سفري نوستالژيك با روستاگردي
| گردشگري صنعت نويني كه درحال گسترش است. هر روز بخشهاي جديدي به اين صنعت افزوده ميشود، چرا كه گردشگران از گردشگري معمول خسته شده و بهدنبال كسب تجربههاي جديد و هيجانانگيز هستند.
۵۵آنلاین :
گردشگري صنعت نويني كه درحال گسترش است. هر روز بخشهاي جديدي به اين صنعت افزوده ميشود، چرا كه گردشگران از گردشگري معمول خسته شده و بهدنبال كسب تجربههاي جديد و هيجانانگيز هستند. يكي از حوزههايي كه بهتازگي مورد توجه قرار گرفته؛ گردشگري روستايي است. سفر براي رهايي از دود، ترافيك و ازدحام شهرها بهانه سفر مردم در تعطيلات است اما در اغلب موارد آنها بهجاي رفتن به منطقهاي آرام به شهرهايي سفر ميكنند كه ساعتها براي رسيدن ترافيك در جادهها سرگردان ميمانند و البته از ازدحام جمعيت نيز نميتوان چشمپوشي كرد. واپسين روزهاي پاييز بهترين زمان براي سفر به روستاهاي خوش آب و هوا كشور است. روستاهايي كه ميتواند زيباترين خاطرات شما را رقم بزند چرا كه مهماننوازي و خونگرمي روستاييان زبانزد خاص و عام است. در روزگاري كه صنعت نوپاي گردشگري ايران با مشكلات بسياري مواجه است و از طرفي شاهد مهاجرت بيرويه روستاييان به شهرها بهدليل فقر و محروميت هستيم؛ روستاگردي ميتواند كليد توسعه صنعت گردشگري، ايجاد اشتغال و رفاه در روستاها باشد. نكته قابل توجه اينجاست كه ايجاد زيرساختهاي گردشگري در روستاها با رويكرد بوميگردي هزينه چنداني براي دولتها نخواهد داشت اما ميتواند انقلابي در گردشگري كشور بهوجود آورد. در اين گزارش به معرفي روستاهاي گردشگري كشور پرداختهايم كه باهم ميخوانيم.
«سنگ تراشان» در زیر دریايی از ابر
روستای «سنگ تراشان» در حوالی خرم آباد و در محدوده آبشارهای «نوژیان» و «وارک» واقع شده است که به ماسوله لرستان شهرت دارد؛ روستایی پلکانی با مناظر طبیعی بسیار زیبا که در بیشتر اوقات سال، مقصد بسیاری از گردشگران است. دره ای که در پایین دست این روستا قرار دارد. بعد از بارش هر باران، مملو از توده های عظیم و پیوسته ابر می شود؛ به صورتی که در پایین دست روستا، صحنه ای بی بدیل به شکل دریایی از ابر پدید میآید و جلوهای خاص به منطقه «سنگ تراشان» می بخشد که از پدیدههای نادر طبیعت ایران به شمار می رود؛ اما آنچه روستای سنگ تراشان را در بین محافل علمی مطرح کرده، وجود یک محوطه باستانی است که سال 1382 در حاشیه شمالی این روستا، سایت ارزشمندی از دفینه های مفرغی مربوط به عصر آهن کشف شد و حیرت باستان شناسان را برانگیخت. این اشیای نفیس مفرغی که قدمت آنها به هزاره اول پیش از میلاد می رسد، از جمله کم نظیرترین گنجینههای مفرغی جهان به شمار میآیند که تاکنون 6 فصل آن مورد کاوش باستان شناسی قرار گرفته است. برخی از اشیای شاخص حاصل کاوش محوطه «پاتخت» سنگ تراشان، هم اکنون در موزه «قلعه فلک الافلاک» خرم آباد در معرض بازدید گردشگران قرار دارد.
یک روز با آفتاب کویر همسفر شوید!
اهل کوهنوردی هستید یا کویرگردی؟ یا شاید اهل طبیعت گردی هستید و میخواهید چشمهسارهای جدید را کشف کنید؟ همه اینها را در یک روستای کوچک و باصفا میتوانید تجربه کنید، آن هم در نزدیکی یکی از قدیمیترین و توریستپذیرترین شهرهای مرکزی کشور. اگر برای سفر به اصفهان در حال برنامهریزی هستید، توصیه میکنیم یکی دو روز از سفرتان را به روستای آبگرم اختصاص دهید؛ روستایی که در 30 کیلومتری شهرستان خور و بیابانک قرار دارد. خور و بیابانک را هم که باید بشناسید. این منطقه در حاشیه جنوبی دشت کویر قرار دارد و یکی از بهترین مناطق گردشگری خشک ایران به حساب میآید که دیدن آن برای یک بار هم که شده، لازم است. روستای آبگرم، همانطور که از نامش پیداست، چندین چشمه آبگرم دارد که هر کدام از آنها برای درمان بیماری های پوستی، عضلانی و حتی بیماری های قلب و عروق بسیار مفید است. اگر گذرتان به آبگرم افتاد، فراموش نکنید که تا غروب آفتاب در روستا بمانید، چون این روستا 1079 متر از سطح دریا بالاتر است و همین باعث شده که غروب آفتاب تا آخرین لحظات در آن قابل تماشا باشد.
