الگوی احتمالی عملیات نظامی آمریکا علیه ایران | سه محور اصلی حمله و نقش پشتیبانی هوایی

بررسی سناریوهای احتمالی عملیات نظامی ایالات متحده علیه ایران نشان می‌دهد که در صورت وقوع چنین حمله‌ای، این عملیات می‌تواند بر سه محور اصلی شامل حملات موشکی، تهاجم هوایی و آتش پشتیبانی دوربرد متمرکز باشد. هدف از این الگو، افزایش فشار هم‌زمان از چند جبهه و بهره‌گیری از توانایی‌های دریایی، هوایی و اطلاعاتی برای اجرای عملیات است.

در محور نخست، ناوشکن‌های کلاس Arleigh Burke مستقر در قالب گروه‌های رزمی ناوهای هواپیمابر در آب‌های نزدیک دریای عمان، با استفاده از موشک‌های کروز BGM-109 Tomahawk اهداف از پیش تعیین‌شده در جنوب ایران، به‌ویژه در استان هرمزگان، را مورد حمله قرار می‌دهند.

در محور دوم، جنگنده‌های F/A-18F Super Hornet و F-35 مستقر بر ناوهای هواپیمابر آمریکا با پشتیبانی هواپیماهای جنگ الکترونیک EA-18G Growler مأموریت اجرای حملات هوایی، سرکوب سامانه‌های پدافند هوایی و ایجاد اختلال در شبکه‌های ارتباطی و راداری را بر عهده خواهند داشت.

در محور سوم نیز سامانه‌های راکتی M142 HIMARS مستقر در کویت و بحرین، با شلیک موشک‌های تاکتیکی ATACMS و PrSM، اهدافی در جنوب و جنوب‌غرب ایران را که در برد این سامانه‌ها قرار دارند، هدف قرار می‌دهند.

ارتش: سناریوهای جدید برای مقابله با دشمن آماده است | تا پایان حملات به زیرساخت‌ها، پاسخ ما ادامه دارد

در چنین سناریویی، عملیات سوخت‌گیری هوایی برای افزایش مداومت پروازی جنگنده‌ها بر فراز خلیج فارس، دریای عمان و بخش‌هایی از آسمان عربستان سعودی انجام می‌شود. هم‌زمان، هواپیماهای هشدار زودهنگام E-3 Sentry، گشت دریایی P-8 Poseidon، هواپیماهای E-2 Hawkeye و پهپادهای MQ-9 Reaper وظایف شناسایی، جمع‌آوری اطلاعات، هدف‌یابی، فرماندهی و پشتیبانی اطلاعاتی از نیروهای عملیاتی را بر عهده خواهند داشت.