چرا قلعهنويي خودش را به دايي ميچسباند؟
| «آنها (پرسپوليس) مصونيت دارند و هر کاري بخواهند انجام ميدهند. محبتهايي شامل حال آنها ميشود، اما کسي هم ورود نميکند. شما ببينيد در بازي با سايپا و پرسپوليس يا در بازي پرسپوليس و سپاهان چه اتفاقاتي رخ داد و چه رأيهايي صادر شد».
۵۵آنلاین :
«آنها (پرسپوليس) مصونيت دارند و هر کاري بخواهند انجام ميدهند. محبتهايي شامل حال آنها ميشود، اما کسي هم ورود نميکند. شما ببينيد در بازي با سايپا و پرسپوليس يا در بازي پرسپوليس و سپاهان چه اتفاقاتي رخ داد و چه رأيهايي صادر شد». اينها بخشي از صحبتهاي آشناي امير قلعهنويي، سرمربي سپاهان، بعد از ديدار نيمهنهايي جام حذفي است. صحبتهاي قلعهنويي درباره مهندسيکردن و لطفداشتن به پرسپوليس موضوع تازهاي نيست، ولي اينکه چرا قلعهنويي به تيم «سايپا» رجوع ميکند و از «علي دايي» مايه ميگذارد محل سؤال است؛ سرمربي سپاهان هرجايي که در طول رقابتهاي ليگ؛ چه اين دوره و چه دورههاي قبلي خواسته مثالي بزند تا حق را به خودش يا تيمش بدهد، اشارهاي هم به علي دايي و تيمهاي او ميکند. اينکه قلعهنويي اين کار را انجام میدهد و خودش را در کنار علي دايي ميگذارد شايد از ديدگاه بسياري موردي اتفاقي باشد، ولي مرور صحبتهاي او در طول فصول گذشته نشان ميدهد قلعهنويي نه برحسب اتفاق، بلکه به ظاهر، کاملا آگاهانه پاي علي دايي را به ميان ميکشد و خودش را همرديف او قرار ميدهد. اختلاف با علي دايي قبل از اينکه به «ارادتها»ي بيشمار قلعهنويي به علي دايي اشاره شود بايد به موضوع اختلاف آنها پرداخت؛ موضوعي که مربوط به ساليان دور و زماني است که قلعهنويي هدايت تيم ملي ايران را برعهده گرفت. بعد از جام جهاني 2006، برانکو ايوانکوويچ از تيم ملي ايران جدا شد و هدايت تيم به امير قلعهنويي سپرده شد. قلعهنويي اما بدون اينکه دايي را در جريان بگذارد، او را براي اردوي تيم ملي دعوت نکرد تا مقدمات خداحافظي علي دايي از بازيهاي ملي رقم بخورد. اختلاف اصلي اين دو در دنياي فوتبال از همانجا شکل گرفت؛ اگرچه قلعهنويي تلاش کرد تا خودش را در اين زمينه بيتقصير جلوه دهد، ولي ناراحتي علي دايي نشان ميداد او حسابي از دست قلعهنويي شاکي است. اختلاف و دلخوري اين دو که بيشتر از سوي دايي بود، تا مدتها ادامه داشت؛ حتي بعدا که قلعهنويي سرمربي استقلال بود و با اين تيم به اردوي ترکيه رفت، دايي که هدايت سرخها را برعهده داشت سعي کرد از رويارويي با امير قلعهنويي بپرهيزد. دايي به بهانه اينکه رفته است تا دوش بگيرد، سعي کرد با امير قلعهنويي که منتظر خوشوبشکردن با او بود روبهرو نشود. البته نزديکان قلعهنويي تلاش کردند فضا را اينطور تلطيف کنند که زماني که امير هدايت تيم ملي را برعهده گرفت، دايي خداحافظي کرده بود و دلخوري او بيخود است. کمي بعد؛ يعني اندکي بعد از اخراج امير قلعهنويي از تيم ملي ايران، ابتدا هدايت اين تيم به صورت موقت به منصور ابراهيمزاده و سپس به علي دايي سپرده شد تا دايي اينبار جاي امير قلعهنويي در تيم ملي را بگيرد. اين موضوع هم تا حدودي به اختلافات اين دو نفر، اينبار بيشتر از سوي قلعهنويي، دامن زد. آغاز روبوسي و آشتي دلخوري اين دو نزديک به سه سال ادامه داشت تا اينکه بالاخره مراسم آشتيکنان و