مرد بزرگی از میان ما رفت
| فرهنگستان فوتبال ـ ابراهیم آشتیانی بازیکن سابق تیم ملی که به گواه بسیاری بهترین مدافع راست تاریخ فوتبال ایران بود،امروز در سن هفتاد و یکسالگی درگذشت.
۵۵آنلاین :
فرهنگستان فوتبال ـ ابراهیم آشتیانی بازیکن سابق تیم ملی که به گواه بسیاری بهترین مدافع راست تاریخ فوتبال ایران بود،امروز در سن هفتاد و یکسالگی درگذشت. آشتیانی که یکی از فوتبالیستهای تحصیلکرده ایرانی بود، سالها در کسوت استاد در دانشگاه تهران، به تدریس پرداخت. او یکی از آخرین بازماندههای مکتب شاهین بود که امروز در اثر بیماری قلبی در بیمارستان شهید رجایی جان باخت و پیکرش فردا برای آخرینبار به امجدیه برده میشود. مطلب زیر را حسین کلانی دیگر پیشکسوت پرسپولیس و از همبازیان این بازیکن بزرگ فوتبال ایران نوشته است که در ادامه میخوانید:
وقتی شما یکی از دوستان عزیز خود را از دست میدهید که بیش از ۵۰ سال با او سابقه دوستی داشتهاید با شنیدن خبر فوت او واقعا نمیدانید چه بگویید. زندهیاد ابراهیم آشتیانی دوست نزدیک من بود. او یکی از قهرمانان فوتبال مملکت ما بود. هیچوقت بعد از ابراهیم آشتیانی بازیکنی را پیدا نکردیم که بتواند جانشین خوبی برای او در فوتبال کشورمان شود. از نظر اخلاقی انسانی صبور، رک و مردمی بود. رکبودن او بعضی وقتها او را دچار مشکل میکرد چون واقعیتها را میگفت. به ابراهیم آشتیانی مثل همهی پیشکسوتان بعد از دوران بازی توجه لازم نشد. خوشبختانه او تحصیلات عالیه داشت و استاد دانشگاه بود. ابراهیم آشتیانی خیلی از نیازهایی که اکثر پیشکسوتان این روزها دارند را نداشت. برای امثال ابراهیم آشتیانی که انسانهای با احساسی هستند، عدم توجه و جریحهدار کردن احساسشان، بزرگترین لطمه را به آنها وارد میکند و اثرات مخرب دارد. همهی دوستانی که در این چندسال از دست دادهایم با این مسائل مواجه بودهاند. من به شمامیگویم:«همه دق کرده و از دنیا رفتهاند.» چند رفیق دیگر ما هم در این شرایط قرار دارند نه به آنها توجه لازم میشود و نه کسی کاری برای آنها میکند. الان آقای آشتیانی را از دست دادهایم، چند وقت بعد من و یا کسی دیگر از دنیا میرویم، باید به پیشکسوتان توجه لازم را کرد.
من چند سال است که در مورد مسالهی پیشکسوتان حرف میزنم. از مقامات ردهبالای مملکت خواستم که به پیشکسوتان توجه لازم شود ولی متاسفانه اینقدر گرفتاری برای آنها وجود دارد که به این چیزها توجهی نمیکنند. مساله پیشکسوتان فقط در ورزش نیست، شما در هر زمینهای که نگاه کنید یکسری آدم هستند که سالها در زمینههای مختلف از جمله هنری، ورزشی، اجتماعی و … زحمت کشیدهاند و به آنها توجهی نمیشود. فکر میکنم دیگر گفتن این مسائل فایدهای هم نداشته باشد، چون وقت نمیکنند به پیشکسوتان توجه کنند.
همهچیز نوشدارو پس از مرگ سهراب است. افراد دیگری هم مثل ابراهیم آشتیانی داریم که زنده هستند و درس نمیگیریم و توجهی به آنها نمیشود. ابراهیم آشتیانی از پیش ما رفت و از فردا در مورد او صحبت میشود و مینویسند. ابراهیم نزدیک یکسال است که ناراحتی دارد چه توجهی به او شد؟
ابراهیم آشتیانی یکی از خوبهای ورزش کشور بود. او هیچ حاشیهای در دوران ورزشی خودش نداشت. فوتبالیست مردمی بود که نسبت به دوستان خود همیشه بامحبت رفتار میکرد. هر کاری میتوانست برای دوستان خود انجام میداد بدون اینکه توقعی داشته باشد. در مورد دوران بازی او هم میتوانم بگویم همیشه در خدمت تیم بود و هنوز مثل ابراهیم آشتیانی در فوتبال کشور نیامده است. دانشجویان او هم همیشه از او به نیکی یاد خواهند کرد. ابراهیم آشتیانی دارای سجایای اخلاقی زیادی بود و هیچوقت از ذهن ما فراموش نمیشود.
من به خانواده ابراهیم آشتیانی و جامعه ورزش کشور تسلیت میگویم. دوست ندارم زمانی باشم که بخواهم به خانواده دوستانم تسلیت بگویم و این برای من خیلی تلخ است. جامعه ما مرد بزرگی را از دست داد.
منبع : فرهنگستان فوتبال
دیدگاه تان را بنویسید