مهاجرت امن، قانونمند و منظم در مدیریت شهر
| پس از کنفرانس 2009 تغییرات اقلیمی سازمان ملل متحد در کپنهاگ که بدون حصول توافق در مورد اقدامات مربوط به تغییرات اقلیمی پایان یافت، شهرداران سراسر جهان هر یک راهحلهای ابتکاری خود را در پیش گرفتند.
۵۵آنلاین : گئورگیوس کامنیس. شهردار آتن، پایتخت یونان اریاس لوکواگو. شهردار کامپالا، پایتخت اوگاندا ماروین ریس. شهردار بریستول، انگلستان
پس از کنفرانس 2009 تغییرات اقلیمی سازمان ملل متحد در کپنهاگ که بدون حصول توافق در مورد اقدامات مربوط به تغییرات اقلیمی پایان یافت، شهرداران سراسر جهان هر یک راهحلهای ابتکاری خود را در پیش گرفتند. این اواخر که سیاستمداران کشورهای مختلف ترسهایی کاذب درباره پناهجویان و مهاجران در دلها انداختهاند، رهبران محلی مسئولیت پذیرفتن میلیونها تازهوارد و حفاظت از آنها و ادغامشان در جمعیت محلی را برعهده گرفتهاند. هنگامی که بحث چالشهای پیچیده قرن بیستویکم در میان است، خود شهرها در نقش رهبران ظاهر میشوند. ابتکارات گذشته و حال، شهرهای ما را قویتر و متحدتر کردهاند و درعینحال، مطمئنا غفلت از چالشهایی که با آن روبهرو هستیم، سبب تضعیف و تفرقه در آنها میشود. این مسئله همچنین به ما در مورد اینکه چگونه میتوان بهترین نتیجه را گرفت، دید میدهد؛ بینشی که سیاستگذاران در سطوح ملی و بینالمللی به خوبی میتوانند از آن بهره بگیرند. اگر ما قرار است با چالشهایی مقابله کنیم که جهان با آن روبهروست، باید از نقاط قوت و تخصصهای موجود در هر سطح دولت بهره ببریم. به همین دلیل است که در دو سال گذشته، صدها شهر نقش بیسابقهای در شکلگیری دو توافقنامه غیرالزامآور ایفا کردهاند: «قرارداد جهانی مهاجرت امن، قانونمند و منظم» و «قرارداد جهانی پناهندگان». هر دو توافقنامه ناظر بر این واقعیت ساده و واضح است که هیچ کشور یا شهری نمیتواند به تنهایی به اهداف آن دست یابد. همچنین هر دو بهعنوان نقشه راهی در خدمت کشورها و جوامع قرار میگیرند تا به کمک هم بتوانند مهاجرت بینالمللی و جابهجایی اجباری جمعیت را مدیریت کنند. با توجه به اینکه اکثریت قاطع مهاجران - از جمله 58 درصد از پناهجویان - در شهرها اقامت میگزینند، تلاشهای شهرداریها نقشی بسیار حیاتی پیدا میکند. ما بهعنوان شهرداران شهرهای اصلی، ترانزیت و مقصد علاقهای مشترک نسبت به همکاری برای حصول اطمینان از ایمنی، نظم و قانونمندی و انسانیبودن روند مهاجرت داریم و اینکه از پناهندگان محافظت شود. این همکاری برای مؤثربودن باید دیپلماسی مهاجرت و سیاستگذاری در سطوح منطقهای و بینالمللی را نیز شامل شود. این آخر هفته در مراکش، در آستانه کنفرانس تاریخی بیندولتی در مورد قرارداد جهانی مهاجرت، شهرداران هشت شهر - لسآنجلس، مونترال، میلان، آتن، بریستول، عمان، کامپالا و فریتاون - «شورای مهاجرت شهرداران» را راهاندازی خواهند کرد تا از تلاشهای مقامات محلی حمایت کنند. این شورا برای کسب اطمینان در این مورد خواهد بود که شهرداران صدایی دائمی و قدرتمند در سطح بینالمللی داشته باشند، طوری که سیاستهای اتخاذشده ریشه در