ارسال به دیگران پرینت

شهرام ناظری در حمایت از شجریان

| رد شکایت و اعلام این نکته که پخش آثار «محمدرضا شجریان» در صدا و سیما، موجب شهرت وی شده و به زیان او نبوده است زخمی کهنه را باز کرد: « استفاده ی رادیو و تلویزیون از هنرمندان و پخش گسترده ی آثارشان بی آنکه حق وحقوقی به آنان داده شود.» البته که اینجا سرزمین عجایب است.

شهرام ناظری در حمایت از شجریان

۵۵آنلاین :

رد شکایت و اعلام این نکته که پخش آثار «محمدرضا شجریان» در صدا و سیما، موجب شهرت وی شده و به زیان او نبوده است زخمی کهنه را باز کرد: « استفاده ی رادیو و تلویزیون از هنرمندان و پخش گسترده ی آثارشان بی آنکه حق وحقوقی به آنان داده شود.» البته که اینجا سرزمین عجایب است. اکنون «شهرام ناظری» به این مساله واکنش نشان داده و اعتراض خود را بیان کرده است: «چهل سال است که آثار مرا پخش می کنند و هیچ حق و حقوقی به من نداده اند. هیچ قراردادی نبسته و هیچ اجازه ای هم نگرفته اند. غیر ازاین هم انتظاری نمی رود یعنی اگر بخواهند نگاهی صحیح، قانونمند و عادلانه داشته باشند، باعث تعجب است. »

ناظری با یادآوری اینکه :« من کارمند رسمی رادیو و تلویزیون ملی بودم ،یعنی یکسال قبل از انقلاب به خاطر اینکه در رشته آواز شاگرد اول کنکور موسیقی شدم فورا رادیو و تلویزیون ایران استخدام رسمی ام کرد اما انقلاب که شد آمدم بیرون». می گوید:«چهل سال است که هیچ حق و حقوقی از صدا وسیما نگرفته ام و تمام پنجاه اثری که به وجود آورده ام تماما با سختی و خون دل بدون هیچ حمایتی در منزل شخصی به وجود آورده ام و در واقع صداوسیمای من خانه خودم بوده ام است و این گونه است که فکر می کنم اجحاف بزرگی در حق مان شده است! ۴۰ سال شوخی نیست. یک بار دیگر هم گفته بودم شما ببینید مدیران اگر ۴۰ ماه حقوق نگیرند چه نظراتی نسبت به سیستم پیدا می کنند؟ و حال گمان کنید این ۴۰ ماه تبدیل به ۴۰ سال شود!».

او می گوید که خودش هم جزو شاکیان است اگر چه هنوز این شکایت را به صورت رسمی ثبت نکرده است؛ دلیلش را هم این گونه بیان می کند: «بابت این همه اجحاف و این همه استفاده های مربوط و مخصوصا نامربوط که از آثارم شده است آن هم بدون اجازه من، هم از نظر حیثیتی، هم معنوی و هم مادی متضررم کرده اند».

به این خبر امتیاز دهید:
بر اساس رای ۰ نفر از بازدیدکنندگان
با دوستان خود به اشتراک بگذارید:
کپی شد

پیشنهاد ویژه

    دیدگاه تان را بنویسید

     

    دیدگاه

    توسعه