سدها
چند نکته درباره مقاله جنجالی نیویورکتایمز | سدها و رابطهاش با پایگاه موشکی
| موضوع مقاله نیویورک تایمز -در مورد سدها و رابطهاش با پایگاه موشکی- که از دیشب بر سرزبانها افتاده این است که آیا بخشی از سدها و طرحهای انتقال آب ایران، علاوه بر اهداف عمرانی، برای تأمین آب و برق تأسیسات زیرزمینی موشکی ساخته شدهاند یا نه؟
- موضوع مقاله نیویورک تایمز -در مورد سدها و رابطهاش با پایگاه موشکی- که از دیشب بر سرزبانها افتاده این است که آیا بخشی از سدها و طرحهای انتقال آب ایران، علاوه بر اهداف عمرانی، برای تأمین آب و برق تأسیسات زیرزمینی موشکی ساخته شدهاند یا نه؟
طرف اسراییلی که نقش محوری در مقاله دارد دنی سیترونویچ است. افسر بازنشسته اطلاعات نظامی اسرائیل که ۲۵ سال در ساختار اطلاعات دفاعی اسرائیل خدمت کرده و ریاست بخش ایران در واحد تحقیقات و تحلیل اطلاعات نظامی را بر عهده داشته است.وی در این گزارش این استدلال امنیتی را مطرح میکند یعنی ایجاد زیرساخت مستقل آب و برق برای تأسیسات موشکی ایران با هدف «تداوم عملیاتی».
نیما شکری همپوشانی میان محل سدها و نقاط مورد حمله را مطرح کرده است.
آقاکوچک احتمال تأثیر ملاحظات نظامی بر یک پروژه انتقال آب را مطرح کرده و سیترینوویچ توضیح داده است که چرا تأسیسات موشکی ممکن است به منابع مستقل آب و برق نیاز داشته باشند.
اظهارات کوثر، ندیمی و طاهباز، موضوع را به فعالیتهای محیطزیستی، بازداشت فعالان و مناطق حفاظتشده پیوند میزند.
البته این افراد مستقیما پیشنهاد حمله به سدها را ندادهاند اما اظهارات آنها در کنار اظهارات یک مقام سابق اطلاعاتی اسرائیل، به بازتعریف زیرساختهای غیرنظامی ایران در قالب اهداف بالقوه نظامی برای روایت نهایی کمک کرده است.
نام کاوه مدنی و مراد طاهباز هم در میان اظهارنظرکنندگان هست و در مقاله حضور دارند اما این دو تن فرضیه سدهای نظامی را تأیید نکردهاند.
ردیف بالا از راست به چپ: نیکآهنگ کوثر، فرزین ندیمی، نیما شکری، امیر آقا کوچک،
ردیف پایین از راست به چپ: صنم ماحوزی، دنی سیترونویچ، کاوه مدنی،مراد طاهباز
دیدگاه تان را بنویسید