شب مانی در روستای 5 هزار ساله
روستای «شال» در جنوبیترین نقطه استان اردبیل، با آب و هوای مطبوع و خنک و باغات و درختان میوه، این روزها پذیرای گردشگران مناطق مختلف کشور است و هنوز رنگ و بوی تمدن و فرهنگ کهن را در خود جای داده است.«شال» به فاصله 44 کیلومتری از شهرستان خلخال و در مسیر منتهی به ماسوله، با قدمتی بیش از 5 هزار سال در بخش شاهرود خلخال واقع شده و در این فصل زیبای پاییز، جاذبههای طبیعی و کهن آن واقعا دیدنی است. در لحظه ورود به روستای شال، سرسبزی و باغات میوه، چشم هر بینندهای را خیره میکند. جالب این است که از بلندای کوهسار زیبای «پلنگا» و ارتفاعات قله شاه معلم، میتوان زیبایی این روستا را عین کف دست دید و لذت برد. وجود چشمه سارهای کهن از جمله «شیران چشمه» در بالادست روستای شال، جاذبههای آن را دوچندان میکند.گشت و گذار اهالی روستا با لباس محلی و کلاههای زیبای موسوم به «شال» بر سر مردان روستا، نشان دهنده ارتباط فرهنگی اهالی این دهستان با روستاهای حاشیه شهرهای استان گیلان است. این ارتباطات در پوشش اهالی روستا نیز تاثیر گذاشته و لباس روستاییان «شال» به شکل بسیار زیبا و خیره کننده، نظر هر بیننده ای را جلب می کند. اهالی «شال» هم مانند سایر تات نشینان کشور، به زبان شیرین تاتی، از زبان های باستانی ایران صحبت می کنند.
همنشینی با یوز و زاغ بور در «قلعه بالا»
کمتر مسافری می داند که دشت خارتوران و زیستگاه یوز ایرانی در همین مسیر واقع شده است.
کافی است از شهر میامی به سمت بیارجمند بپیچید و از آنجا راهی روستای «قلعه بالا» شوید تا بتوانید در آنجا، هم گورخر و هم یوز ایرانی را به چشم ببینید، ضمن این که گذراندن یک روز خوش با مردمان کویر و رفتن به پارک ملی توران، میتواند این بخش کسل کننده را به یکی از هیجانانگیزترین مسیرهای سفر تبدیل کند. «قلعه بالا» به واسطه قرار گرفتن در یک موقعیت جغرافیایی بی نظیر و همچنین به واسطه ساختار و شکل پلکانی ویژه اش، جزو روستاهای هدف گردشگری محسوب می شود؛ روستایی که سراسر آن با سنگفرش پوشیده شده است. کسانی که تجربه حضور در ماسوله یا شهرهای هدف گردشگری را داشته باشند، با ورود به قلعه بالا مشاهده میکنند که این روستا نیز چیزی از روستاهای سرشناس کم ندارد، جز این که به واسطه گمنامی و حضور کمرنگ گردشگران در این روستا، از شلوغی و همهمه خبری نیست؛ امکانات «قلعه بالا» به واسطه همین سابقه اندک حضور در لیست روستاهای هدف گردشگری مانند همتایان خود، زیاد نیست و تنها منحصر به خانههای روستایی است که اهالی روستا با میهمان نوازی مثال زدنی آن را در اختیار گردشگران قرار ميدهند. آمیختگی مناظر زیبای کوهستانی و چشم اندازهای اغواکننده سراب های کویری، از جلوه های کم نظیر طبیعت روستای قلعه بالا است. همچنین جشنواره سالانه، «قلعه بالا» كه در آبان ماه برگزار میشود و از معروفترین جشنوارههای این روستاست، جشن «سفر به زیستگاه زاغ بور» و جشن «سفر به توران» نام دارد که گامی هرچند کوچک، اما موثر در شناخت قابلیتهای منطقه بیبدیل خارتوران به شمار می رود.
