ارسال به دیگران پرینت

پایان شرارت؟/ شب‌ طولانی سومین اپیزود از فصل آخر بازی تاج و تخت تماشاگران زیادی را ناامید كرد

| بازی تاج و تاخت با یک ویژگی مهم از ابتدا شناخته شد و خود را از دیگر فانتزی‌های مهم دنیای سینما و تلویزیون متمایز کرد: جسارت در کشتن شخصیت‌های اصلی. مرگ ند استارک در فصل اول جرقه‌ی شروع یک روایت غیرمتداول بود و همین غافلگیری مخاطبان را در جایگاه جدیدی در نسبت با این جهان فانتزی قرار داد.

پایان شرارت؟/ شب‌ طولانی سومین اپیزود از فصل آخر بازی تاج و تخت تماشاگران زیادی را ناامید كرد

۵۵آنلاین :

لیدا صدرالعلمایی، مترجم؛ مهم‌ترین قسمت محبوب‌ترین سریال تلویزیون، یکشنبه شب طوفان عظیمی به پا کرد. نبرد بزرگ وینترفل که گفته می‌شد بزرگ‌ترین، پرخرج‌ترین و طولانی‌ترین اکشن ساخته شده در تلویزیون و سینماست و فیلمبرداری آن ۵۵ شب به طول انجامیده و بیش از ۷۵۰ نفر در ساخت آن سهیم بوده‌اند، برای عده‌ای یک ناامیدی بزرگ بود و برای عده‌ای دیگر هیجان و رضایتی که پیش از این نظیرش را در سینما و در تلویزیون تجربه نکرده بودند. توئیتر و دیگر شبکه‌های اجتماعی مثل همیشه غرق هواداران سریال بود و گستره‌‌ی واکنش‌ها آنقدر وسیع که نمی‌توان آن را به سادگی دسته‌بندی کرد، از شکایت از تاریکی بیش از اندازه‌ی صحنه‌ها و ریتم تند و کوتاهی پلان‌ها گرفته تا زنده ماندن کاراکترهایی که کسی انتظار نداشت از نبرد با وایت‌واکرها زنده بیرون بیایند.

اپیزود «شب‌ طولانی» یکی از مهم‌ترین خطوط داستانی سریال را به سرانجام رساند: جنگ با واکرها تمام شد، نایت کینگ شکست خورد و زنده‌ها پیروز شدند.

کارگردانی میگوئل ساپوچنیک، کارگردان «شب طولانی» پیش از این دو نبرد بزرگ و مهم دیگر سریال را هم کارگردانی کرده است: «هاردهوم» و «نبرد حرامزاده‌ها» که هر دو از بهترین اپیزودهای سریال بودند. نبرد وینترفل سومین و آخرین کار ساپوچنیک در سریال «بازی تاج و تخت»، مثل دو نبرد قبل عظمتی انکارنشدنی داشت، گرچه از لحاظ بصری به آن اوجی که در نبرد حرامزاده‌ها تجربه کردیم، نرسید. تعلیق استادانه‌ی ده دقیقه‌ی اول اپیزود، نماهای ساکت و سنگین در انتظار حرکتی در تاریکی، ورود ملیساندرا و سکانس هولناک پیشروی لشکر دوتراکی‌ها و خاموش شدن آتش شمشیرهای‌شان شروع بی‌نقصی برای نبرد بزرگ وستروس بود.

ساپوچنیک با تلفیق ژانر (وحشت، اکشن و ملودرام) اپیزودی را که قرار بود از ابتدا تا انتها فقط روایت یک نبرد طولانی باشد، از تکراری شدن نجات داد. پرده‌ی اول یعنی آغاز حمله‌ی واکرها با فرار آریا استارک به داخل قلعه به اتمام می‌رسد. برای چند دقیقه از اکشن بی‌وقفه‌ای که در بیرون قلعه در جریان است فاصله می‌گیریم و به کمک المان‌های آشنای ژانر وحشت فضای متفاوتی را تجربه می‌کنیم و برای پرده‌ی آخر و شکست شرور بزرگ داستان آماده می‌شویم.

