بهترین روزها در دوران سالمندی
| «میخواهم كساني كه دوستشان دارم، دوستم داشته باشند.» آرزويي دلگير و ناراحتكننده كه «نازي» با اشك و بغض آن را بر زبان ميآورد.
۵۵آنلاین :
«میخواهم كساني كه دوستشان دارم، دوستم داشته باشند.» آرزويي دلگير و ناراحتكننده كه «نازي» با اشك و بغض آن را بر زبان ميآورد. جوانتر از ٦٠سالهها بهنظر ميرسد. پوست روشن با ابروها و چشمان مشكياش زيبايي خاصي به او داده. پاي راستش تا مچ در كچ است و با چندنفر از همسنوسالهايش روي نيمكتي در پارك نشسته. «سالمندي، دوستي ديرينهاي با پاركنشيني دارد.» هنوز اشك، میهمان چشمانش است و هرازگاهي اشكي از گوشه چشمش سرازير ميشود اما با لبخند و هيجان حرف ميزند.«شما به اشكهايم كاري نداشته باشيد. بار بزرگي بر دل دارم، اشك سبكش ميكند.» مانتو نخي تابستانياي به تن دارد و ميگويد آرزوهاي زيادي به دل دارد.«١٦سال است كه همسرم را از دست دادهام و تنها زندگي ميكنم، شايد تنها زندگي كردن، دلنازكم كرده» اين را كه ميگويد بلند ميخندد اما هنوز اشك به چشم دارد و با گوشه روسرياش آن را پاك ميكند.«كاش نوههايم به چشم مادر بزرگ مرا ميديدند. بچههاي خودم از راه مدرسه پياده اول به خانه مادربزرگشان ميرفتند و بعد ميآمدند خانه، اما نوههايم دوستم ندارند.» اين را كه ميگويد بغضش ميتركد و بلند گريه ميكند.«كاش قبل از مرگم عشق و علاقه نوههايم را نسبت به خودم ببينم.» «نصرت» چادر گلدارش را كمي روي سرش جابهجا ميكند و شروع ميكند به آرام كردن «نازي» چيزي درگوشي به او ميگويد و هر دو بلند ميخندند.«تمام عمر خانهدار بودم و همسن نازيام. همدرديم. من هم ٩سالي ميشود همسرم را از دست دادهام و تنها زندگي ميكنم.»مثل دخترهاي خجالتي كنار «نازي» نشسته. مشخص است در جواني جزو زنان قدبلند و خجالتي بوده چون هنوز ميتوان شرم و خجالتي بودن را در سرخي گونههايش ديد.«آرزويي ندارم. همهجا رفتهام. مشهد، سوريه، كربلا و مكه. تنم سالم باشد و به كسي محتاج نشوم برايم كافي است. خدا نعمتهايش را به بچههايم ببخشد و برايم حفظشان كند.» از آرزوهاي دوران جوانياش ميپرسم.«آرزوهايم يادم رفته!» دست راستش را زير چانه ميزند تا كمي از لرزش سرش بكاهد. سبزه روست همچون اهالي خونگرم جنوب.«جواني بهاري بود و گذشت. من هم مثل جوانها آرزوهاي زيادي داشتم كه حالا خيلي از آنها را يادم رفته است. چه فرقي ميكند، زندگي كه منتظر ما و آرزو كردنمان نميماند در چشم برهم زدني ميگذرد و خيلي زود ميبيني، پيرشدهاي و آرزويي برايت باقي نميماند جز محتاج نبودن به ديگران و سلامتي فرزندان.» هر دو دوست، دست هم را ميگيرند و به هم لبخند ميزنند. «عاليه» يكسال از دوستانش كوچكتر است. اصالتا آذربايجاني است و با وجود سالها تدريس در مدرسه هنوز تهلهجه آذري دارد و همانقدر شيرين صحبت ميكند.«از جواني جرأت آرزوهاي بزرگ را نداشتم. كموبيش به آنچه ميخواستم رسيدم. شايد آنچه ميخواستم آرزو نبوده، نميدانم. الان تنها دوست دارم دختر و پسرم سروسامان بگيرند. ازدواج بچهها در اين دوره و زمانه هم يكي از آرزوهاي پدرومادرها شده است. بچهها ازدواج موفق داشته باشند ما پدرومادرها هم آسوده ميشويم.» دوران پاركنشيني گوشهاي نشسته و همه حواسش به نوهاش است كه با بچههاي ديگر سرگرم تاب و الاكلنگاند. مردي ميانه قد با موهاي سفيد يکدست و چشمان خاكسترياي كه همرنگ پيراهن و شلوارش هستند. «ناصر» با ٧٢سال سن دوران جواني را در ارتش سپري كرده و حالا تنها چيزي كه از آن دوران باقي مانده عنوان سرهنگ بازنشسته است.