ارسال به دیگران پرینت

به نفع خود یا دیگری | چرا فعالیت داوطلبانه انجام می دهیم؟

فعالیت داوطلبانه در سال های اخیر مورد علاقه عمومی و سیاسی در بسیاری از کشورها با چگونگی حفظ و تشویق داوطلب انجام شده است و کمیسیون های مختلف پارلمانی و دولتی روش های تحریک فعالیت های داوطلبانه را در میان گروه های مختلف مانند جوانان، سالخوردگان، والدین شاغل و مهاجران بررسی کرده اند.

فعالیت داوطلبانه در سال های اخیر مورد علاقه عمومی و سیاسی در بسیاری از کشورها با چگونگی حفظ و تشویق داوطلب انجام شده است و کمیسیون های مختلف پارلمانی و دولتی روش های تحریک فعالیت های داوطلبانه را در میان گروه های مختلف مانند جوانان، سالخوردگان، والدین شاغل و مهاجران بررسی کرده اند. سال 2001 سال داوطلبان سازمان ملل بود و این امر باعث بروز انواع مظاهر ملی، محلی، بحث ها و ابتکارات سیاسی شد که غالباً با بازتاب رسانه ای زیادی رو به رو می شدند. در ادبیات در حال شکوفایی علوم اجتماعی درباره سقوط (فرض) جامعه مدنی، فروپاشی جامعه مدنی و فرسایش سرمایه اجتماعی، فعالیت داوطلبانه شاخصی از روندهای منفی و همچنین ابزاری ممکن برای بهبود شرایط است. فعالیت داوطلبانه فقط بیانگر تعامل فردی و نتیجه خود  به خودی زندگی جامعه نیست. اغلب به صورت آگاهانه سازمان یافته است و می توان آن را به عنوان هدف سیاستگذاری درآورد. این آمیزه اراده و سازمان در ایجاد رفتارهای اجتماعی باعث می شود که داوطلب شدن پدیده ای بسیار جالب باشد.

اکثر مطالعاتی که به دنبال تبیین فعالیت داوطلبانه هستند، تنها ارتباط ضعیفی بین ویژگی های اجتماعی جمعیتی مانند سن، درآمد، تحصیلات و کلاس اجتماعی پیداکرده اند. بنابراین نمی توان فعالیت داوطلبانه را از طریق چنین ویژگی هایی توضیح داد. بنابراین، به نظر می رسد توضیحات در سایر ویژگی های فردی مانند ارزش نیز یافت شود. ارزش ها می توانند خود را به صورت عمومی تر در انگیزه های داوطلب شدن پدیدار کنند یا می توان آنها را بیشتر به عنوان یک رهنمود در زندگی افراد مشاهده کرد تا یک مدیریت آشکار رفتاری، مردم نه تنها با علاقه شخصی خود، بلکه با ارزش ها، هنجارها و سیستم های اعتقادی خود نیز هدایت می شوند. ارزش ها به عنوان یک تمایل ریشه دار در نظر گرفته می شوند که مردم را به شیوه خاصی هدایت می کنند. به نظر می رسد که میزان کار ناخواسته مردم تا حدود زیادی به ارزش های آنها بستگی دارد.

در ادامه به توضیح جنبه های مختلف فعالیت اجتماعی پرداخته می شود و انگیزه افراد از انجام این فعالیت ها و مزایای آن بیان می شود.

  • تعریف فعالیت داوطلبانه

اما فعالیت داوطلبانه دقیقاً چیست؟ اگر به تعاریف داوطلبانه یا کار داوطلبانه در سراسر جهان بنگریم، سه یا چهار عنصر مشترک یافت خواهیم کرد. از جمله اینکه فعالیتی غیر اجباری است. این مورد (به جز موارد دیگر) به نفع دیگران انجام می شود. نکته دیگر اینکه جامعه به عنوان یک کل یا یک سازمان خاص در نظر گرفته می شود. علاوه بر آن پرداخت مالی به داوطلب صورت نمی گیرد و به نقل از دکتر دینگل در سال 2001، اگرچه تا حدودی این امر کمتر رایج است اما در یک زمینه سازمان یافته اتفاق می افتد.