واقعیتهایی داشته باشند که آنها و شهرهایشان با آن مواجه خواهند بود. شورا همچنین به شهرها کمک میکند تا اقدامات موفقیتآمیزی در مورد مهاجرت در پیش گیرند که میتواند الگویی برای اقدام در سراسر جهان باشد. شبکههایی مانند «شهرهای متحد» و «دولتهای محلی»، «پارلمان جهانی شهرداران» و «شهرهای مهاجرپذیر» میتوانند با درمیانگذاشتن دانش و نوآوریها به دولتهای محلی کمک کنند. شورا با تشخیص اینکه کارش فراتر از صرفا مسئله مهاجرت است، با همکاری شهرهای عضو گروه 40C بهدنبال مقابله با چالشهای درهمتنیده مهاجرت و تغییرات اقلیمی در شهرهای مختلف است. این تلاش با توجه به گفتمانهای مسموم سیاسی در مورد مهاجرت، اهمیت و فوریت بیشتری مییابد. اغلب سیاستمداران ملی درباره پناهندگان و مهاجران نه بهعنوان انسان، بلکه آمار و ارقام صحبت میکنند؛ رویکردی که آنها را قادر میکند تا بیعملی خود را توجیه کنند. بدتر از آن، بسیاری از سیاستمداران اکنون از مهاجران بهعنوان سپر بلا و هدف حمله استفاده میکنند. این راهبرد کلبیمسلکانه منجر به افزایش جنایتهای مبتنیبر نفرت، تبعیض و تعمیق بیاعتمادی نهفقط در میان مردم، بلکه نسبت به دولتها نیز شده است. مهاجران برای شهرهای ما برکت هستند. آنها همسایگان، همکلاسیها و همکاران ما هستند که خدمات ضروری ارائه میدهند و بهواسطه تاریخ و شبکههای ارتباطی خود، ما را به جهان متصل میکنند. مهاجران چشماندازهای منحصربهفرد و ایدههای تازهای را به جامعه ما اضافه میکنند، نهآنکه از ما بگیرند. آنها به شهرهای ما کمک میکنند تا رابطههای تازه و پلهای ارتباطی بیشتر در داخل شهرها و بهسوی کشورهای دیگر ایجاد شود. آنها سبب تنوع نیروی کار ما و تقویت اقتصاد ما میشوند. ما برای رشد و تکامل به مهاجران نیاز داریم. شهرهای موفق، از افرادی با زمینههای متنوع بهره میگیرند و آنها را توانمند میکنند تا از شهرها حمایت و نقاط قوت شهرها را بیشتر کنند. برای نمونه، ساکنان شهر بریستول حداقل از 45 دین مختلف و 180 کشور زادگاه هستند و به 91 زبان مختلف سخن میگویند. آنها از حملونقل عمومی، امکانات بهداشتی و خدمات اجتماعی مشترک استفاده میکنند و در عناصر فرهنگی و غم و شادی با هم شریکند. خدمت به جمعیتهای متنوع و متکثر یک چالش عملی است؛ اما یک اصل اخلاقی نیز هست. اگر آن را برآورده نکنیم، خطر تفرقه ساکنان شهرها و غیرقابل کنترلشدن شهرهایمان وجود دارد. اگر این کار را بکنیم، خلاقیت و پویایی را که کلیدی برای موفقیت در قرن بیستویکم است، به دست خواهیم آورد. در هفتههای اخیر، دهها کشور از «قرارداد جهانی مهاجرت امن، قانونمند و منظم» بیرون آمدهاند و اغلب با استدلالهای بیپایهای در مورد غیرالزامآوربودن آن که حاکمیت آنها را تضعیف میکند. ما بهعنوان رهبران محلی نمیتوانیم چالشهایمان را نادیده بگیریم. در کنفرانس مراکش و بعد از آن با رهبران دیگر - اعم از دولتهای ملی و محلی، جامعه مدنی و گروههای دینی و سازمانهای بینالمللی- کار خواهیم کرد که از مواجهشدن با واقعیت نگران نیستند و در جهت بهبود اقدام خواهند کرد.
منبع : شرق
دیدگاه تان را بنویسید