ارسال به دیگران پرینت

جشنواره کن در ایستگاه پایانی

| اختتامیه هفتادودومین دوره جشنواره فیلم کن برگزار شد.

جشنواره کن در ایستگاه پایانی

۵۵آنلاین :

مراسم اختتامیه هفتادودومین دوره جشنواره معتبر کن از دقایقی پیش آغاز شده است. در این دوره از جشنواره کن هر چند هنرمندان ایرانی و فیلم‌های ایرانی جایگاهی ندارند اما فیلم‌هایی از کارگردان‌های معتبر هالیوود مثل کونتین تارانتینو، جیم جارموش و کن لوچ در این دوره حضور دارند که اعلام نتایج را برای سینمادوستان ایرانی جذاب می‌کند.

«آلخاندرو گونزالس ایناریتو» امسال رئیس داوران بخش رقابتی کن و اولین کارگردان مکزیکی است که در این جایگاه قرار گرفته است.

جوایزی که در دوره هفتادودوم تا این لحظه از مراسم اختتامیه اهدا شده به شرح زیر است:

اهدای جوایز با جایزه فیلم کوتاه آغاز شد و این جایزه به فیلم «فاصله میان ما و آسمان» داده شد.

(با اعلام اسامی فیلم‌های راه یافته به بخش مسابقه فیلم کوتاه و سینه‌فونداسیون هفتاد و دومین دوره جشنواره فیلم کن، بعد از چهار دوره حضور مستمر هیچ فیلم کوتاه ایرانی در این دوره جشنواره پذیرفته نشد. در این دوره جشنواره از بین ۴۲۴۰ فیلم کوتاه متقاضی، ۹ فیلم کوتاه داستانی، ۱ مستند و یک انیمیشن کوتاه به بخش مسابقه فیلم کوتاه جشنواره راه یافتند.)

پس از آن جایزه دوربین طلایی به فیلم Nuestras Madres ساخته سزار دیاز اهدا شد.

جایزه وِیژه هیات داوران به فیلم الیا سلیمان «این باید بهشت باشد» رسید. در این فیلم الیا سلیمان با نگاهی طنز به مشکلات فلسطینی‌ها و جامعه پرداخته است. او خودش در فیلم بازی کرده و فیلم تقریبا بی‌دیالوگ است.

(کارگردان فلسطینی پیش از این در سال ۲۰۰۹ با فیلم «زمانی که باقی‌ است»( The Time That Remains ) در بخش مسابقه حضور داشت و در ۲۰۰۲ با فیلم «دخالت الهی» ( Divine Intervention ) جایزه‌ ویژه هیات‌داوران را برد. سلیمان که پیشتر زندگی در سرزمین‌های اشغالی را به تصویر کشیده بود، این بار در حماسه‌ای طنزآمیز که در پاریس و نیویورک اتفاق می‌افتد، برداشتی کمدی از زندگی در تبعید ارائه می‌دهد. با ایفای نقشی که به گفته‌ تیری فرمو (مدیر کن) یادآور باستر کیتون است. سلیمان در فیلم «بهشت حتماً همین است» نقش مردی را بازی می‌کند که به دنبال زندگیِ نو از فلسطین می‌گریزد اما باز هم با همان مشکلاتی که در وطنش داشت مواجه می‌شود.)

در ادامه مراسم جایزه فیلمنامه به «پرتره یک دختر در آتش» ساخته سلین سیاما رسید.

(سیامای فرانسوی دوازده سال پس از اینکه با نخستین فیلمش، «نیلوفرهای آبی» در بخش نوعی نگاهِ فستیوال غوغا به پا کرد، حالا برای اولین بار فیلم‌ خود را در بخش مسابقه می‌بیند. او در «پرتره‌ی بانویی در آتش» از درام‌های چالش برانگیز معاصرش فاصله گرفته و به سراغ درامی رمانتیک و تاریخی‌ رفته که ماجرای آن در برتانی (یک استان تاریخی و منطقه‌ای فرهنگی در فرانسه) قرن هجدهم می‌گذرد.)