ساپوچنیک تلاش کرده این بار هم به سبک معمول نبردهای بزرگ «بازی تاج و تخت»، مجموعه‌ای از لحظات به یادماندنی را در پس‌زمینه غوغای جنگ تصویر کند. اما این ترفند در نبرد بزرگ آنقدر که باید تاثیرگذار نیست، نه مرگ‌ها آنقدر غیرقابل‌پیش‌بینی‌‌اند و نه آن‌هایی که می‌میرند آنقدرها دوست‌داشتنی. کات‌های سریع، نماهای بسته، پلان‌های بسیار کوتاه و نور کم قرار است فضای رعب‌آور و آشوب یک جنگ بزرگ را بازسازی کند اما این ترفند هم به ضرر کارگردان تمام می‌شود. چراکه به نظر می‌رسد یک اصل بدیهی در این بین فراموش شده:‌ برای ساخت یک نبرد سینمایی بی‌نقص، بیننده باید آشوب و هرج‌ومرج در جریان را احساس کند، اما به آن شفافیت و وضوحی که کاراکترها در صحنه‌ی نبرد تجربه‌ نمی‌کنند، برای دنبال کردن وقایع نیاز دارد. قطعا تماشای جنگ سه اژدها در طوفان سرگیجه‌آور است، ولی وقتی همه چیز آنقدر هم پیچیده و تاریک است که تشخیص نمی‌دهیم کدام اژدها متعلق به دنریس است و کدام نایت‌کینگ، بدون شک از هیجان واقعی اکشن جا می‌مانیم.

داستان سرنوشت مهم‌ترین و بزرگ‌ترین شرور دنیای وستروس در اپیزود شب طولانی مشخص شد. با اتفاقی كه برای این شخصیت افتاد پاسخ بسیاری از سوالات ناگفته ماند. حذف نایت کینگ و به پایان رسیدن خط داستانی او با در نظر گرفتن زمان طولانی که صرف شکل‌گیری شخصیت و سوالات بی‌شمار درباره‌ی انگیزه‌اش از نابودی زندگان، رابطه‌اش با برن استارک شده بود، برای بسیاری از مخاطبان سریال ناگهانی و ناامیدکننده بود، تا جایی که هنوز بحث درباره‌ی احتمال بازگشت او در انتهای داستان در بین مخاطبان جریان دارد و خیلی‌ها هنوز امید دارند با وجود مرگ او، در اپیزودهای باقی‌مانده جواب سوالات‌شان را پیدا کنند.

بازی تاج و تاخت با یک ویژگی مهم از ابتدا شناخته شد و خود را از دیگر فانتزی‌های مهم دنیای سینما و تلویزیون متمایز کرد: جسارت در کشتن شخصیت‌های اصلی. مرگ ند استارک در فصل اول جرقه‌ی شروع یک روایت غیرمتداول بود و همین غافلگیری مخاطبان را در جایگاه جدیدی در نسبت با این جهان فانتزی قرار داد. این بار قرار نبود قهرمان‌ها به شکلی معجزه‌آسا نجات پیدا کنند و خیر یقینا بر شر پیروز شود. همین قرارداد جدید موجب شد پس از تماشای نبرد بزرگ وینترفل زنده ماندن بعضی از شخصیت‌ها، خصوصا با مقدمه‌ای که در اپیزود قبل، یعنی شب پیش از نبرد گذرانده بودیم، غافلگیر شویم.

