چطور درباره سیل و حوادث طبیعی با بچهها حرف بزنیم؟
| بلایای طبیعی چیزی نیستند که از نگاه تیزبین و البته ذهن کنجکاو بچهها پنهان بمانند؛ چه بسا کودکان هم درگیر این وقایع میشوند و از نزدیک آنها را لمس میکنند. با این حال شاید نیازی نباشد بچهها در جریان همه جزئیاتی قرار بگیرند که میتواند اسباب نگرانیشان را فراهم کند اما آنها مستحق این هستند که جواب پرسشهای خود را درباره حوادث طبیعی بدانند.
۵۵آنلاین :
بلایای طبیعی چیزی نیستند که از نگاه تیزبین و البته ذهن کنجکاو بچهها پنهان بمانند؛ چه بسا کودکان هم درگیر این وقایع میشوند و از نزدیک آنها را لمس میکنند. با این حال شاید نیازی نباشد بچهها در جریان همه جزئیاتی قرار بگیرند که میتواند اسباب نگرانیشان را فراهم کند اما آنها مستحق این هستند که جواب پرسشهای خود را درباره حوادث طبیعی بدانند.
به گزارش سازندگی؛ بنابراین مواجهه با بچهها حین وقوع حوادث طبیعی بایدها و نبایدهایی دارد که والدین و اطرافیان نزدیک به کودک باید به خوبی از آن آگاه باشند تا بتوانند استرسی که به بچهها نیز سرایت میکند را کنترل کنند.
با بچهها صادق باشید...
اگر بچهها به درستی ندانند آنچه که احساس کردهاند تا چه اندازه میتواند خطرناک باشد ممکن است دچار استرس شوند. بچهها به آگاهی از جزئیات گرافیکی حین حوادث طبیعی نیازی ندارند، با این حال آنها مستحق هستند که جواب پرسشهایشان را دریافت کنند. توضیحات ساده و مناسب با سن کودک میتواند احساس درک موضوع و کنترل شرایط را به آنها القا کند. بنابراین از ارائه توضیحات ساده و البته صادقانه به کودکان اجتناب نکنید.
به آنها گوش کنید...
اگر خیلی ساده به حرفهای کودکان گوش بدهید متوجه میشوید که آنها چه اندازه درباره حوادث طبیعی که چه بسا اتفاق افتاده است میدانند و در عین حال نیاز دارند چه چیزهای دیگری در این مورد بدانند. بنابراین اجازه بدهید آنها احساسات خود را در یک شرایط امن ابراز کنند. یک راه مناسب برای انجام چنین کاری حین خواندن کتابهایی با مضمون موقعیتهای اضطراری و اورژانسی است. بچهها به تجربیات و آگاهی شخصیتهای کتاب پاسخ میدهند. بگذارید بچههای شما بدانند که حوادث طبیعی ترسناک هستند و این کاملا طبیعیست اگر آنها حین بروز چنین وقایعی وحشت کنند. در عین حال به آنها اطمینان بدهید که حین بروز وقایع طبیعی و در موقعیتهای اضطراری والدین، بزرگترها، معلمان، نیروهای امدادی و هر کسی که به آنها برسد در صدد نجات و مراقبت از بچهها برمیآید و امنیت را برایشان مهیا میکند.
آموزش اقدام در موقعیتهای اضطراری از طریق سرگرمی...
به عنوان یک خانواده خودتان را آماده کنید؛ برای مواقع اضطراری تمرینات خانوادگی انجام بدهید و زمان را اندازهگیری کنید؛ این تمرینات را تکرار کنید و سعی داشته باشید هر مرتبه زمان را پایین بیاورید. میتوانید حین این تمرینات از آواز و به نوعی بازی برای آموزش بچهها استفاده کنید. مثلا با این حرکات به بچهها یاد بدهید چطور در کمترین زمان ممکن کولهپشتی خود را با وسایل مورد نیازشان جمع کنند. مواجهه با چنین شرایطی بخصوص بعد از وقوع یک حادثه طبیعی میتواند به بخشی از برنامه آموزشی برای بچهها تبدیل شود. بچهها باید در قالب برنامههای مختلف یاد بگیرند چگونه در مواجهه با حوادث طبیعی _بسته به اینکه این حادثه طبیعی سیل، زلزله، طوفان یا هر واقعه طبیعی دیگری باشد_ فعالیتهای تعاملی و همکاری داشته باشند، آنها با تمرین انعطاف در چنین مواقعی را یاد میگیرند و میآموزند چطور با بحرانها روبهرو شوند و راه خود را در اوج بحران پیدا کنند. بچهها باید از اقدامات اورژانسی حین هر نوع از حوادث طبیعی آگاه باشند تا در مواقع اضطراری بدانند باید دقیقا چه واکنشی نشان دهند. آنها باید از کارهای گروهی و همکاری مثلا حین وقوع طوفان یا سیل به اندازه کافی بدانند تا بتوانند در چنین مواقعی بدرستی حرکت کنند. هر چه زبان این آموزشها سرگرم کننده باشد برای بچهها بیشتر و بهتر قابل درک است.
