حسن گنگو،ایرانی ماجراجویی که در هند پادشاه شد

۵۵آنلاین :

حمیدرضا سروری

حسن گنگو(Hasan Gangu)، کنگو(Kangu) یا کنکو(Kanku) یا در واقع علاءالدین حسن بهمن‌شاه(1357-1347م/759-748 ه) ایرانی ماجراجویی بود که ابتدا در دربار تغلقیان در دهلی خدمت می‌کرد و ادعا داشت که از تبار ساسانیان است. حسن گنگو، بهرام گور را به عنوان نیای خود معرفی می‌کرد. وی پادشاهی بهمنی را در فلات دکن بنیان گذاشت. نام دکن انگلیسی شدۀ دکین(dakkhin) است که در واقع ریشه سانسکریت دارد و به شکل دکشینه(dakshina) به معنی جنوب بوده است(Philon,2016:12).آگاهی بسیار اندکی در مورد دورۀ آغازین زندگی حسن وجود دارد و پیش از این که وارد دربار غیاث‌الدین تغلق‌شاه شود اطلاعات گوناگونی در مورد زندگی او داده می‌شود که در بسیاری از موردها حتی ناسازگار است. وی در سال748ه/1347م،خود را شاه نامید و عنوان علاءالدین حسن بهمن شاه را برخود نهاد. علاءالدین حسن قلمرو خود را گسترش داد و از سوی شرق تا رود گوداواری(Godavari) و از سمت غرب تا گوا(Goa) پیش رفت. او در ربیع الاول سال759ه،برابر با یازدهم فوریه سال1357م،زمانی که67سال داشت از دنیا رفت و در گلبرگه به خاک سپرده شد. او دودمان بهمنی را پایه‌ریزی کرد که به مدت دو سده دوام داشت. گلبرگه را به عنوان پایتخت دکن برگزید که به مرکز و نمود فرهنگ و هنر ایرانی تبدیل گشت. پایتخت بهمنیها بعدها به وسیلۀ شهاب‌الدین احمد اول(1436-1422م/839-825 ه) به محمدآباد یا بیدر منتقل شد. آرامگاه علاءالدین حسن گنگو بهمنی در جنوب دژ گلبرگه قرار گرفته است و ساختمان آرامگاه به شکل بنایی مربع شکل است در وسط اتاق هم سنگ گور سیاه رنگ و صیقلی پایه‌گذار دودمان بهمنی وجود دارد) Shokoohy,2012:32-33).

کتابنامه

Philon.Helen.2016,Gulbarga,Bidar,Bijapur.Mumbai,Jaico Publishing House.

Shokoohy,Mehrdad. "ḤASAN GĀNGU," Encyclopaedia Iranica, XII/1, pp. 32-33, available online at http://www.iranicaonline.org/articles/hasan-gangu (accessed on 30 December 2012).).