بنا به بیان دکتر ویلسون در سال 2000، ازآنجا که برخی از تعاریف در مورد ذی نفعان محدودتر هستند و الزام تولید «کالای عمومی» را بیان می کنند لذا وی داوطلبانی را که برای سازمان خود یا گروه خود کار می کنند از این تعریف مستثنی می داند سایر موارد از جمله عدم ارتباط فعالیت های داوطلبانه با کار داوطلب نیز وجود دارد. معیار غیر واجب بودن ضروری است، اما اغلب مشهود نیست. شرایطی وجود دارد که نیاز به فعالیت های داوطلبانه دارد که یک فرد منطقی به سختی می تواند آنها را رد کند، مانند خدمات اجتماعی به عنوان جایگزین زندان یا خدمت سربازی، کار داوطلبانه برای اینکه دانش آموزان بتوانند اعتباراتی را برای تحصیل خود، یا تجربیات لازم را برای یافتن شغل کسب کنند. به طور کلی گاهی عناصر اجباری کار (داوطلبانه) با ماهیت اقتصادی آنقدر قوی هستند که در واقع آن فعالیت ها دیگر داوطلبانه محسوب نمی شوند. همچنین فعالیت های داوطلبانه که برای جلوگیری از محرومیت و انزوای اجتماعی انجام می شود، چطور؟ یا احساس الزام اخلاقی یا شرعی؟ افرادی که در تعریف دکتر پاول بکر، داوطلب نامیده می شوند، گاهی اوقات برای رد کردن استیضاح به این احساسات اشاره می کنند که «داوطلبانه نیست، من چاره ای ندارم، احساس می کنم باید این را انجام دهم». آیا می توان در اینجا بین احساس وظیفه ای که آزادانه انتخاب شده است و عدم آزادی برای مقاومت در برابر تابعیت تمایز قائل شد؟ کار بدون مزد که توسط دولت انجام می شود یک مورد بسیار سازده تر از اجبار است و عموماً دلیلی برای حذف آن کار داوطلبانه است. در کشورهای کمونیست سابق «کار داوطلبانه» به طور ویژه ای مورد تاکید قرار گرفته است، اما بارگذاری تاریخی این اصطلاح هنوز تاثیر منفی بر تمایل به درگیر شدن با این دسته فعالیت ها را با خود به همراه دارد.

  • چرا افراد داوطلب می شوند؟

یک توضیح می تواند این باشد که کار داوطلبانه شخصیت فرد را منعکش می کند: بعضی از افراد ذاتاً مفید، فعال سخاوتمند هستند و بعضی دیگر کمتر. این اختلاف کم و بیش پایدار است، خواه در ژن افراد یا ناشی از تربیت آنها باشد یا از برخی تجارب شخصی نشان گرفته باشد. احتمالاً همه ما کسانی را می شناسیم که همیشه کارهای اضافی انجام می دهند، همیشه مایل به کمک هستند، آماده هستند که ابتکار عمل را چه در محل کار، چه در محله یا خانه انجام دهند و همچنین نوع دیگری از افراد را می شناسیم که بیشتر اوقات منفعل می مانند، همیشه کارهای دیگری برای انجام دادن دارند و بیش از حد خسته هستند.

یک توضیح جایگزین برای رفتارهای اجتماعی بر شرایط تاکید دارد. ایده اصلی این است که «مردم تمایل به انجام کارها به دلیل شرایط خود دارند، نه آنچه هستند». در شرایط کاملاً متفاوت، افراد ممکن است کاملاً متفاوت رفتار کنند. نوع دوستی ممکن است یکی از این ارزش ها باشد، اما ممکن است همبستگی وتقابل، خیرخواهی و بی عدالتی، برابری و نابرابری و در پایان ارزش های مذهبی نیز در رابطه با کار داوطلبانه ذکر شود. واکنش متقابل نشان می دهد که افراد در انتظار مبهمی به دیگران کمک می کنند که در صورت نیاز فرد دیگری نیز به نوبه خود به آنها کمک خواهد شد و گرنه مردم به دیگران کمک می کنند تا در ازای راهی که دیگران به آنها کمک کرده اند کاری انجام دهند.

