آرامگاه افسر خونگرم فرانسوی در هند
| قدرتهای اروپایی از ابتدای سدۀ شانزدهم میلادی از راه کرانههای غربی، جنوبی و شرقی هندوستان رو به این سرزمین آوردند.
۵۵آنلاین :
نویسنده: حمیدرضا سروری
قدرتهای اروپایی از ابتدای سدۀ شانزدهم میلادی از راه کرانههای غربی، جنوبی و شرقی هندوستان رو به این سرزمین آوردند. هر یک از این قدرتها برای گسترش دامنۀ قلمرو و امپراتوری خود تلاش و در همان حال با یکدیگر رقابت میکردند. در این میان پرتغالیان پیشگام بودند و پس از آنها هلندیها، بریتانیاییها، فرانسویها و دانمارکیها رو به هند آوردند. هرگاه بین انگلیسیها و فرانسویها اختلافی به وجود میآمد این اختلاف و رقابت در جنوب هندوستان هم نمود پیدا میکرد. فرانسه در بین قدرتهای مهم و اصلی اروپایی، آخرین قدرتی بود که در سدۀ هفدهم میلادی وارد تجارت دریایی با هند شد. نخستین سفرهای فرانسویها به هندوستان در نیمۀ نخست سدۀ شانزدهم میلادی روی داده است. در زمان پادشاهی فرانسوا اول(François I) دو کشتی که از آن بازرگانان روئن(Rouen) بود رهسپار دریاهای شرق شد و این آغازی بود برای ماجراجوییهای فرانسویها در هندوستان. قلمروی فرانسویها در هندوستان(Establissements Francais dans I'Inde) شامل پوندیچری(Pondicherry) در ایالت تامیل نادو امروزی،کاریکال(Karikal) و یانائون(Yanaon)، ماهه(Mahe) درکرانۀ مالابار(Malabar) و چاندرنِگُر(Chandernagor) در ایالت بنگال غربی در نزدیکی کلکته در شرق هند بود. هندِ فرانسه چند جای دیگر را هم در برمیگرفت که البته از اهمیت بسیارکمتری برخوردار بودند. تا پیش از سال1950میلادی در مجموع510کیلومتر مربع از خاک هند در اختیار فرانسویها بود،که از این بین293کیلومتر مربع شامل پوندیچری میشد و مهمترین پایگاه فرانسویها در هندوستان به شمار میرفت، فرانسویها با دیگر قدرتهای اروپایی درحال رقابت بودند و این رقابت در جنوب و شرق هند به خوبی خود را نمایان میکرد و درگیریهای زیادی بین فرانسویها با هلندیها و انگلیسیها رخ داد، ارتشهای اروپایی در جنوب هند در حال جنب و جوش و درگیری بودند، در واقع در سدۀ هیجدهم میلادی و هنگامی که قدرت امپراتوری گورکانی در شمال هند به سوی فروپاشی حرکت میکرد، جنوب و شرق هندوستان به صحنۀ درگیری کشورهای اروپایی تبدیل شده بود. مهمترین کشمکشها بین فرمانروای فرانسویها در هند، ژوزف فرانسوا دوپلکس(Joseph François Dupleix) و رابرت کلیو (Robert Clive) افسر برجستۀ انگلیسی رخ داد و در پایان امیدهای دوپلکس برای برتری بر بریتانیاییها و گسترش قلمرو فرانسویها در هند با شکست روبرو شد. در بین افسران فرانسوی که در هند خدمت میکردند چند تن بسیار پرآوازه شدند یکی از آنان مایکل ریموند(Michel Joachim Marie Raymond) بود، وی در سال1775م، به هند آمد و در پوندیچری ساکن شد در ابتدا به دنبال تجارت و بازرگانی با هند بود ولی در ادامه به ارتش فرانسه پیوست و در پی آن رو به حیدرآباد نهاد و به نیروهای نظامی دودمان آصفجاهی یا نظام حیدرآباد(1948-1724م) پیوست و رهبری دستهای نظامی را برعهده گرفت و کارخانهای را برای ساختن توپهای جنگی ساخت. فداکاری و وفاداری او باعث گردید که در ارتش آصفجاهی به عنوان ژنرالی برسد و به یکی از دوستان و مشاوران نظام علیخان دومین فرمانروای دودمان آصفجاهی تبدیل شد. وی به دلیل نیکرفتاری بین مردم بومی هم بسیار محترم و گرامی داشته میشد و او را با نام موسیو ریموند(Monsieur Raymond ) خطاب میکردند. هنگامی که ریموند در سال1798م، از دنیا رفت، دودمان آصفجاهی آرامگاه بسیار باشکوهی را برای وی ساخت. آرامگاه ریموند روی تپهای در منطقه سَرورنگر(Saroornagar) جای دارد. آرامگاه ساختاری مخروطی شکل دارد، درازای آن10متر است و از سنگ سیاه گرانیتی همراه با سنگ سیاه صیقل داده شده درست شده و در بخشی از آرامگاه حرفهای اول نام او (JR) نبشته شده است. کنار آرامگاه نیز بنای یادبوی به افتخار ریموند ساخته شده که همانند نیایشگاههای یونان باستان است و در واقع سازهای است با سقفی هموار که روی 28ستون برپا شده است. علاوه بر آرامگاه ریموند در بخش دیگری از تپه و در قسمتی که در سطح پایینتری از آرامگاه ریموند هست، آرامگاه دیگری وجود دارد که روی سنگ گور مسطح آن نام، آن جین الیزابت جنکینز(Ann Jane Elizabeth Jenkins)نبشته شده که در26نوامبر1809م، در 21سالگی و به هنگام وضع حمل از دنیا رفته است.
دیدگاه تان را بنویسید