روبوسي بين امير قلعهنويي و علي دايي برگزار شد؛ ۱۷ شهريور ۱۳۸۸ در مراسم مولودي امام حسن مجتبي(ع) که در خانه برادران عرب برگزار شد، قلعهنويي و دايي روي هم را بوسيدند تا کدورتها را کنار بگذارند. بااينحال امير در آن روز با بيان اينکه «من جلوي دايي خيلي ضعيفم!» تلاش کرد نشان دهد که هيچ کدورتي بين آنها وجود نداشته است. «اولا بايد بگويم که نبايد از لفظ آشتيکنان استفاده کنيد، چراکه ما هيچ کدورتي با هم نداشتيم و قهر هم نبوديم. بههرحال اگر هم اختلاف يا کدورتي وجود داشت فقط بهخاطر مسائل فوتبالي بود که اين به نظر من طبيعي است... دايي با امثال من و خيلي از مربيان ديگر فرق ميکند و معتقدم ما در مقابل وجهه بينالمللي دايي خيلي ضعيف هستيم». بهانهاي براي «چسبيدن» به دايي اينکه امير قلعهنويي و علي دايي در يک بازه زماني کوتاهمدت هدايت تيم ملي را برعهده گرفتند و سپس هر دو پس از مدتزمان کوتاهي از تيم ملي برکنار شدند سرآغازي براي امير قلعهنويي بود تا اسم خودش را در کنار علي دايي مطرح کند. او که سال 1388 عنوان کرده بود اخراج دايي از تيم ملي کار درستي نبوده است، چهار سال بعدش؛ يعني در سال 1392 خودش را هم وارد بازي کرد و گفت: «همه ديدند چه بلايي سر من و دايي آوردند». مهرماه 1392، امير که آن روزها سرمربي استقلال بود، در کنفرانس خبري پيش از بازي تيمش با ذوبآهن از عملکرد تيم ملي انتقاد و عنوان کرد با او و علي دايي رفتار درستي در تيم ملي نشده. «خوشحالم که تيم ملي به جام جهاني صعود کرده است، اما حرکات تيم ملي را بررسي کنيم؛ گلي که به کره زديم با حرکت جباري شروع شد و اتفاقي توپ به قوچاننژاد رسيد. به کره اتفاقي گل زديم و کره ميتوانست سه گل به ما بزند. کار کارشناس اين است که بازي را از نظر فني تجزيهوتحليل کند... يادتان رفته چه بلايي سر من و علي دايي آوردند. همين آقايان ميزگرد معروف را بعد از بازي با کره برگزار کردند. حاجرضايي و ذوالفقارنسب هم بودند. آن هم در حالي كه با پنالتي به کره جنوبي باختيم. از شما خبرنگاران خواهش ميکنم با افرادي که ضد مربيان ايراني هستند همصدا نشويم». از اينجا به بعد ديگر پر از تعريف و تمجيدهاي يکطرفه قلعهنويي از دايي است. همان سال قلعهنويي با اشاره به کيفيت پايين توپهاي ليگ برتر دوباره خودش را کنار علي دايي گذاشت و گفت: «من و علي دايي دلمان براي اين فوتبال ميسوزد و شايد به گفته آقايان دو، سه سال در اين فوتبال بازي نکرده باشم؛ اما انصافا کيفيت اين توپها خوب نيست». دو سال بعد قلعهنويي با بيان اينکه «من و علي دايي واقعيتها را گفتيم» دوباره گريزي به اتفاقات حاشيهاي فوتبال زد و با قراردادن نام خودش کنار علي دايي گفت: «مشکلات را هم نميخواهم باز کنم، من مسئوليتم را خودم قبول ميکنم؛ ولي يک روزي من گفتم اين توپها ايراد دارد. همه عليه من حمله کردند. کسي هم آن موقع شهامت نداشت، فکر ميکنم فقط آقاي دايي بود که واقعيت را گفت. من نه منافع داشتم؛ نه چيزي؛ ولي ميخواهم بگويم يک روزي ميشود که حرفهاي من هم به مردم ثابت بشود که چه اتفاقاتي ميافتد که به امير قلعهنويي ضربه زدند». قلعهنويي سال 97 هم در گفتوگويي با روزنامه «گل» حذفش از استقلال را شبيه حذف علي دايي از پرسپوليس قلمداد کرد و گفت: «دستور حذف من