جایزه بهترین بازیگر زن به امیلی بیشام در فیلم « جوی کوچک » ساخته جسیکا هاوسنر رسید.

جایزه بهترین کارگردانی به برادران داردن برای «احمد جوان» اهدا شد.

جایزه داوران به طور مشترک به «بینوایان» ساخته لاج لی از فرانسه و «بکورائو» از برزیل اختصاص یافت.

(لی که همکار دیرینِ هنرمند خیابانی فرانسوی «جی آر» بوده است، مهارت فیلمسازی چریکی‌اش را به کار گرفته تا در «بینوایان» زندگیِ خشن در حومه‌یِ شرقیِ پاریس که خود در آن بزرگ شده را به تصویر بکشد.

مندونسا فیلیو پس از آکواریوس (برج دلو) در سال ۲۰۱۶، حالا با «باکورائو»(قوش شب) برای دومین بار به بخش مسابقه‌ فستیوال کن بازگشته است و این بار با همکاریِ دورنلیس، طراح تولیدِ فیلم‌های قبلی‌اش، فیلم را نوشته و کارگردانی کرده‌ است. ماجرایِ «باکورائو» که آمیزه‌ای از وسترن و علمی-تخیلی است، در شهر کوچکِ دورافتاده‌ای در برزیل می‌گذرد. شهری که پس از مرگِ زنی در ۹۴ سالگی از نقشه ناپدید می‌شود. )

آنتونیو باندراس برای فیلم «رنج و افتخار» جایزه بهترین بازیگر مرد را دریافت کرد.

جایزه بزرگ هیات داوران به «آتلانتیک» ساخته متی دیوپ داده شد.

(دیوپ، فیلمساز فرانسوی-سنگالی با اولین فیلم بلندش-«آتلانتیک»- نخستین کارگردان زنِ سیاه‌پوستی است که فیلمی در بخش مسابقه‌ فستیوال کن دارد. دیوپ پیش از این چند فیلم کوتاه کارگردانی کرده و مستندی درباره‌ی عمویِ کارگردانش-جبرئیل دیوپ مامبِتی- به نام هزاران خورشید ( A Thousand Suns ) را ساخته بود. «آتلانتیک» که ماجرایش در داکار، پایتخت سنگال می‌گذرد، درباره‌ رابطه‌ عاطفی دختری ۱۷ساله‌ با یک کارگر ساختمانی است. دختری که در شرفِ ازدواجی تحمیلی قرار گرفته و پسری که می‌خواهد به آن‌سوی آتلانتیک برود تا بتواند زندگی جدیدی را آغاز کند.)

نخل طلای بهترین فیلم جشنواره کن را «پارازیت» ساخته بونگ جون-هو از کره جنوبی به خود اختصاص داد که اولین نخل طلای سینمای کره محسوب می شود.

(پس از فیلم انگلیسی‌زبان سال ۲۰۱۷ بونگ جون هو به نام «اوکجا» که در راه افتادن دعوا میان کن و نتفلیکس نقش داشت، حالا بونگ با فیلمی به زبان کره‌ای با هنرنمایی سونگ کانگ-هو، بازیگر همیشگی‌اش، به رقابت اصلی بازگشته است. این تراژی-کمدیِ جدید درباره‌ خانواده‌ بی‌کاری است که به درون خانواده‌ای مرفه‌ نفوذ می‌کنند که کارشان پیامدهای پیش‌بینی نشده‌ای در پی دارد. فیلم‌های دیگر بونگ در کن، «مادر» در بخش نوعی نگاه ۲۰۰۹ و «میزبان» در بخش دو هفته‌ کارگردانان ۲۰۰۶ بوده‌اند.)

این خبر به مرور تکمیل می‌شود.

منبع : خبرآنلاین
به این خبر امتیاز دهید:
بر اساس رای ۰ نفر از بازدیدکنندگان
با دوستان خود به اشتراک بگذارید:
کپی شد

پیشنهاد ویژه

    دیدگاه تان را بنویسید

     

    دیدگاه

    توسعه