«آدم وقتي پا به سن ميگذارد، آرزوهاي شخصياش در تن سالم داشتن خلاصه ميشود. همين كه از نعمت سلامت برخوردار باشيم كفايت ميكند. واقعيت سالمندي اين است كه همه دوران و مرحلههاي زندگي را پشتسر گذاشتهاي و به آخر خط رسيدهاي. اگرچه مرگ هم پايان همه چيز نيست اما دنياي مادي تمام ميشود.» با مهرباني ميگويد؛«جوانهاي قديم آرزوهايشان را كردهاند و با برآورده شدن و نشدن آنها اشك ريخته و خنديدهاند.» «ناصر» جوانهاي قديمي را خوشبختتر از امروزيها ميداند.«در دوران ما همهچيز مهيا بود و ديگر دغدغه كار، تحصيل، ازدواج، خانه و ماشين نداشتيم. جوانهاي امروزي دغدغهمندند و آرزوهايشان خلاصه شده در كار مناسب پيدا كردن، ازدواج كردن و ... چيزهايي كه حق طبيعي آنهاست.» كمك ميكند نوهاش از پلههاي سرسره بالا برود.«همه دلخوشي و سرگرمي دوران سالمندي، نوهها هستند. در حد توانم براي بهدست آوردن آرزوهايم تلاش كرده و به خواستههاي منطقي و معقولم رسيدهام.» اما «موسي» همه حواسش به جدولي است تا خانههايش را با حروف سياه پر كند و شلوغي و سرصداي پارك هيچتاثيري بر تمركز او نگذاشته است. او برعكس بیشتر سالمندان هنوز بازنشسته نشده است. جواني را در شركتهاي مختلف كار كرده و هنوز سابقه بيمهاش به اندازهاي نيست كه بازنشسته شود. «مكانيكياي دارم كه در حال حاضر تكپسرم آن را اداره ميكند.» «موسي» هم جزو جوانان آرزومند بوده و در جواني آرزوهاي زيادي داشته. «آدميزاد است ديگر هرچه ديده ببيند، دل كند ياد! به بعضي از آنها رسيدم و حسرت بعضي ديگر بر دلم ماند اما واقعا تاثيري در زندگي ندارند و حالا خيلي وقت است كه به آرزوهاي آن دوران فكر نميكنم. هر سنوسالي ميتواند آرزوهاي مختص به خود را داشته باشد. مثلا الان در ٦٥سالگي آرزو دارم اقامتم در كانادا درست شود و براي هميشه با خانوادهام به آنجا مهاجرت كنم.» «موسي» هنوز با به ياد آوردن بعضي آرزوهاي برآورده شده كامش شيرين ميشود. «خيلي دوست داشتم پسردار شوم و به آرزويم رسيدم، يا نوهدار شدنم همينطور.» «رضا» با شنيدن صحبتهاي ما نزديك ميآيد و روي نيمكت كنار «موسي» مينشيند. ٨٢سال دارد و هنوز به عصا نياز پيدا نكرده است.«سروان بازنشستهام. متولد ١٣١٥ ميدان بريانك. خدا را شكر زندگي هميشه به كامم بوده و هيچوقت چيزي نبوده كه آرزو كنم. زندگي براي من روال عادي و خوبش را داشته. در كودكي پدر متمولي داشتم با املاك و باغ و زمينهاي زياد. بعد از آن هم زندگي روي خوشش را نشانم داده است، البته از زماني كه به خاطر دارم هميشه در زمان حال زندگي كردهام و حالا هم از لحظهها لذت ميبرم. آرزومندي براي كساني است كه براي فرار از گذشته به آينده پناه بردهاند و از حال غافلند.» همه معمار صدايش ميزنند، نزديك دهه نهم زندگي است و رنگدانههاي قهوهاي در بخشهايي از صورتش به چشم ميخورد. چشمهاي قهوهاياش از پشت عينك هم غمگينند. عصايش را مقابلش قرار داده و چانهاش را به آن تكيه زده است اما هنوز ميشود لرزش دستانش را ديد. اسمش را نميگويد.«همان معمار صدايم كن.» صحبت از آرزو كه ميشود نگاه معناداري ميكند و براي لحظاتي روي برميگرداند تا اشكهايش را نبينم.«آرزو دارم يك روز بيدغدغه سرم را روي بالش بگذارم. روزگاري براي گذران زندگي خودم جنگيدم و حالا ...» قصه آرزوهايش را نيمهتمام ميگذارد و به بهانه قدم زدن در پارك دور ميشود از قدمهاي لرزان و آهستهاش ميتوان فهميد ميرود تا اشكش را كسي نبيند.
