ارسال به دیگران پرینت

خروج فیلمساز از جاده انصاف

سعید توجهی امسال هم ابراهیم حاتمی‌کیا مانند سنت چندساله اخیرش، وقتی پس از نمایش فیلم در برابر منتقدان و پرسشگران قرار گرفت با لحنی که ترکیبی از مظلوم نمایی، طلبکاری و ژست یک فیلمساز معترض - به رغم استفاده از همه گونه حمایت و کمک که از بسیاری فیلمسازان دیگر دریغ می شود - بود، از پاسخ طفره رفت و با فرافکنی جو سالن رسانه را جوی عجیب توصیف کرد و از واکنش طبیعی تماشاگران در مقایسه واکنش های به زعم خودش عجیب اهالی رسانه نسبت به فیلمش سخن گفت و همزمان به دلیل خارج شدن فیلم خروج از فهرست ۷ فیلم نخست آرای مردمی، متولیان جمع آوری آرا را به مهندسی آرا متهم کرد

خروج فیلمساز از جاده انصاف

همچنین در حالی از عادت کردن به بی اعتنایی جشنواره به فیلم هایش و سلیقه ی داوران سخن گفت که در سی و هفت  دوره قبلی جشنواره فیلم فجر با کسب ۴۲ سیمرغ برای فیلم هایش با فاصله از نفر دوم یعنی احمدرضا درویش با کسب ۳۰ سیمرغ، همچنان صدرنشین این فهرست است.

اما آنچه در نشست خبری فیلم خروج شاید بیش از همه جالب توجه و البته نگران کننده بود، شیوه حاتمی کیا در پاسخ به برخی پرسش‌ها بود که به جای تمرکز بر پرسش با اشاره به سن و سال پرسشگران و تاکید بر فاصله سنی خودش با آنها به نوعی مشروعیت پرسشگر را به طرز تحقیرآمیزی به چالش می کشید.

اشاره‌ی بی ربطی که بیشتر مخاطب را به یاد کل کل های لمپنی می اندازد، آنجا که به عنوان مثال یک طرف مجادله برای تحقیر طرف مقابل می گوید: زمانی که تو به سیب زمینی می گفتی دیب دمینی ، من چه ها می گفتم و چه ها می کردم.

گرچه این سوال بسیار کلیشه ای است اما هیچ جمله ای نمی تواند به اندازه آن بیانگر این موقعیت باشد و آن این که براستی به کجا می رویم؟  که فیلمساز پیش کسوت ۵۸ ساله (این تاکید روی مقدار عددی سن را از خود فیلمساز در همان نشست خبری نقل می کنم) اینچنین به جای پاسخگویی، سن و سال پرسشگر را ابزار تحقیرش  می‌کند. بالا رفتن سن اگر به افزایش تجربه در تحمل، مدارا، رفتار مناسب، مسئولیت‌پذیری و پاسخگویی نینجامد واجد چه  فضیلتی است؟

نگارنده تفاوت سنی زیادی با حاتمی کیا ندارم و تقریبا نسل یک دهه محسوب می شویم، اما هنگام مواجهه این چنینی او با پرسشگران جوان آن نشست خبری، دیالوگ قیصر خطاب به خان دایی در فیلم قیصر مسعود کیمیایی را به یاد آوردم که می گفت: «اَه خان‌دایی، تو آدمو مایوس می‌کنی. اگه قرار روزگاره که آدم پیر بشه دلش کوچیک بشه، ای خدا منو هیچ وقت پیر نکن، چون حوصلشو ندارم.»

 

منبع : خبر آنلاین
به این خبر امتیاز دهید:
بر اساس رای ۰ نفر از بازدیدکنندگان
با دوستان خود به اشتراک بگذارید:
کپی شد

پیشنهاد ویژه

    دیدگاه تان را بنویسید

     

    دیدگاه

    توسعه