حق یارانه را به مستحقاش بدهید
| از روز اول که گفته شد قرار است مبلغی بهعنوان یارانه نقدی به حساب شهروندان واگذار شود، انتقادات جدی به این طرح وارد بود و بسیاری از کارشناسان اقتصادی با نگرانی و تاسف تلاش میکردند جلوی آن را بگیرند. طرحی که به نظر اکثر این متخصصان غیرمنطقی، غیرعقلانی و برای اقتصاد کشور مخرب بود.
۵۵آنلاین :
از روز اول که گفته شد قرار است مبلغی بهعنوان یارانه نقدی به حساب شهروندان واگذار شود، انتقادات جدی به این طرح وارد بود و بسیاری از کارشناسان اقتصادی با نگرانی و تاسف تلاش میکردند جلوی آن را بگیرند. طرحی که به نظر اکثر این متخصصان غیرمنطقی، غیرعقلانی و برای اقتصاد کشور مخرب بود. اما رئیس دولت قبل خوب میدانست که با چنین پروژه پرهزینهای چطور قلب عوام را تسخیر خواهد کرد. اتفاقی که افتاد و هنوز هم بخش بزرگی از خاطرههای کمرنگشده از محمود احمدینژاد برای همین طرحهای عوامپسندانه و خانه خرابکن است. هفته پیش حسن روحانی از هزینههای سرسامآور طرح مسکن مهر در دولت گذشته گفت. بودجهای هزاران میلیاردی که از بانک مرکزی قرض گرفته شد و درباره رانتها و ریختوپاشهایش بسیار گفته شد تا شهرکهایی ساخته شود که اغلب برای زیست و سکونت مناسب نیستند. اما همین طرح مسکن مهر و یارانههای نقدی به تنهایی برای اینکه همه فجایع حاصل از هشت سال ریاستجمهوری یک نفر را پوشش بدهد، کافی بود. چنان دلفریب و هوشربا که هنوز هم منتقدان دولت بتوانند هرازگاهی یادآوریشان کنند و به تحریک احساسات عمومی، دولت را به صلابه بکشند که چرا همین سیاستها را پی نگرفته است. در روزهای گذشته خود محمود احمدینژاد هم بر همین طبل کوبید و با مطرحکردن یارانه ٩٠٠هزار تومانی تلاش کرد خودی نشان دهد. ایده وحشتناکی که خوشبختانه زیاد جدی گرفته نمیشود و بازتاب پیدا نمیکند، چون گویندهاش اعتبار از دست داده است. حالا رئیس دفتر رئیسجمهوری مجبور است یادآوری کند که چه کسی تحریمها را برای کشور به ارمغان آورد و از دولت گذشته که حالا رئیسش شعار یارانه ٩٠٠هزار تومانی میدهد، چه خرابیها و گرفتاریهایی برایمان به ارث مانده است. نوبخت، رئیس سازمان برنامه و بودجه هم درباره پیشنهاد حیرتانگیز افزایش یارانه میگوید: «دولت باید کسری ۵هزار و ٨٠٠ میلیار تومانی که دولت قبل برای پرداخت همین ۴۵هزار و ٥٠٠ تومان یارانه برایمان باقی گذاشته، بپردازد، پس چطور میشود این مبلغ یارانه را با این بدهی که دولت قبل گذاشته، اضافه کرد.» اگرچه این حرفها ممکن است برای بخشی از مردم قابل قبول نباشد و باز هم با نشان دادن مخارج عطینای دولت و کشور، بگویند اگر فلانی بود این پول را پرداخت میکرد! در عوامفریبانه بودن چنین ایدهها و شعارهایی تردید نداریم و بعید است حتی نزدیکان فکری مشارالیه و دلواپسان و مخالفان تندروی دولت هم حاضر باشند از آنها دفاع کنند. اما همچنان جای یک سوال از دولت باقی است. اینکه چطور میتواند به پرداخت یارانه به ٩٦درصد جامعه یعنی بیش از ٧٦میلیون نفر ادامه دهد. چنین کاری، یعنی حذف نکردن دهکهای بالای جامعه و تحمل فشار بیشتر به معنای دست بسته دولت برای حمایت از اقشار ضعیف است. حقی که باید به روستانشینان و فقرا تعلق بگیرد، نه به شمال شهرنشینان مرفه. اما این تنها بخشی از ظلم عیان است. بخش دیگر آن چندمیلیون نفری هستند که در یکی دو مرحله در سالهای گذشته حذف و از گرفتن یارانه محروم شدند. سه چهارمیلیون نفری که بخشی از آنها هم به اشتباه از فهرست یارانهبگیران کنار گذاشته شدهاند. شواهدی وجود دارد که نشان میدهد عدهای از آنها شغل ثابت و مستمری آنچنانی هم ندارند، اما با استناد به یک سند ملکی یا داشتن خودروی شخصی دیگر یارانه نمیگیرند. احتمالا مهمترین دلیل اعتراض نکردنشان هم این بوده که گمان کردهاند به مرور همه طبقات بالایی و میانی جامعه از فهرست یارانهبگیران حذف خواهند شد و عدالت رعایت میشود؛ اتفاقی که نیفتاده است. در این مورد نمیشود دولت را مقصر اصلی قلمداد کرد، چراکه در سال گذشته و برای بودجه ٩٧ شاهد بودیم باوجود اصرار دولت، چطور در کمیسیون تلفیق و بعد در صحن مجلس ارقام یارانه افزایش پیدا کرد، تا باز هم از حجم پرداختی یارانه و تعداد یارانهبگیران کم نشود. امسال هم بعید است اتفاق ویژهای بیفتد. باز هم انتخابات در پیش است و نمایندگان دلشان نمیخواهد نارضایتی ایجاد شود. پس چهبسا باز هم بخش بزرگی از بودجه به یارانه اختصاص پیدا کند و اجازه حذف یارانهبگیران هم داده نشود، تا باز هم سهم ضعفا به جیب کسانی برود که نیازی هم به آن ندارند. ٤٥هزار تومان برایشان عددی نیست. آنها که از قبل حذف شدهاند هم با حسرت باید شاهد ادامه دریافتی مرفهین بیدرد باشند. این وسط رئیسجمهوری سابق میتواند همچنان با خوشحالی به شعار دادن ادامه بدهد؛ اگر هم کسی متعرض شد، در پاسخ بگوید، خودتان هم که دارید کار مرا ادامه میدهید. شاید مبلغش را بیشتر نکنید، اما کمترش هم نمیتوانید بکنید. کی جرأت دارد به یارانهها دست بزند؟
منبع : شهروند
دیدگاه تان را بنویسید