ارسال به دیگران پرینت

ما اسراف‌کاریم

| «مردم ایران معمولا صرفه‌جو نیستند. چرا یک فرد باید حقوق چهار ماه خود را بدهد و یک گوشی اپل گران‌قیمت دست بگیرد؟ یا اصرار خانواده‌های طبقه متوسط برای گرفتن میهمانی‌های پرخرج و عجیب و غریبی مانند جشن دندان درآوردن یا از پوشک گرفتن بچه و ... چیست؟

ما اسراف‌کاریم

۵۵آنلاین :

«مردم ایران معمولا صرفه‌جو نیستند. چرا یک فرد باید حقوق چهار ماه خود را بدهد و یک گوشی اپل گران‌قیمت دست بگیرد؟ یا اصرار خانواده‌های طبقه متوسط برای گرفتن میهمانی‌های پرخرج و عجیب و غریبی مانند جشن دندان درآوردن یا از پوشک گرفتن بچه و ... چیست؟» این نکاتی است که هوشنگ خوش‌لحن، مالک یکی از بزرگترین برندهای چرم ایران به آنها اشاره می‌کند و از نظرش رفتار نادرست اقتصادی به حساب می‌آید. او معتقد است: «نه‌تنها مردم عادی که گاهی ثروتمندان بزرگی در جهان خودروی ساده یا گوشی ارزان‌قیمت دارند.» خوش‌لحن می‌گوید: «اگر دورریز غذایتان زیاد است و در میهمانی‌هایتان چند نوع غذا درست می‌کنید یا هزینه زیادی صرف خرید یک لباس خیره‌کننده برای استفاده در یک شب می‌کنید، باید هرچه زودتر رفتارتان را اصلاح کنید، زیرا خانواده مدل کوچکتری از یک بنگاه اقتصادی است. بنگاهی که هزینه‌هایش با درآمدش سر به سر باشد یا حتی برای پاسخ به هزینه‌هایش ناچار به قرض و بدهی‌های مداوم باشد، یک بنگاه زیانده است. خانواده‌ها هم برای آن‌که بتوانند مدیریت درست‌تری درباره هزینه‌هایشان داشته باشند باید درست مانند یک بنگاه اقتصادی به سود و زیان‌های مالی فکر کنند.» به عقیده این کارآفرین، مردم ایران باید در ابتدا به اصلاح رفتارهای اقتصادی خود بپردازند تا اقتصاد جامعه هم اصلاح شود. او می‌گوید: «ما مدام از اقتصاد ژاپن و کشورهای توسعه‌یافته تمجید می‌کنیم، اما تحقیق نمی‌کنیم که مردمان آنها چه رفتارهای اقتصادی داشتند که توانستند کشورشان را به این شرایط برسانند. به نظر من بخش قابل توجهی از شرایط فعلی اقتصادی متاثر از رفتارهای نادرست مردم است، وگرنه اگر ما الگوهای اقتصادی مناسبی برای خودمان در نظر می‌گرفتیم، می‌توانستیم راحت‌تر با بحران‌ها برخورد کنیم.» خوش‌لحن تأکید می‌کند: «بدترین ویژگی رفتاری ایرانی‌ها در اقتصاد این است که فقط سود و زیان خود را در نظر می‌گیرند و به حقوق جمعی احترام نمی‌گذارند. این رفتار از بزرگترین واحدهای اقتصادی ایران تا کوچکترین آنها که خانواده است، قابل تعمیم است. مثلا تاجرِ یک کالا، برایش تبعات مصرف کالایش مهم نیست و هر کالایی با هر کیفیتی به مردم می‌فروشد و تنها سود و منافع شخصی را در نظر می‌گیرد. یا حتی برخی مدیران اقتصادی بیشتر نگران میز و صندلی‌شان هستند تا منافع ملی. در سایز کوچکتر یک خانواده برایش مهم است که سودهای کلان از دلالی سکه و دلار ببرد تا این‌که قیمت‌های بالا چه بلایی سر اقتصاد و معیشت بقیه بیاورد و ....» به گفته او، درواقع مردم بیشتر به فکر منافع شخصی هستند و آرامش اقتصادی خودشان را در نظر می‌گیرند و به مشکلات جامعه اهمیتی نمی‌دهند. نتیجه این رفتارهای نادرست هم تشدید مشکلات اقتصادی و شرایط این روزهای جامعه است.

منبع : شهروند
به این خبر امتیاز دهید:
بر اساس رای ۰ نفر از بازدیدکنندگان
با دوستان خود به اشتراک بگذارید:
کپی شد

پیشنهاد ویژه

    دیدگاه تان را بنویسید

     

    دیدگاه

    توسعه