فیلمنامههای بد، فیلمهای بدتر!
| فیلمهای خوشساخت مدیون فیلمنامههای خوب هستند.اگر فیلمنامهای ضعیف باشد و دارای عیوب بسیار، هرگز نمیتواند دستمایه یک فیلم خوب قرار بگیرد.
۵۵آنلاین :
فیلمهای خوشساخت مدیون فیلمنامههای خوب هستند.اگر فیلمنامهای ضعیف باشد و دارای عیوب بسیار، هرگز نمیتواند دستمایه یک فیلم خوب قرار بگیرد.از مشخصههای یک فیلمنامه خوب، داستان و ساختار مناسب است تا صحنهها، گفتوگوها و شخصیتهای جذاب حول محور آنها بچرخد.نمیشود بدون داستان پرکشش و ساختار محکم، پایههای یک فیلمنامه خوب را بنا کرد.اکثر تهیهکنندگان و کارگردانان، همواره دنبال فیلمنامه خوب و مناسب هستند تا بر طبق آن فیلم قابل قبولی را تولید و راهی پرده سینماها کنند.قریب به اتفاق فیلمهایی که در هالیوود و جهان تولید شده و موفق بودهاند، فیلمنامههایی قوی داشتند،اگر غیر از این بود، هرگز فیلم خوبی از کار در نمیآمدند،حتی با وجود کارگردانهای کاربلد و مطرح دنیا.در کشور ایران،از آغاز تا به امروز مشکل فیلمنامه وجود داشته و دارد.هیچ فرد یا ارگانی برای حل این معضل آستینها را بالا نزده است.سر منشاء این مشکلات از مراکز آموزشی شروع شده و ادامه دارد.اکثر این مراکز مدرسانی را به خدمت میگیرند که فقط هنرجویان را وادار به خواندن کنند، نه دانستن.برای آنها طی دوره آموزش مهم است و کسب درآمد.در جشنواره فیلم فجرامسال فیلمی به نمایش درآمده به نام «غلامرضا تختی» بسیاری فیلم را پسندیده و آن را اثری قابل تأمل دانستهاند، عدهای دیگر نپسندیده و ساختار و فیلمنامه آن را بسیار ضعیف عنوان کردهاند.جالب اینجاست،آنانی هم که فیلم را دوست داشته و آن را تحسین کردهاند،مشکل اساسی آن را فیلمنامه دانستهاند!وقتی فیلمنامه مشکل دارد و ساختار آن ضعیف است، چگونه خروجی آن میتواند فیلمی قوی و جذاب باشد؟! این تناقض را چگونه می شود تحلیل و تفسیر کرد؟شاید علاقهمندان فیلم، بیشتر جذب طراحی صحنه و غیره شده باشند، وگرنه به قول خودشان فیلمنامه ضعف دارد،حتی یک نفر هم عنوان نکرده «غلامرضا تختی» فیلمنامهای خوب یا حتی متوسط دارد!جهان پهلوان تختی از اسطورههای، نه تنها ورزش بلکه تاریخ ایران است.قهرمانی است نامآور و دوستداشتنی که در دل مردم جای دارد.اگر برای چنین افراد بزرگی قرار است فیلمی ساخته شود،باید فراتر یا حداقل همسطح شناخت مردم از این قهرمانان باشد، اگر قرار است به شخصیت این بزرگان در فیلمها چیزی اضافه نشود، چرا باید زندگی آنان را مقابل دوربین برد؟اکثر فیلمنامهنویسان و سینماگرهای ایرانی، متاسفانه بلد نیستند قهرمانپروری کنند، برای همین است که فیلمها غیرجذاب از کار در میآیند.به غیر از مرحوم حاتمی،کمتر کسی توانسته بزرگان تاریخ را به خوبی نشان داده و بر شخصیتشان چیزی بیشتر از تصور و دانش مردم بیفزاید.در فیلم «چ» نیز که درباره بزرگمرد تاریخ ایران شهید مصطفی چمران بود،همین اتفاق افتاد و این قهرمان ملی به موجودی منفعل تبدیل شد؟ ساخت فیلم بر اساس زندگی بزرگان ملی ایران برای ارتقای مقام آنان است یا کاهش آن؟ اگر سینماگران ایرانی بلد نیستند و توانایی ندارند درباره بزرگان تاریخ ایران زمین فیلم بسازند،اصلا دنبال این گونه سوژهها نروند.ساخت فیلم های ضعیف با شخصیتپردازیهای غیرجذاب و مشکلدار، به باورهای مردم نسبت به این قهرمانان ملی آسیب جدی می زند.آنانی هم که با بزرگان تاریخ آشنایی کامل دارند، هرگز به دیدن فیلمهای غیرواقعی و ضعیف درباره بزرگان تاریخ ایران نمیروند.نگارنده بخشهایی از فیلمنامه «تختی» مرحوم حاتمی را رویت کردهام، فیلمنامهای دقیق و کامل بود.مطمئنا از دل چنین فیلمنامهای با کارگردانی بزرگی چون علی حاتمی، فیلمی خوب درباره جهان پهلوان تختی ساخته شده و به نمایش درمیآمد.در انتها باز تاکید میشود، فیلمسازان و فیلمنامهنویسان تا توانایی نوشتن یا ساختن فیلم درباره بزرگان تاریخ را پیدا نکردهاند، هرگز دنبال این کار نروند چون نتیجه عکس باقی خواهد گذاشت.
منبع : ارمان
دیدگاه تان را بنویسید