پا به پای عطار نیشابوری در مسیر «خرو»
«درهای است در میان کوه نیشابور و طوس و چون از این شهر به طوس راهی شوند، راه بر سر این دره است و آبی بس زلال در آن دره فرود میآید و در رود جاری می شود»؛ این چند نکته را در آثار تاریخی نیشابور و در وصف روستاهای زیبا و قدیمی آن میخوانید. اگر میخواهید در این سفر، هم آثار تاریخی ببینید، هم از زیباییهای طبیعت لذت ببرید، هم با صنایع دستی منحصر به فرد ایرانی آشنا شوید و هم با دست پر از سفر برگردید، ما هم مثل «عطار نیشابوری» در «تذکرهالاولیا»، روستای «خَرو» نیشابور را به شما پیشنهاد میکنیم؛ روستایی تاریخی با محلههایی قدیمی به نامهای «خرو علیا» و «خرو سفلی» که دهها جاذبه طبیعی مانند آبشارهاي دلانگیز و باغات مفرح و زیبا دارد. در بافت تاریخی روستای «خرو» نیز میتوانید معماری صد سال پیش ایران را از نزدیک ببینید. ارتفاعات سرسبز خرو و آبشارهای روستا هم گوشه ای از طبیعت دیدنی کوهپایه بینالود را به نمایش میگذارند. فصل بهار و پاییز، یکی از بهترین فصلها برای رفتن به این روستای تاریخی است، اما در فصلهای بارندگی، همیشه مراقب سیلابها باشید؛ در این زمان، حتی در آفتابیترین روز سال هم ناگهان میتوان شاهد بارش باران سیل آسا بود؛ بنابراین از چادر زدن در کنار رودخانه «خرو» پرهیز کنید و یادتان باشد که حتما قبل از ورود به باغ ها، از صاحبانشان اجازه بگیرید. مسیر رسیدن به روستای خرو بسیار ساده است. از مشهد به نیشابور و 20 کیلومتر مانده به شهر، به ابتدای راه «خرو» میرسید که در سمت چپ جاده قرار دارد. از حاشیه جاده تا روستا 6 کیلومتر راه است. همچنین میتوانید از سواریهایی استفاده کنید که در ایستگاه «پنجراه» نیشابور صف کشیدهاند تا مسافران را به روستای «خرو» برسانند. ایستگاه مینی بوسهای «خرو» هم در حاشیه «میدان بار» نیشابور قرار دارد.
روستایی در دو طبقه با خانههای دستکند
در 24 کیلومتری شهرستان بناب، دو روستای هدف گردشگری قرار دارد که معماری پلکانی آنها برای بسیاری از گردشگران، زیبا و جذاب است؛ روستای تاریخی «توته خانه» در 22 کیلومتری شهر بناب و محصور در میانههای یک کوه سرسبز، این روزها هوای بسیار مطبوع و طبیعت جذابی دارد.یکی از مهمترین جاذبههای «توته خانه»، معماری صخرهای این روستا است که در نوع خود کم نظیر و دیدنی است، اما دو کیلومتر دورتر از روستای «توته خانه»، روستای دیگری با جمعیت 70 خانوار قرار دارد که به آن «سور» میگویند. معماری منحصر به فرد این روستا نیز سبب شده است که در کنار روستاهایی مانند «کندوان» و «توته خانه»، مقصد گردشگرانی باشد که در ایام تعطیلات به ویژه قبل از فرارسیدن هوای بسیار سرد، به این مناطق سفر میکنند.«سور» نیز مانند «کندوان» و «توته خانه»، دارای بافت صخرهای است و خانههای دستکند آن که وسعت آنها حدود 150 تا 200 متر است، به صورت تو در تو ساخته شدهاند. در اعماق زمینهای روستای حیرتانگیز «سور» نیز دهها خانه دستکند در دل سنگها و گدازههای آتشفشانی ساخته شده است، اما با توجه به این که این دستکندها در زیر خانههای شخصی اهالی روستا قرار دارند، دسترسی به آن دشوار است. در حال حاضر نیز نمیتوان وسعت این شهر زیرزمینی را تخمین زد؛ حتی این امکان وجود دارد که بخشی از تاریخ این منطقه، در همین دستکندهای زیرزمینی یافت شود.
