آتشکدۀ بای دانمای و کاووس‌جی دادابای در بنگلور هندوستان

۵۵آنلاین :

حمیدرضا سروری

کلان شهر بنگلور(Bangalore) مرکز ایالت کارناتاکا(Karnataka) در جنوب کشور هندوستان پذیرای 800 زرتشتی است. از زرتشتیان هند با عنوان پارسی یاد می‌شود. پارسیان بنگلور در جادۀ کویینز(Queens road) و در نیم کیلومتری ایستگاه راه آهن کانتونمنت(Cantonment) کنار ساختمان پست دارای آتشکدۀ بسیار زیبایی هستند.(BAY DHANMAI&CAWASJI DADABHAI) نمای سپید رنگ آتشکده توجه رهگذران را به سوی خود جلب می‌کند. ست کاووس‌جی در هنگام ساخت آتشکده 25هزار روپیه را وقف آن کرد و بهانۀ انجام این کار هم بزرگداشت و یادبودی برای پدر و مادر از دست رفته‌اش بود. ساخت آتشکده در روز اردیبهشت از ماه شهریور سال1295یزدگردی برابر با 27ژانویه1926م،به پایان رسید. دو موبد از اودوادا(Udvada) که جایگاه سپندینه‌ترین آتشکدۀ زرتشتیان است همراه با شمس العلما سردار کیقباد آدِربَد دستور نوشیروان(Shams-ul Ulema Sardar Kekobad Aderbad Dastur Noshervan) از موبدان شهر مومبای برای آیین گشایش آتشکده به بنگلور رفتند. نخستین موبد آتشکده اِرواد پشوتن فرامجی اونوالا(Ervad Peshotan Faramji Unwala) بود که بیش از60 سال در آتشکده خدمت کرد و در سال1996م،بازنشسته شد و در همان سال به مقام دستوری رسید. ورودی آتشکده دارای ستونهایی به سبک و شکل ستونهای تخت جمشید است و درفضای درونی آتشکده شیشه‌هایی رنگی به کار رفته که به ماجراهای مهاجرت پارسیان به کرانه‌های غربی هند در ایالت گجرات و داستانهایی از زندگانی حضرت زرتشت اشاره دارند. شیشه‌های رنگی از نظر شکل رویه‌ای و درونمایه با آنچه که در آتشکدۀ پارسیان درکلکته می‌بینیم همانندی دارند. همانند بسیاری دیگر از آتشکده‌های پارسیان در هند در این آتشکده هم چندین و چند عکس از بزرگان پارسی هندوستان به نمایش درآمده و نوع آتشی که در آتشکده می‌سوزد نیز آتش آدران است. بر اساس متنهای کهن دینی،پارسیان سه نوع آتش دارند که براساس اهمیت و پله‌ها عبارتند از:آتش بهرام،آدران و دادگاه. آتش آدران(محلی) در جایگاهی پایین‌تر از آتش بهرام قرار دارد و برای نشاندن آن تنها چهار نوع آتش خانگی کافیست و مراسم برشنوم و سپندینگی آن از آتش بهرام ساده‌تر است. این آتش برخلاف آتش بهرام همواره دارای شعله‌های فروزان نیست. در حیاط آتشکده نیز چاه آب وجود دارد چنان که می‌دانیم آب و موضوع پاکیزگی نقش و جایگاه ارزنده‌ای درکیش زرتشتی دارد و همیشه در حیاط آتشکده‌ها چاه آب وجود دارد و برای انجام مراسم مذهبی از آن استفاده می‌کنند. خوشبختانه ساعت 8 صبح موفق شدم وارد آتشکده شوم و از خوش اقبالی کسی هم مزاحم عکس گرفتن من از آتشکده نشد!در واقع کسی نبود که دست و پا گیرشود! و توانستم عکسهای زیادی از فضای داخلی و خارجی آتشکده تهیه کنم هرچند عکس آتشدان به دلیل فضای کمابیش تاریکی که در آن جای دارد چندان خوب از آب درنیامد!دخمۀپارسیان بنگلور نیز در جادۀ بلاری(Bellary) جای دارد که شوربختانه موفق به بازدید از آن نشدم!.