اگر قرار بود همه‌ی شخصیت‌ها از نبرد وینترفل جان سالم به در ببرند، پس آن سکانس طولانی شب قبل در کنار آتش با تاکید بر سرنوشتی که هر کدام از شخصیت‌ها پشت سر گذاشته بودند و سرمایه‌ی احساسی‌ای که صرف آن شده بود، اساسا چه کارکردی داشت؟ زنده ماندن تقریبا تمامی شخصیت‌های اصلی از بار احساسی نبردی که تقریبا نیمی از اهالی وینترفل را نابود کرد، به شکل عجیبی کاسته است. به نظر می‌رسد بازی تاج و تخت در همین یک اپیزود حساس، به تمام قواعدی که جورج آر.آر مارتین در اثرش بنیان گذاشته بود، به سادگی پشت کرد. فقط سه هفته‌ی دیگر تا پایان بازی تاج و تخت باقی مانده است و به نظر می‌رسد با هر اپیزودی که پیش می‌رویم، این تصور بعیدتر و سخت‌تر می‌شود که قسمت پایانی آن چیزی باشد که ارزش هشت فصل انتظار را داشته باشد.

در ادامه چه خواهد شد؟ حالا که جنگ بین مردگان و زندگان به این سادگی به سرانجام رسید، در ادامه چه اتفاقاتی خواهد افتاد؟ بنا بر آنچه در تریلر اپیزود ۴ می‌بینیم، قرار است بازماندگان نبرد وینترفل، با لشکر ۲۰ هزار نفری سرسی مقابله کنند. آر.آر مارتین بارها اشاره کرده که به واقعیت‌های دنیای فرمانروایی بیشتر علاقه دارد تا پیروزی بر نیروهای ماوراء‌طبیعی و اساسا همین ویژگی است که او را از تالکین متمایز می‌کند.

مارتین در گفت‌وگویی با مجله رولینگ استون در سال ۲۰۱۴ درباره‌ی «ارباب حلقه‌ها» و تاثیرش بر جهان داستانی او می‌گوید: «فرمانروایی دشوار است. فکر می‌کنم این پاسخ من به تالکین است. همانقدر که او را تحسین می‌کنم، مخالفش هم هستم. ارباب حلقه‌ها نوعی فلسفه‌ی قرون وسطی‌ای دارد؛ یعنی اگر پادشاه آدم خوبی باشد، ملک در آسایش و آرامش است. ولی وقتی به تاریخ نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که اینطور نیست.»

در سه اپیزود باقی‌مانده، نبرد بین کسانی درخواهد گرفت که هر کدام ادعای قدرت دارند، جان اسنو، دنریس، تیریون، سانسا و دیگران. در شمال، لشکر آنسالید، شمالی‌ها، شوالیه‌های ویل و چند دوتراکی و دو اژدها زنده مانده‌اند و در کینگ لندینگ لشکر لنیسترها در کنار نیروهای یوران گریجوی و گلدن کمپانی در انتظار حمله‌اند و در تریلری که از اپیزود چهارم دیدیم، مشخص شد که دنریس همه را برای شکست سرسی آماده می‌کند. اما تا درگرفتن جنگ بعدی و پیروزی فرمانروای آتی وستروس چند نکته هم جالب توجه است، از جمله اینکه دنریس و جان اسنو در این فصل بیش از پیش نشان دادند که هیچ کدام آمادگی فرمانروایی ندارند و بدون مشاوران‌شان معمولا بدترین تصمیمات را در دشوارترین لحظات می‌گیرند و یکی از لحظات احساسی تاثیرگذار اپیزود سوم، سکانس زنده شدن مردگان دخمه‌ی وینترفل و گفت‌وگوی میان سانسا و تیریون لنیستر بود که تا اندازه‌ای ادامه‌ی رابطه‌ی آن‌ها را در ادامه مشخص می‌کند.

حضور تیریون و اعتمادی که سانسا به او دارد در درگیری‌ای که به زودی بین دنریس و فرزندان استارک درخواهد گرفت، بدون شک تاثیرگذار خواهد بود. پیش از نبرد در کینگ لندینگ سانسا و دنریس باید بر سر جنگ با دشمن مشترک به توافق برسند. با اینکه در اپیزود دوم، گفت‌وگویی میان دو شخصیت درگرفت که به نظر می‌رسید می‌تواند تا حدی از تنش بین آن دو بکاهد اما با در نظر گرفتن آنچه تا اینجا از دنریس تارگرین دیده‌ایم، تشنگی او برای قدرت مطلق بر وستروس نمی‌گذارد شمال استقلالی که سانسا در سر دارد را پیدا کند.