خیرخواهی ممکن است به نوع دوستی نزدیک باشد به این معنا که این یک دیدگاه اخلاقی است که وظیفه و شفقت را به هم پیوند می دهد و ممکن است مثلاٌ بر پایه ارزش های دینی باشد. احساس همبستگی به عنوان دلیلی برای داوطلب شدن با مفاهیم هویت و نگرانی دیگران در جامعه ارتباط دارد و این در تمایل فرد برای کمک به مناف یک فرد یا گروه اجتماعی منعکس می شود. داوطلب شدن همچنین ممکن است ناشی از احساس بی عدالتی و نابراربری باشد و ایده هایی که باید نابرابری ها را از بین برد، به تصویر بکشد. بنابراین می توان ادعا کرد که ارزش ها، در سطح فردی، ممکن است از ویژگی های مهم داوطلبانه باشند.

با این حال، از بررسی های روانشناختی جامعه می توان فهمید که بین ارزش های مردم و نظریه واقعی آنها درباره «اقدام استدلالی» رابطه یک به یک وجود ندارد. دکتر فیش باین و آژرن درسال 1975 کاملاً قانع کننده نشان داده اند ارزش هها فقط یکی از مولفه هایی هستند که می توانند رفتار انسان را توضیح دهند. بنابراین جای تعجب نیست و ویلسون در سال 2000 از تعدادی مطالعه نتیجه گرفت که «به طور کلیف رابطه بین ارزش ها و فعالیت داوطلبانه ضعیف و ناسازگار است». ارزش ها احتمالاً به عنوان عامل پیش بینی کننده فعلایت داوطلبانه از اهمیت کمتری برخوردار هستند، اما بیشتر به فهم نوع دلایل و انگیزه های فرد کمک می کند. بسته به شرایط اقتصادی و سنت های مراقبتی دولت و زندگی اجتماعی، نیازها و فرصت های داوطلبانه و نوع کارهایی که باید انجام شود متفاوت است بنابراین ارزش های مربوطه نیز متفاوت خواهد بود. افرادی با ارزش ها و هنجاری های مختلفی احساس تمایل به سازمان ها و فعالیت های مختلف دارند و به نظر می رسد تمایز انواع اساسی فعالیت داوطلبانه اولین شرط برای درک بهتر ارتباط ارزش ها در سطح فردی است.

اما ارزش ها همچنین ممکن است در سطح کل و به صورت جمعی در خاتمه دادن به سطح فعالیت داوطلبانه در یک جامعه مهم باشند. همان طور که واضح است، فرهنگ مهم است. به خودی خود، چنین گزاره ای چیز جدیدی را نشان نمی دهد. دکتر وبر قبلاً در کارهای مهم خود درباره اخلاق پروتستان پیوندهای تنگاتنگ بین فرهنگ و جامعه را نشان داده است. او بیان می کند: «فرهنگ شامل آن چیزی است که فکر می کنیم، نحوه عمل و آنچه متعلق به خودمان باشد و از آنجا که ارزش ها بخش مهمی از فرهنگ هستند، فرض بر این است که ارزش های جمعی برای فعالیت داوطلبانه نیز مهم هستند. فعالیت داوطلبانه در جامعه هایی با روحیه همبستگی بیشتر دیده می شود. همچنین، ممکن است انواع سازمان هایی که تاسیس می شوند به ارزش های یک کشور نسبت داده شود. در جوامع فرد گراتر ممکن است سازمان های خیریه برای بسیاری از افراد به عنوان یک ضرورت شناخته شوند، درحالی که جوامع جمع گرایانه این نیاز کمتر ضروری تلقی می شود. در مناطقی از ایتالیا که تعامل بیشتر است، دموکراسی عملکرد بهتری دارد، اما ارزش های دموکراتیک نیز در بین مردم گسترده تر است. در سازمان های داوطلبانه مردم دیگران را می شناسند، فرآیندهای مذاکره و همکاری را که برای بقای دموکراسی ضروری است، تجزیه می کنند و می آموزند. بنابراین فعالیت داوطلبانه و ارزش ها ممکن است یکدیگر را تقویت کنند، زیرا متقابلاً به یکدیگر وابسته خواهند بود.