چطور حوادث طبیعی را برای بچههای کوچکتر توضیح بدهیم؟
برای بچههایی که به مراتب کوچکتر هستند از آنچه که در شرف وقوع است و تاثیراتی که بر آنها میگذارد توضیحات واقعی و اساسی بدهید. (مثلا به آنها بگویید بارندگیها زیاد شده، آب رودخانه بالا آمده و به همین دلیل سیل اتفاق افتاده است) در عین حال بگذارید بچهها بدانند افراد زیادی هستند که برای کمک به آنها سخت مشغول به کارند و جامعه کمک میکند تا بعد از وقوع حادثه همه چیز دوباره درست شود و به حالت اول بازگردد. همه نکاتی را که باید بدانند تا در امنیت باشند برایشان قدم به قدم توضیح بدهید. بخصوص بعد از وقوع یک حادثه طبیعی بچهها معمولا نگران تکرار این اتفاق هستند.
چطور حوادث طبیعی را برای بچههای بزرگتر توضیح بدهیم؟
معمولا بچههای بزرگتر میخواهند اطلاعات بیشتری درباره حوادث طبیعی و تلاشها برای بازیابی وضعیت پس از چنین اتفاقی بدانند. مهم نیست آنها چند ساله هستند چون وقتی که میخواهید صحبت را با بچهها شروع کنید اول باید از آنها بپرسید در حال حاضر چه اطلاعاتی در این باره دارند و بعد از ایشان بخواهید سوالاتشان را مطرح کنند. بهتر است دسترسی بچهها به اطلاعات رسانهها را محدود کنید یا اینکه والدین و بزرگترها آنچه که را در قالب گزارش رسانههای رسمی میتواند پاسخ سوالات بچهها را بدهد گزینش کرده و به فرزندان خود اجازه بدهند همراهشان این اخبار را ببینند و بشوند و اطلاعاتی را که بدست آوردهاند تجزیه و تحلیل کنند. وقتی بچهها اطلاعات اولیه را بدست بیاورند میتوانند درک کنند در دنیایی که آنها زندگی میکنند چه اتفاقاتی در جریان است و چه اتفاقاتی ممکن است واقع شود. آنها از تماشای جزئیات، تصاویر، صداها و ویدئوهای ترسناک نفعی نمیبرند. بخصوص بعد از وقوع یک حادثه طبیعی بهترین زمان فرا رسیده تا ارتباط آنها را رسانهها قطع شود و همه خانواده دور هم بنشینند و درباره آنچه که اتفاق افتاده است گفتگو کنند.
نکته: مطمئن باشید از فرزندان خود درباره سوالات و نگرانیهایی که دارند پرسیدهاند و آنها این دغدغهها را با شما در میان گذاشتهاند. بچهها اغلب بابت اطلاعات محدودی که دارند وحشتزده هستند؛ گاهی آنها اطلاعاتی را دریافت کردهاند که مفهوم آن برایشان به غلط تعبیر شده است و این ترس میتواند از همین مسئله نشات بگیرد. اگر ترس بچهها واقعیست به آنها اطمینان دروغ ندهید! در عوض کمکشان کنید تا یاد بگیرند چطور باید با احساساتی که دارند کنار بیایند. به بچهها یادآوری کنارشان هستید، از آنها مراقبت کرده و کمکشان میکنید؛ به این ترتیب استرس را از آنها دور کردهاید.
منبع : سازندگی
دیدگاه تان را بنویسید