال ـ پابلو اسکوبار شاید یکى از بدنامترین تبهکاران تاریخ باشد اما شخصیت او وجه دیگرى هم داشت؛او عاشق فوتبال بود، علاقه پابلو به فوتبال و ثروتش چهره فوتبال کلمبیا را براى همیشه تغییر داد.شهرت و میراث اسکوبار به آسانى قابل رمزگشایى و بررسى نیست،اسکوبار با خونسردى آدم میکشت،دستور ترور میداد و هواپیما منفجر میکرد اما براى مردم کلمبیا که دوران او را تجربه کردهاند، قضاوت پیچیده است.
اسکوبار یک قاچاقچی مواد مخدر و قاتلى خطرناک بود اما براى عده زیادى او یک قدیس است،در شهر مدلین هنوز تصویر اسکوبار جزو پرفروشترینهاست و پرچمش هنوز در اهتزاز است. اما در این میان عدهاى هستند که از او متنفرند، یکى از آنها «رودریگو لارا رسترپو» پسر وزیر دادگسترى است که توسط اسکوبار ترور شد،او میگوید:«فروش تصویر اسکوبار غلبه فرهنگى است که او به وجود آورد، سود و فایده از هرچیزى مهمتر است.»
براى خیلىها این مرد کسى است که سرزمینشان را نابود کرده است،نفوذ او بر دولت و نیروى پلیس انکارنشدنى است، اما تأثیر او بر دنیاى فوتبال موضوعى است که کمتر از آن گفته شده است.پابلو در هر فرصتى فوتبال بازى میکرد و یا در مورد فوتبال بحث میکرد،او مرد پشت پرده صعود و سقوط فوتبال کلمبیا در دهه ٨٠ تا جام جهانى ٩۴ آمریکا بود.خواهرش در مستند «دو اسکوبار» که در مورد زندگی او و همنام فوتبالیاش آندرس، که به قتل رسید و رشته زندگیش در کلاف زندگی پابلو درهم آمیخته بود، میگوید:«پابلو عاشق فوتبال بود،اولین کفشهایش، کفشهاى فوتبال بود و با کفش فوتبال مُرد.»
این اتفاقاتی است که در این بین افتاد:
پابلو یکى از هفت فرزند یک کشاورز و یک معلم مدرسه بود،او در کودکى محرومیت چندانى را تجربه نکرده بود اما از سنین پایین با برادرش روبرتو خلافهاى کوچک انجام میدادند و به فکر پول درآوردن بودند. اولین خلاف بزرگ او شرکت در آدمربایى بود که برایش ١٠٠٠٠٠ دلار درآمد داشت،پابلو حاضر به انجام هرکارى براى پول درآوردن بود. وقتى اسکوبار محبوبیت کوکایین و آسانى انتقال آن به فلوریدا را دریافت، راهى را آغاز کرد که در نهایت او را به ثروت افسانهاى ۵٠ میلیارد دلار رساند،در اوج کارش اسکوبار نزدیک به ٨٠ درصد از کوکایین آمریکا را فراهم میکرد. او براى فرار از گیرافتادن، بهراحتى هرکسى را میخرید و آنهایى را که نمیتوانست بخرد میکشت.اما پابلو یک مشکل داشت؛ پول نقد زیاد.
اسکوبار توسط دولت کلمبیا و آمریکا تحت نظر بود و همین برایش مشکلساز شده بود. اما پابلو با ثروتش براى فقرا خانه و مدرسه میساخت و لقب رابینهود را گرفته بود. عمل انساندوستانه مورد علاقه او ساختن زمینهای فوتبال در زاغهها بود. پابلو همیشه بازیکن باهوشى بود،هرچند ورزشکار حرفهاى نبود. او بال چپ راست پایی بود که دوست داشت به داخل بزند (کریگ بلیمیای را تصور کنید که سبیل کثیفی دارد). در محلات زاغهنشین تورنمنتهایى برگزار میشد،پابلو با بسیارى از بازیکنان که در این بازیها حضور داشتند و بعدها به بازیکنان حرفهاى تبدیل شدند، دوست بود.
«چانتو هررا» که بعدها شصت و یکبار براى تیم ملى کلمبیا بازى کرد میگوید:«من پول چندانى نداشتم اما در زمین بازى ما همه مشکلات را فراموش میکردیم،آنجا ما آدمهاى مهمى بودیم و در دنیاى دیگرى زندگى میکردیم.» الکس گارسیا،چیچو سرنا،رنه هیگوئیتا و پاچو ماتورانا جزو بازیکنانى بودند که از زمینهاى پابلو به تیم ملى راه یافتند. بازیکنان با وجود آگاهى از قاچاقچىبودن پابلو بهخاطر شرایطى که برایشان فراهم کرده بود از او سپاسگزار بودند.