تغییر ارزش یا تغییر فرهنگ عواملی برای میزان داوطلب شدن در پی خواهد داشت. شخصی سازی احتمالاً مهم ترین تغییر ارزشی است که در حال حاضر بر داوطلب شدن تاثیر دارد. واتنو در 1991 با عنوان«مراقبت از دیگران و کمک به خود»، نتیجه می گیرد افرادی که بیشترین میزان واقع گرایی را داشتند، بیشترین ارزش را برای انجام کارها برای کمک به دیگران نیز داشته اند. در تحقیقات هاستینکس مربوط به «داوطلبان جدید» مدرن و پسامدرن نیز نتیجه گیری مشابهی به دست آمده است که به نظر می رسد علاقه کمتری به انجام کارهای هیات مدیره دارند و اهداف خاص تر و آزادی بیشتر را ترجیح می دهند. این موضوع می تواند یک مشکل جدی مدیریتی ایجاد کند وتصادفی نیست که سازمان های داوطلب هلندی از افزایش تعداد «داوطلبان درب گردان»، که از یک حوزه فعالیت مد به حوزه دیگر می روند، شکایت دارند. با این حال، کاهش وفاداری سازمانی لزوماً به معنای کاهش تعهد داوطلبان در قبال وظایف آنها نیست و با کمی انعطاف پذیری بیشتر، سازمان ها برای جذب داوطلبان جدید و استفاده از فردگرایی آنها باه عنوان یک منبع انسانی بهره مند می شوند. شخصی سازی روندی با عواقب منفی اجتناب ناپذیر برای فعالیت داوطلبانه ندارد، یا به طور اجتناب ناپذیری همه سازمان های داوطلب را وادار می کند تا با همان «داوطلبان جدید» سازگار شوند.

 سازگار شوند.

  • چرا باید کار دواطلبانه انجام دهیم؟

اداره آمار داوطلبانه درسال 2013 برای ایالات متحده کاهش 4/25 درصدی این فعالیت را نشان می دهد، که کمترین میزان از زمان بررسی در سال 2002 است. برخی اظهار می دارند که کاهش در کار داوطلبانه تا حدودی به دلیل اقتصاد فراگیر شده است. افراد تمرکز خود را برروی گرفتن و نگهداری کار می گذارند که به ازای آن پول پرداخت شود و احساس نمی کنند وقت کافی در مورد کار بدون حقوق داشته باشند. با این حالف فعالیت داوطلبانه، کاری نیست که زمانی که وقت و پول اضافی ندارید، آن را به تاخیر بیندازید. دلایل بی شماری وجود دارد که باعث می شود بازده شما بسیار بیشتر از زمان سرمایه گذاری تان باشد. دکتر داون کار از دانشگاه فلوریدا در مجموعه تحقیقات خود دلایلی را بیان می کند که چرا افراد باید فعالیت داوطلبانه را به عنوان بخشی از زندگی روزمره خود انجام دهند.

1- داوطلبان این دست فعالیت ها عمر طولانی تر و سالم تری دارند. داوطلبان شادتر و سالم تر از افراد دیگر هستند. در واقع، در اواخر زندگی، حتی فعالیت داوطلبانه برای سلامتی فرد مفیدتر از ورزش و تغذیه خوب است. افراد مسنی که داوطلب می شوند از نظر جسمی عملکرد بهتری دارند، از سلامت روانی مطلوب تری برخوردار هستند و عمر طولانی تری دارند. با وجود این افراد مسنی که داوطلب می شوند تقریباً همیشه افرادی هستند که در اوایل زندگی داوطلب شده اند. سلامتی و طول عمر داوطلب از طرق ایجاد نقش های داوطلبانه معنادار قبل از بازنشستگی و ادامه این فعالیت ها پس از ورود به سال های پس از بازنشستگی حاصل می شود.

2- فعالیت داوطلبانه روابط محکم برقرار می کند. با وجود همه ارتباطات آنلاین کخه در نوک انگشتان ما موجود است، مردم اکنون بیش از هر زمان دیگر تنها هستند. در حقیقت، یک مطالعه AARP در سال 2010 گزارش داد که شیوع تنهایی نسبت به همه زمان ها بالاتر است، از هر سه بزرگسال 45 ساله یا بالاتر، یک نفر در طبقه بندی تنها قرار دارد. ارتباطات آنلاین اگرچه برای حفظ روابط موجود مفید است، اما در ایجاد روابط پایدار و جدید چندان مفید نیست. کار در کنار افرادی که قدرت شما را نسبت به حمایت از یک هدف خاص احساس می کنند، راهی برای ایجاد روابط قوی با دیگران است. این موضوع فقط برای ایجاد دوستی های جدید مفید نیست بلکه داوطلب شدن در کنار سایر اعضای خانواده پیوندهای خانوادگی را براساس «فعالیت» ارزش های شما تقویت می کند و این مزایا اثر موجی دارند. کودکانی که با والدین خود داوطلب شده اند، بیشتر از بزرگسالان داوطلب می شوند.