احتمالا شاهد این اتفاقات هم خواهیم بود نبرد برادران کلگان که احتمالا با مرگ هر دو به پایان می‌رسد: به واسطه‌ی آریا هاوند بالاخره توانست بر ترسش از آتش غلبه کند و حالا از نبرد وینترفل هم جان سالم به در برده و برای پایان مسیر داستانی او چیز دیگری انتظار نمی‌رود، جز انتقام گرفتن از برادرش مانتین. نبردی که هواداران نامش را کلگان‌بول گذاشته‌اند و مدت‌هاست در انتظار آن هستند. شاید دوئل هاوند و مانتین بتواند خاطره دوئل درخشان مانتین و اوبرین مارتل و دوئل مانتین و برین را در فصل چهارم زنده کند. جیمی بالاخره سرسی را خواهد کشت و شاه‌کش به ملکه‌کش تبدیل می‌شود: پیشگویی یکی از عناصر اصلی پیشبرنده‌ی داستان بازی تاج و تخت است و تا به اینجا چند نمونه از این پیشگویی‌ها به حقیقت پیوسته است و بعضی همچنان نامعلوم باقی مانده‌اند. مدت‌های مدیدی تصور می‌کردیم آن شاهزاده‌ای که قرار بود نایت کینگ را نابود کند و زندگان را نجات دهد، آزور آهای، جان اسنو یا دنریس تارگرین خواهد بود. اما در نهایت کس دیگری این کار را کرد. مهم‌ترین پیشگویی باقی‌مانده «برادر کوچک» در سرنوشت سرسی است.

در کتاب جورج آر.آر مارتین علاوه بر دو پیشگویی مگی درباره‌ی زندگی سرسی - سه فرزند خواهی داشت که هر سه می‌میرند و ملکه‌ای جوان به جای تو بر تخت خواهد نشست- جمله‌ی دیگری هست که شاید نشانه‌ی کشته شدن سرسی به دست یکی از دو برادرش باشد: «آن زمان که در اشک‌هایت غرق شده‌ای، برادر کوچک دست دور گردن سفید رنگ‌پریده‌ات می‌گذارد و نفس را برای همیشه در سینه‌ات حبس خواهد کرد.» سرسی همیشه تصور می‌کرد تیریون آن برادر کوچکی است که در نهایت او را خواهد کشت اما بسیاری از پیش‌بینی‌ها حاکی از آن است که جیمی قاتل خواهرش سرسی لنیستر خواهد بود.

سومین رویای دنریس هم به حقیقت می‌پیوندد. در فصل دوم، دنریس برای زنده کردن فرزندان اژدها وارد خانه نامیرایان شد و سومین رویایی که در آنجا دید، هنوز محقق نشده است. تصویری از تخت آهنین در رد کیپ که سقفش فرو ریخته و برف آن را پوشانده است. همه جا مخروبه است و به نظر نمی‌آید کسی جز دنریس زنده مانده باشد. پیش از نبرد وینترفل بسیاری پیش‌بینی‌ می‌کردند که نایت کینگ با اژدهای یخی به سمت کینگ لندینگ خواهد رفت و رد کیپ را نابود می‌کند اما حالا که ماجراها جور دیگری پیش رفته، به این معنی است که آن تصویر رد کیپ اگر به حقیقت بپیوندد، حاصل نبرد زندگان با زندگان است.

منبع : سازندگی
به این خبر امتیاز دهید:
بر اساس رای ۰ نفر از بازدیدکنندگان
با دوستان خود به اشتراک بگذارید:
کپی شد

پیشنهاد ویژه

    دیدگاه تان را بنویسید

     

    دیدگاه

    توسعه