روزگار تلخ عمارت شیرینه در خورموج
| نکتۀ عجیب در مورد عمارت این که برخی از بومیها هم از وجودش بیخبرند!حتی یکی از آژانسهای تاکسیرانی خورموج در پاسخ پرسش من در مورد جایگاه این بنا اظهار بی اطلاعی کرد! به هر روی با زحمت فراوان و با یاری یک نفر از مردمان مهربان خورموج موفق به پیدا کردن عمارت شدم.
۵۵آنلاین :
حمیدرضا سروری
شهر خورموج در86کیلومتری جنوب شهر بوشهر جای دارد و مرکز شهرستان دشتی به شمار میرود. ارتفاع خورموج از سطح دریا60متر است و آب و هوایی گرم و خشک دارد به گونهای که بهترین زمان برای دیدار از خورموج در طول زمستان و به ویژه ابتدای ماه اسفند است. یکی از بزرگان شهر خورموج در طول تاریخ محمد خان دشتی است که از حاکمان زمان ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه قاجار در منطقه بوده و شاعر توانمندی هم به شمار میرفته،وی چندین بنا ساخته و با توجه به آب و هوای منطقه دست به ایجاد و حفر قنات هم زده است. عمارت شیرینه یکی از بناهایی است که در زمان محمد خان دشتی ساخته شده و در5کیلومتری شرق شهرخورموج در میان درهای با نخلستانی زیبا جای دارد. با توجه به این که سرچشمه آب شیرین درکنار عمارت قرار داشته مشهور به عمارت شیرینه شده. دستیابی به بنا بسیار دشوار است در واقع خبری از جادۀ آسفالت نیست و نکتۀ عجیب در مورد عمارت این که برخی از بومیها هم از وجودش بیخبرند!حتی یکی از آژانسهای تاکسیرانی خورموج در پاسخ پرسش من در مورد جایگاه این بنا اظهار بی اطلاعی کرد! به هر روی با زحمت فراوان و با یاری یک نفر از مردمان مهربان خورموج موفق به پیدا کردن عمارت شدم. عمارت در دامنۀ کوه بیرمی و در منطقۀ خوش آب و هوای بنگه جای گرفته و هرچند در دو تابلو به وجود این عمارت اشاره شده ولی به نظر نمیرسد کافی باشد ضمن این که نبود جاده آسفالت باعث شده کمتر گردشگری سراغی از این عمارت بگیرد و برخی از افرادی هم که به سراغش رفتهاند با تلاش بسیار دست به تخریب آن زدهاند. عمارت در دو طبقه ساخته شده است طبقۀ زیرین بنا به دو قسمت تقسیم گردیده،بخش مرکزی که به شکل یک سالن است و تاقهایی هلالی دارد که قرینهوار در دیوارهای شرقی و غربی ساخته شدهاند،طبقۀ دوم بنا هم که در واقع شاهنشین است دارای تزیینهای ویژۀ خود است و در این بخش هم قرینهسازی به خوبی رعایت شده،قاب بندیها،تاقنماهای تزیینی و تاقچههایی که به شکل قرینه در دیوارهای کناری شاهنشین به کارگرفته شدهاند بر زیبایی بنا افزودهاند البته این زیبایی به دلیل نوشتن یادگاری بسیار زشت شده!هرگوشه از بنا که چشم بیندازید دستهگلهای عدهای نابخرد و کژ سلیقه را خواهید دید که دیوارهای بنایی باستانی را برای نوشتن برگزیدهاند!که البته مشکل به همین جا ختم نمیشود بخشهایی از طبقۀ اول و البته طبقۀ دوم هم به دلیل آتش روشن کردن رهگذران و بازدیدکنندگان سوخته و سیاه رنگ گردیده و در بخشهایی هم تبدیل به آشغالدانی شده است. رفتاری این چنین آن هم با بنایی که صد سال کهنگی دارد بسیار عجیب و ناراحت کننده است رفتاری که شوربختانه در بسیاری از نقاط ایران با آثار باستانی میشود و همیشه هم از فرهنگسازی و آموزش مردم سخن به میان میآید که آن هم کاریست بسیار سخت که نیازمند سالها تلاش است و به نظر نمیرسد به این زودیها مفید باشد و باید بپذیریم که حالا حالاها با چنین رفتارهای ناپسندی در برخورد با آثار باستانی روبرو خواهیم بود،به امید روزهای بهتر برای میراث نیاکانمان.
منبع : 55 آنلاین
دیدگاه تان را بنویسید