شرکای شوک ارزی کیستند؟

۵۵آنلاین :

اگرچه «سرمایه‌داری دولتی» محصول بوروکراسی رانت‌پرور اقتصاد ایران است ولی این خروجی نیاز به بسترسازی فکری بین مردم دارد که برخی از اقتصاددانان چپ‌گرا آگاهانه یا ناآگاهانه در این پروژه مشارکت دارند.

چرخه فربه شدن «سرمایه‌داری دولتی» در ایران با مالیات تورمی آغاز می‌شود و سپس با تزریق وام ارزان و دلار یارانه‌ای ادامه می‌یابد و در نهایت با شوک ارزی و مسکن به اوج می‌رسد.

در تبیینی دقیق‌تر، می‌توان اینگونه گفت که در مرحله اول، پروژه‌های «سرمایه‌داری دولتی» با ایجاد تورم (مالیات تورمی) تأمین مالی می‌شود و همزمان از انعکاس تورم در نرخ ارز خودداری می‌شود تا هم منابع ارزان برای فربه‌سازی «سرمایه‌داری دولتی» فراهم شود و هم زمینه برای شوک ارزی فراهم شود که معمولا شوک سکه و مسکن و سایر دارایی‌ها را به دنبال خود دارد. «سرمایه‌داری دولتی» و شرکای خصوصی‌اش در این شوک‌های تکراری، سرمایه خود را چند برابر می‌کنند.

اما سؤال این است که شرکای فکری این سیستم اقتصادی فقرساز و فسادآفرین چه کسانی هستند؟ شاید به جای معرفی مصداق، بهتر باشد به مواضع افراد نگاه کنیم. چه کسانی هشدارهای ارزی دو سال اخیر به دولت را تخطئه کردند؟ چه کسانی به اقتصاددانانی که هشدار دادند سیاست ارزی دولت غلط و مستعد شوک است مرتبا تاختند؟ شرکای فکری شوک ارزی کسانی هستند که در دو سال قبل از شوک ارزی کنار «سرمایه‌داری دولتی» ایستادند و به اقتصاددانان هشدار دهنده لقب نئولیبرال دادند.

اما سؤال مهم‌تر: اکنون که «سرمایه‌داری دولتی» به دنبال چند برابر کردن نرخ ارز است چه کسانی سیگنال دلار ۴۵هزار تومانی می‌دهند؟ آیا ارتباطی بین سیگنال‌دهنده‌ها و «سرمایه‌داری دولتی» برقرار است؟