3- داوطلب شدن برای شغل شما نیز مفید است. افرادی که داوطلب می شوند درآمد بشتری کسب می کنند، بخشی به این دلیل که روابطی که افراد هنگام فعالیت داوطلبانه ایجاد می کنند می تواند برای منافع مالی استفاده شود. در سال 1973، مارک گرانووتتر، جامعه شناس دانشگاه جان هاپکینز، نقش مهم «روابط ضعیف» را توصیف کرد. روابط ضعیف آن روابطی است که خارج از شبکه اجتماعی گره خورده فرد نیست. این روابط از این جهت مهم هستند که دسترسی به اطالعات و فرصت های جدید را فراهم می کنند. افراد در شبکه نزدیک شما اطلاعات اضافی ار ارائه می دهند. آنها قبلاً در همان فعالیت ها شرکت کرده اند و افراد مشابهی را می شناسند. مدت هاست که فعالیت داوطلبانه راهی برای ایجاد ارتباطات «گره ضعیف» را که به فرصت های شغلی منجر می شود، ایجاد می کند. داوطلب شدن در صنعت شغلی فعلی خود یا زمینه ای که می خواهید با آن وارد شوید یک روش ویژه موثر برای استفاده از روابط اجتماعی برای گرفتن شغل است. مدت هاست که فعالیت داوطلبانه راهی برای ایجاد ارتباطات «گره ضعیف» است که در نهایت به فرصت های شغلی جدید منجر می شود. فعالیت داوطلبانه در زمینه شغلی فعلی یا زمینه ای که می خواهید به آن وارد شوید یک روش ویژه موثر برای استفاده از روابط اجتماعی در راستای گرفتن شغل است.

4- فعالیت داوطلبانه برای جامعه مفید است. بسیاری از مشغال و تقریباً همه سازمان های ماموریت محور تنها در صورت داشتن نیروی کار داوطلب قوی موفق هستند. در حقیقت، مکان هایی مانند موزه ها، سازمان های خدمات اجتماعی و سازمان های مبتنی بر دین، اغلب برای دستیابی به اهداف خود و انجام ماموریت خود، بیشاز کارگران حقوق بگیر به داوطلبان اعتماد می کنند. این مشاغل متعهد به انجام کارهای خوب برای جامعه هستند. آنها قسمت هایی را که برنامه های دولتی متوقف می شود، برمی دارند و با داوطلب شدن در این سازمان ها، افراد در کمک به جامعه برای پاسخگویی به نیازهای مردم از همه اقشار شرکت می کنند.

5- داوطلب شدن به شما احساس هدفمند بودن می دهد. اگرچه این موضوع به خوبی درک نشده است که چرا داوطلب سازی چنین مزیتی عمقی برای سلامتی ایجاد می کند، اما یک عامل اصلی این است که داوطلب بودن در بیان و تسهیل فرصت های انجام هدف شخصی خود فرض می شود. ماهیت داوطلبانه به معنای انتخاب کار بدون پرداخت هزینه برای آن است. در نتیجه، افراد تصمیم می گیرند وقت خود را صرف مسائلی کنند که به شدت نسبت به آنها احساس مسوولیت می کنند. اگر به شدت درمان و رفاه حیوانات هستید، به عنوان مثال داوطلب شدن در یک پناهگاه حیوانات به شما کمک می کند تا یک معضل اجتماعی را که برای شما معنادار است برطرف کنید.

اگر در حال حاضر داوطلب نیستید (از هر چهار نفر یک نفر داوطلب است)، منابع آنلاین زیادی برای کمک به شما در یافتن فرصت وجود دارد. تعهد دادن حتی در کمتر از یک ساعت در هفته می تواند فواید زیادی برای زندگی افراد داشته باشد و علاوه بر آن سازمان هایی که به چنین کمکی اعتماد می کنند، قادر به پیشرفت خواهند بود.

 

 

منبع: تجارت فردا
با دوستان خود به اشتراک بگذارید:
کپی شد

دیدگاه تان را بنویسید

 

دیدگاه

توسعه