اما فوتبال تنها جنبه خیریه براى پابلو نداشت،آنها از طریق راهاندازى باشگاه و خرید بازیکن پولشویى میکردند. فرصتی برای اسکوبار پدید آمده بود تا نقشی خداگون در باشگاههای شهرش ایفا کند. در دهه هشتاد با سرازیرشدن میلیونها دلار، اسکوبار تصمیم گرفت باشگاه مدلین اتلتیکو ناسیونال را تبدیل به یکى از بهترین تیمهاى آمریکاى جنوبى کند. او آنقدر احمق نبود که خود را به عنوان مالک باشگاه معرفى کند اما تقریبا همه میدانستند پول باشگاه از کجا میآید. ورود پول مواد مخدر به فوتبال امکان این را فراهم کرده بود که بازیکنان خارجى بهراحتى خریدارى شوند و همچنین مانع ترک بهترین بازیکنان میشد. در عین حال کسى نمیتوانست نقش اسکوبار را ثابت کند.
پابلو حامى مالى دیگر باشگاه شهر، دپورتیوو ایندیپندینته مدلین هم بود و معمولا در ورزشگاه حضور داشت. او فنتزی فوتبال را به مرحله جدیدى رسانده بود، گاهى در خانهاش بازیهاى خصوصى ترتیب میداد و ترکیب منتخب او با ترکیب منتخب دیگر قاچاقچیان مواد مخدر بازی میکردند. بازیکنان دعوت شده دستمزد خوبی میگرفتند و کارتلها میلیونها دلار بر سر این بازیها شرط میبستند. بازیکنانى مثل آندرس اسکوبار از این شرایط راضى نبودند اما اکثر آنها ترجیح میدادند چندان عمیق به آن فکر نکنند. در این میان، اتفاق بزرگى براى باشگاه ناسیونال در شرف وقوع بود،آنها اولین تیم کلمبیایى بودند که به قهرمانى لیبرتادورس نزدیک شده بودند.در سال ١٩٨٩ آنها با میلوناریوس در یک گروه بودند، هر دو تیم به مرحله حذفى صعود کردند،ناسیونال موفق به شکست تیم آرژانتینى ریسینگ شد و میلوناریوس بولیوار بولیوى را شکست داد،دوتیم در مرحله یکچهارم نهایى به مصاف هم رفتند و ناسیونال با نتیجه ٢-١ برنده شد.با پیروزى پر گل ۶-٠ در مقابل دونوبیوى اروگوئه ناسیونال به مصاف الیمپیاى پاراگوئه در فینال رفت. بعد از شکست ٢-٠ در بازى رفت در آسنسیون، پابلو براى بازى حساس برگشت، به ورزشگاه رفت.بعد از هنرنمایى اسکوبار و هیگوئیتا بازى به تساوى کشیده شد و در ضربات پنالتى ناسیونال پیروز شد.
اسکوبار بیاندازه خوشحال بود او با یک مهمانى بزرگ و پول فراوان از بازیکنان قدردانى کرد، پابلو به آنها به چشم دوستانش نگاه میکرد و میخواست خوشحالشان کند،بازیکنان ناسیونال توسط ماتورانا به تیم ملى دعوت شدند. کلمبیا ناگهان دلیلى براى افتخار داشت: «فوتبال» که البته با حمایت غولهاى مواد مخدر به دست آمده بود. اما بخش فاسد موضوع از نظرها پنهان نبود،در نوامبر ١٩٨٩ در بازى دى آى ام و آمریکا دى کالى شایعه خرید داور بازى ـ اورتگا ـ بر سر زبانها افتاد، اسکوبار دستور قتل اورتگا را داد و اورتگا کشته شد.
بازیکنان فوتبال کلمبیا حالا آن روى سیاه ورود پول مواد مخدر به فوتبال را مىدیدند.اسکار پرجا هافبک دى ام آى میگوید:«در راه خانه خبر کشتهشدن داور بازى را شنیدم،ما شوکه شده بودیم،میدانستیم اوضاع مالکین باشگاهها طبیعى نیست،آنها مرموز بودند،اما وقتى شما یک بازیکن فوتبال هستید جیز زیادى نمیدانید.» سال ١٩٨٩ به دور از قهرمانىهاى فوتبال، یکى از خونینترین سالهاى اسکوبار بود، بزرگترین ترس پابلو، استرداد به آمریکا بود، موقعیت او با حضور وزیر دادگسترى«لارا بونیلا» به خطر افتاده بود،به همین دلیل بونیلا ترور شد،ترور لارا بونیلا موجى از خشم و نفرت عمومى را برانگیخت. پس از آن «گالان» کاندیداى حزب لیبرال به دلیل مواضع ضد کارتلهاى مواد مخدر محبوبیت زیادى به دست آورد اما در سال ١٩٨٩ توسط مأموران اسکوبار کشته شد، پابلو همچنین جت مسافرتى با صد مسافر را به دلیل اینکه فکر میکرد یکى از جانشینان گالان،«گاویریا» در آن حضور دارد منفجر کرد. گاویریا در نهایت به عنوان رییسجمهور انتخاب شد،شعار او نابودى سندیکاى جرم و جنایت و رهبر دیوانه آن بود.