روستای فلفلی در کویر سبزوار
یکی از نمودهای کهن روستای فرومد، «مسجد جامع» آن است؛ بنایی شگفتانگیز که هر بینندهای را به حیرت وا میدارد. اگر به این روستا سفر کردید، یقین بدانید که عظمت این بنا چنان خواهد بود که ناخودآگاه برای دیدار از این مسجد خواهید شتافت.گفته میشود مسجد جامع «فرومد» سبزوار که به لحاظ معماری نیز جایگاهی ویژه دارد، روی بقایای یک آتشکده بنا شده است. کمتر روستایی را در ایران میتوان یافت که دو چهره برجسته؛ یکی در ادبیات و دیگری در تاریخ داشته باشد، اما روستای «فرومد» این ویژگی را داراست. بنابرفصلی که به فرومد سفر میکنید، میتوانید انار، انگور، انجیر، گردو، توت، شاتوت، فلفل قرمز و گیاهان دارویی چون مرزه و شیرین بیان را از اینجا به خانه ببرید، هرچند فلفل قرمز، کنجد و ادویه به عنوان سوغات شاخص این روستا به حساب میآید. چند سال است که «فرومد» به مرکز کشت فلفل ایران تبدیل شده است.
روستای «خماط» ، سرزمین اسطورهای
بهگزارش توريسم؛ اگر ساکن جنوب کشور یا مسافر شوش هستید، دهکده قدیمی «خماط» را از دست ندهید؛ جایی که در آن آرامگاه بزرگ دانیال نبی قرار دارد.نام خماط از واژهای عربی میآید. دهخدا آن را «بریان کننده گوشت» معنی کرده و بیشتر ساکنان آن عرب زبان هستند. از معنای نام این روستا میتوانید بدانید که چه جای گرم و سوزانی است! شاید نام این روستا برای خیلی ها ناآشنا باشد، اما آثار تاریخی اینجا بسیار شهرهاند؛ در نزدیکی روستای خماط، آثار تاریخی متعددی وجود دارد که یکی از آنها «معبد زیگورات چغازنبیل» است. این معبد که درست در کنار روستا خودنمایی می کند، 1300 سال قبل از میلاد مسیح بنا شده است. مورخان، آن را به دوره عیلامیان منسوب کرده اند و چنانچه نقل شده، یک پادشاه عیلامی به نام «ونتاش گال» دستور ساخت آن را داده است. سرزمین اسطوره ای «خماط» که مکان زایش فرهنگ و تمدن بوده، به غیر از میراث باستانی، جاذبه های معنوی زیادی برای مسافران دارد؛ موسیقی محلی عربی یکی از آنهاست. موسیقی به طور شگفت انگیزی در میان مردم خماط رواج دارد، به ویژه در جشنها.گذرتان اگر به خماط افتاد، سری هم به مناطق حفاظت شده دز و کرخه بزنید و چشم انداز مزارع نیشکر هفت تپه در میان آب و پوشش گیاهی متنوع این منطقه را نیز ببینید. خماط، جایی است که در آن، نیشکر در کنار درختان اوکالیپتوس روییده و درخت کُنار و زبان گنجشک هم این روستا را زینت داده اند.
سرسبزترین روستا در کویر بلوچستان
این روستا که حدود 75 کیلومتر تا گرمای سوزان کویر «ریگ ملک» فاصله دارد، گویی که قطعهای از بهشت است تا شاهدی بر قدرت پروردگار باشد؛ سرسبزی و طراوت آن نیز نمایی بسیار دل انگیز دارد. درواقع، روستای «تمین» بهشتی است در بلوچستان و دری است بر دامان تفتان. اگر مسیر رودخانه این روستا را تعقیب کنیم، روستاهای دهستان یکی پس از دیگری در مسیر آن قرار گرفته اند.اثر برجسته و شناسایی شده تمین، قلعه ای با 25 متر ارتفاع از سطح دره تمین مرکزی بر فراز صخره ای بلند با مصالح بومی، هم چون گل رس ساخته شده؛ در حالی که قلعه «باذ» قدمت 250 ساله مرکز فرماندهی حاکمان منطقه بوده است. از آثار دیگر این دهستان، «چله خانه» است که در گذشته های دور، مردم مسلمان این دیار در این مکان که در دل کوه کنده شده بود، به مدت 40 شبانه روز به دعا و عبادت می پرداختند و غذایشان فقط آب و در صورت نیاز یک عدد خرما بوده است.تمین از زاهدان 135 کیلومتر و از میرجاوه 65 کیلومتر فاصله دارد و کار عمده مردم منطقه کشاورزی است. محصول اصلی آن نیز انجیر، توت، شاه توت و ده ها میوه دیگر است که در آن به عمل می آید و بادام، پسته و گردو نیز در آن قابل برداشت است.
منبع : قانون
دیدگاه تان را بنویسید