و دايي را دادند». او با عنوان اينکه محمود گودرزي، وزير وقت ورزش نميخواسته دايي در پرسپوليس باشد، گفته بود به افشارزاده هم فشار آوردهاند تا امير قلعهنويي را از استقلال کنار بگذارد. «تنها کسي که با کميته اخلاق درگير شد، من بودم؛ چون گفتم من بالاي سقف دريافتي داشتهام؛ چون دروغ نميگويم. چرا قرارداد من و دايي را منتشر کردند؛ ولي الان انتشار آن خلاف است؟». «من بزرگ اين فوتبال نيستم! شما ببينيد بزرگان فوتبال ما را چگونه زدند؟ با دايي، پروين و... چه کردند؟ کدام بزرگي؟ با دايي چه رفتاري کردند؟». اين دو نمونه، در کنار دهها جمله ديگر که در تعريف و تمجيد از علي دايي از سوي قلعهنويي بيان شده، نشان ميدهد او هرگز به صورت اتفاقي خودش را در کنار علي دايي نگذاشته و به نظر ميرسد اهداف مشخصي را در سر ميپروراند. چرا قلعهنويي خودش را به دايي ميچسباند؟ براي پاسخ به اين سؤال ميتوان از چند زاويه موضوع را بررسي کرد. قلعهنويي از اسم خودش در کنار علي دايي و علي پروين استفاده ميکند تا تأکيد داشته باشد در تاريخ معاصر فوتبال ايران سهيم است. البته او حق هم دارد؛ چون با ثبت پنج عنوان قهرماني در ليگ برتر، پرافتخارترين مربي کنوني ليگ محسوب ميشود؛ ولي آنچه بيشتر موضوع را برجسته ميکند، اين است که انگار قلعهنويي ميخواهد با قرارگرفتن کنار دايي براي خودش مشروعيت بخرد. او خودش و دايي را «شجاع»، «بزرگ»، «قرباني» و «جريانساز» توصيف ميکند. با استفاده بيشمار از «من و علي دايي» بيشتر به دنبال اين است که نشان دهد در استدلالهايش تنها نيست و حق با او است؛ اگر قلعهنويي در مقابله با پرسپوليس و مهندسي قهرماني اين تيم از سايپاي علي دايي حرف ميزند، بيدليل نيست؛ چون او پيشتر ديده است که صحبتهاي علي دايي در جريان مبارزه با فساد کارگر افتاده و رسيدگي شده است. هرچند که دراينبين امير قلعهنويي يک موضوع را نديده يا کمتر ديده است؛ اينکه علي دايي در بيش از 80 درصد ادعاهايش درباره فساد در فوتبال سند و مدرک داشته است. دايي درباره غشکردن داور به يک سمت حرف ميزند و بعد پرونده رو ميکند. دايي درباره کارتهاي پايان خدمتي که با جعل مدارک به دست آمده، حرف ميزند و بعد مدرک رو ميکند و چند نمونه ريزتر ديگر؛ اما قلعهنويي به نظر ميرسد با چسباندن خودش به دايي سعي ميکند براي حرفها و ادعاهايش دراينبين تا حدودي اعتبار بخرد؛ هرچند که اگر ميتوانست براي ادعاهايش مدرک رو کند، شايد ديگر نيازي نبود از علي دايي مايه بگذارد. گرايشهاي سياسي مشابه موضوعي که امير قلعهنويي را وا ميدارد تا بيش از بقيه مربيان و آدمهاي فوتبالي از علي دايي مايه بگذارد، ميتواند برگرفته از گرايشهاي سياسي مشابه اين دو نفر هم باشد؛ قلعهنويي خودش را نزديک به جريان اصلاحطلب ميداند. ديدارهاي او با محمد خاتمي و البته حسن روحاني در خاطر بسياري باقي مانده است. گرايشهاي سياسي دايي هم مشابه است و شايد دليلي که اين دو نفر را با وجود سابقه زياد در فوتبال، تقريبا در صلح و صفا نگه داشته، همين مورد هم باشد. البته قلعهنويي هم تلاش کرده درست مثل علي دايي در اتفاقات اجتماعي کنار مردم بايستد و با دفاع از حقوق آنها به سياسيون چه اصلاحطلب و چه اصولگرا، نيش و کنايهاي بزند.
منبع : شرق
دیدگاه تان را بنویسید