در حالىکه خیابانهاى کلمبیا در آتش درگیرىهاى پلیس و کارتلها میسوخت، تیم ملى این کشور موفق شده بود در ٣۴ بازى تنها یک باخت داشته باشد،در سال ١٩٩١ اسکوبار به شرط ساخت زندان لا کاتدرال خود را تسلیم کرد،آن زندان یک زمین فوتبال هم داشت که حتى بازیکنان تیم ملى در آن براى پابلو بازى میکردند!
در سال ١٩٩١ دیهگو مارادونا به کلمبیا دعوت شد تا در مسابقهای دوستانه بازى کند،به او گفته شده بود شخص بسیار مهمى بابت این بازى به او پول خواهد داد،مارادونا میگوید:«مرا به یک زندان بردند،هزاران نیروى مسلح در اطراف زمین حضور داشتند،با خودم فکر کردم چه خبر است؟ آیا من بازداشت شدهام؟آنجا شبیه یک هتل لوکس بود! آنها به من گفتند این شخص ال پاترون است،من تلویزیون نگاه نمیکنم و روزنامه نمیخوانم بنابراین هیج ایدهاى نداشتم که در مورد چه کسى صحبت میکنند،او به من گفت که عاشق بازى من است و با من همذاتپندارى میکند چون من هم مثل او از مسیر فقر، موفقیتام را به دست آورده بودم.بعد از بازى مرا به یک مهمانى بردند و در آنجا بهترین دخترانى که در عمرم دیده بودم حضور داشتند،در یک زندان! نمیتوانستم باور کنم. صبح روز بعد او پول مرا داد و از من خداحافظى کرد.»
تقریبا تمام اعضاى تیم ملى به زندان لا کاتدرال میرفتند،اما یکبار هیگوئیتا جلوى خبرنگاران از این موضوع صحبت کرد، هیاهوى زیادى در گرفت، چطور امکان داشت غرور و افتخار کلمبیا در ارتباط با یک خلافکار باشد. در سال ١٩٩٣ هیگوئیتا به دلیل ارتباط با کارتلها بازداشت شد،هیگوییتا در مورد پابلو عقیده داشت که او همیشه به فقرا کمک کرده و براى آنها خانه و زمین فوتبال ساخته اما او همچنین مسئول این جنگ وحشتناک بود. ماراتونا از بازیکن تیمش دفاع کرد اما در نهایت هیگوئیتا جام جهانى آمریکا را از دست داد.
اما پابلو مشکلات بزرگترى داشت،قتلهاى متعدد، زندان کاتدرال حکومت را بر آن داشت تا پابلو را به زندان دیگرى منتقل کند،اسکوبار فرار کرد. تنها شادمانى و لذت پابلو دیدن مسابقات فوتبال بود،پاپى همراه همیشگى اسکوبار میگوید:«میتوانستم صداى نیروهایى که به ما نزدیک میشدند را بشنوم،پابلو به طرف من برگشت و گفت پاپى آنها ما را پیدا کردند اما کلمبیا گل زد!. او داشت نتیجه بازى را گوش میکرد. فوتبال بزرگترین لذت زندگى او بود.»
اسکوبار زنده نماند تا بازىهاى تیمش در جام جهانى آمریکا را ببیند،در دسامبر ١٩٩٣ اسکوبار در حالى که کفشهاى فوتبال به پا داشت روى یک پشت بام در مدلین توسط نیروهاى پلیس به ضرب گلوله کشته شد،مرگ او روى فوتبال تأثیر بهسزایی داشت. در زمان جام جهانى، برادر هررا در یک تصادف رانندگى کشته شد، باراباس گومز برادر هرنان کمک مربى تیم اردو را به دلیل تهدیدهاى مکرر ترک کرد،و بعد اتفاق وحشتناکى افتاد،آندرس اسکوبار که گل بهخودى زده بود در یک دعوا کشته شد، گاویریا میگوید:«اگر پابلو زنده بود هیچکدام از این اتفاقات نمیافتاد!»
دوران طلایى فوتبال کلمبیا قبل از آنکه آغاز شود به پایان رسید. بازیکنان زیادى تیم را به دلیل تهدید جانشان ترک کردند،کلمبیا از تیم چهارم جهان به رتبه ٣۴ سقوط کرد،آنها سالها در فتح لیبرتادورس ناکام بودند،قهرمانى بعدى آنها در سال ٢٠٠۴ بود.
بلینى رییس فدراسیون فوتبال کلمبیا میگوید:« همه ما در ورود پول کثیف به فوتبال مقصر بودیم،ما در جریان همهچیز بودیم.» بلینى بعدها به جرم پولشویى بازداشت شد،مرگ اسکوبار تراژدىای در پس یک طوفان خشونتبار بود،اما اینکه ورود پول مواد مخدر به فوتبال با مرگ اسکوبار متوقف شده است یا نه سؤالى است که همچنان پابرجاست. موتورانا اعتراف میکند:«تا زمانى که مردم با ورود پول کثیف مشکلى ندارند این مسئله همچنان وجود دارد،ما امنیتمان را با پیروزى معامله کردیم.»
دیدگاه تان را بنویسید