جنگ چهارم؛ خیلی دور، خیلی نزدیک
| در روزهایی که دونالد ترامپ رئیس جمهوری ایالات متحده در ویتنام با رهبر کره‌شمالی درحال گل گفتن و گل شنفتن است و هر آن احتمال می‌رود با بازگشت پیونگ‌یانگ به آغوش جهان آزاد مرز دو کره از «داغ» به «زمهریر» تغییر یابد، هند و پاکستان مشغول ذوب کردن مرزهای خود هستند و گویی چالشی که از لحظه استقلال دو کشور در دهه ٤٠ میلادی درحال زبانه‌کشیدن است حالا حالاها قصد فروکش کردن ندارد. طبق معمول همه ادوار گذشته درگیری جدید بین دو کشور نیز بر سر کشمیر است.
۵۵آنلاین :
در روزهایی که دونالد ترامپ رئیس جمهوری ایالات متحده در ویتنام با رهبر کره‌شمالی درحال گل گفتن و گل شنفتن است و هر آن احتمال می‌رود با بازگشت پیونگ‌یانگ به آغوش جهان آزاد مرز دو کره از «داغ» به «زمهریر» تغییر یابد، هند و پاکستان مشغول ذوب کردن مرزهای خود هستند و گویی چالشی که از لحظه استقلال دو کشور در دهه ٤٠ میلادی درحال زبانه‌کشیدن است حالا حالاها قصد فروکش کردن ندارد. طبق معمول همه ادوار گذشته درگیری جدید بین دو کشور نیز بر سر کشمیر است. منطقه‌ای که ٤٣درصد آن در اختیار هند، ٣٧ درصدش در اختیار پاکستان و ٢٠درصد باقی مانده‌اش تحت نظارت چین است و تقریبا هر سه کشور نیز نسبت به مناطق تحت کنترل دیگران ادعای ارضی دارند. ٣ جنگ بزرگ و بی‌سرانجام ٢٦ بهمن ماه، وقتی خبر انجام عملیات انتحاری در کشمیر و کشته شدن ٤٤ سرباز هندی به تیتر یک رسانه‌های جهان تبدیل شد، اکثر تحلیلگران سیاسی آغاز تنش جدید بین دو کشور را امری محتمل ارزیابی کردند. تحلیلی که با حمله جنگنده‌های هندی به اردوگاه‌های شبه‌نظامیان لشکر طیبه و جیش محمد در کشمیر تحت کنترل پاکستان نمودی عینی به خود گرفت و دو قدرت اتمی منطقه را در آستانه جنگی دیگر قرار داد. تاریخ گواه است که هند و پاکستان تاکنون سه بار بر سر منطقه کشمیر وارد درگیری نظامی گسترده با یکدیگر شده‌اند و هرچند که در اکثر آنها تفوق نسبی با نیروهای هندی بوده است اما در نهایت هیچ‌کدام از دو طرف امتیاز یا بهره قابل توجهی را از آن خود نکرده است. شاید برخی نگران باشند که درگیر‌های چند روز گذشته باعث روشن شدن فتیله چهارمین جنگ هند و پاکستان شود، اما واقعیاتی چون اتمی بودن هر دو طرف دعوا، هزینه سرسام‌آور جنگ و تلاش هر دو کشور برای دستیابی به رشد اقتصادی هرچه بیشتر، باعث می‌شود «جنگ چهارم» دورتر از آن‌چه هست به نظر برسد. ترمزی به نام بمب هسته‌ای مقایسه توان نظامی هند و پاکستان شاید از اساس کار درستی نباشد زیرا منهای مجهز بودن هر دو کشور به تسلیحات هسته‌ای که موازنه اتمی را بین‌شان برقرار می‌کند، در سایر بخش‌ها با استیلای بی‌چون و چرای هند مواجه هستیم. هند با داشتن چهارمین ارتش قدرتمند جهان در زمین، هوا و دریا از برتری قابل توجه نظامی نسبت به همسایه غربی خود برخوردار است اما باز همه اینها نباید موجب شود که نتیجه هر جنگ احتمالی را به نفع آن قلمداد کنیم. تهدید اخیر سخنگوی ارتش پاکستان مبنی بر توانایی این کشور برای نابود کردن دهلی‌نو و بمبئی، به شکلی غیرمستقیم قدرت‌نمایی براساس توان هسته‌ای باید ارزیابی شود. این میان بدبین‌ترین تحلیلگران سیاسی جهان نیز کوچکترین شانسی برای آغاز درگیری اتمی بین هند و پاکستان در آینده نزدیک یا حتی دور قایل نیستند، مگر آن‌که در جریان یک جنگ متعارف احتمالی بین دو کشور موازنه به‌حدی بر هم بخورد که یک طرف مجاب به استفاده از توان اتمی شود. بعید است دهلی‌نو و اسلام‌آباد اجازه دهند کار به آنجاها بکشد.
منبع : شهروند
دیدگاه تان را بنویسید