قصه سربازان گرین کارت

۵۵آنلاین :

رفیع پیتزکارگردانسال‌ها از حکومت «بوش» بنیان‌گذار قانون «سربازان گرین کارت» می‌گذرد. جوانانی که با آرزوی دریافت چنین کارتی به جبهه‌های جنگ در افغانستان، عراق، سوریه و دیگر کشورها رفتند. بعضی بازنگشتند، بسیاری با نقص‌عضو و تعدادی نیز با روحیه‌های بسیار بد بازگشتند. ولی هیچ‌یک نتوانستند از این قانون بهره‌مند شوند زیرا در مصاحبه نهایی از آنان شماره کارت ملی را خواستار می‌شدند و آنها که غیرقانونی از مرز گذشته بودند چنین شماره ملی نداشتند.

پس چگونه است که بشر دوستان در مورد این بی‌انصافی سکوت کرده‌اند؟ از همین‌رو برآن شدم که این بی‌انصافی را به تصویر بکشم. تحقیق کردم، با بسیاری از سربازان بازمانده از گرین‌کارت که اغلب مکزیکی بودند، گفت‌وگو کردم. آنگاه با رزوان رادولکسکو که آن سال‌ها جایزه بهترین فیلمنامه‌نویسی جشنواره فیلم کن را گرفته بود، صحبت کردم و نتیجه این شد که در فیلم من «سیاه پوستم» می‌بینید..... فیلم سینمایی «من سیاه پوستم» نگاه انتقادی به سیاست‌های دولت آمریکا مبنی بر عمل نکردن به وعده‌های خود به سربازانی را دارد که برای دریافت «کارت سبز» و شهروند شدن در کشور آمریکا راهی جنگ در کشورهای مختلف شده‌اند، اما در پایان ماموریت خود به دلیل اینکه شماره کارت ملی ندارند «کارت سبز» دریافت نمی‌کنند. فیلم سینمایی «من سیاه پوستم» محصول سه کشور آلمان، فرانسه و مکزیک است و علاوه بر رفیع پیتز به‌عنوان کارگردان، کریستوس کاراماتیس فیلمبردار، دانیال لابارت تدوین، ملک جهان خزاعی مدیرهنری، رزوان رادولسکو و رفیع پیتز فیلمنامه‌نویس و تاناسیس کاراتانوس، ریتا داگر و نیکولاس سیرلیس از مکزیک تهیه‌کنندگان، در تولید این فیلم همکاری داشته‌اند. «من سیاه پوستم» نامزد خرس طلا در برلین سال ۲۰۱۶ و برنده بهترین فیلم از جشنواره بخارست در سال ۲۰۱۶ ‌بهترین فیلم جشنواره بلگراد سال ۲۰۱۷ شده است.