به چهره سالمندتان نگاه کنید ارتباط چهرهبهچهره ميتواند يكي از راهحلهاي بانشاط كردن سالمندان باشد. هر زمان خواستید با سالمندی صحبت کنید یا او خواست برای شما چیزی را تعریف کند حتما با او ارتباط چهرهبهچهره داشته باشید و به صورت او نگاه کنید. با این کار میتوانید حس مثبت در او ایجاد کنید. به سالمندتان اعتماد به نفس بدهید براي داشتن سالمندي شاد به او اعتماد بهنفس بدهيد. سالمنداني كه احساس ارزشمند بودن ميكنند، شادتر و سرحالتر از همسنوسالهاي خود هستند. از سالمندان بخواهيد تجربیاتشان را در مسائل مختلف و حتی جزیی بیان کنند؛ مثل دستور پخت نوعی غذا و … وقتی سالمند ببیند شما چقدر برایش اهمیت قایل شدهاید و میخواهید از تجربیاتش استفاده کنید، دقیقا احساس ارزشمندی و اعتماد بهنفس را در او ایجاد کردهاید. از سالمندتان بپرسید با سالمندان همصحبت شويد و از آنها بخواهيد ماجراهايي كه تجربه كردهاند را برايتان تعريف كنند تا سرگرم شوند. تعریف کردن یک داستان از گذشته یا تعریف کردن قسمتی از یک فیلم و سریال یا بیان اخبار میتواند به سالمندتان حس مثبتی بدهد. محبت را نادیده نگیرید هر انساني با هر سنوسالي نيازمند محبت است، اما فراموش نكنيد كه محبت كردن سالمندان را سر حال میكند. محبت كردن به سالمندان به آنها كمك ميكند سرشار از انرژي شوند و نيروي دوباره بگيرند. به طرق مختلف به سالمندانتان محبت كنيد. میتوانید این کار را از راههای مختلف همچون نوازش کردن، بوسیدن، صحبت کردن، کمک به انجام دادن بعضي از کارهایشان که توانایی انجام آنها را ندارند و …انجام دهید. پیادهروی و نفس تازه ورزشهاي هوازي راه حل ديگري براي شاد كردن سالمندان است. سالمندان با ورزش هوازي سر حال ميشوند. اين دست از ورزشها حجم بالايي از اكسيژن را وارد ريهها ميكند. اگر سالمندانتان سر حالاند، آنها را به ورزش ترغيب كنيد و از آنها بخواهيد در جمع سالمنداني كه صبحها در پاركها ورزش ميكنند، حاضر شوند. اگر هم سر حال نيستند با توجه به شرايطي كه دارند برايشان ورزشهايي را در نظر بگيريد. باغبانی گلوگياه و باغباني هم ميتواند به شاد كردن سالمندان كمك كند. باغبانی باعث میشود روحیه سالمند تقویت و سرگرم شود. پرورش دادن گیاهان میتواند سالمندتان را به یاد دوران جوانی و پرورش و تربیت فرزندان بیندازد. حمایت از سالمند فراموشکار اگر سالمندتان فراموشی و آلزایمر دارد حتما از او حمایت کنید؛ حتی اگر یک مطلب را بارهاوبارها تعریف کرد هیچگاه به او نخندید و این نکته را به اعضای کوچکتر خانواده نیز متذکر شوید. مطالب مهمی را که سالمندتان نباید فراموش کند، مثل خوردن قرص، حتما روی کاغذی کوچک یادداشت کنید. كارهاي خانگي مختص سالمندان سالمندتان را در امور روزمره زندگي شريك كنيد. كارهايي كه در حد توان آنهاست را به آنها واگذار كنيد. اين كار باعث ميشود آنها احساس مفيد و ارزشمندبودن كنند. دورهميهاي سالمندي هرچند وقت يكبار دورهمي براي سالمندان تشكيل بدهيد تا بتوانند با همسنوسالهايشان وقت بگذرانند. استفاده از مغز و فعاليتهاي ذهني مانع خوبي براي افسردگي است. تغذيه سالم فعالیتهای شناختی مثل خواندن شعر، حل جدول، مرور خاطرات گذشته و … است. رژیم غذایی مناسب با سن سالمندان و استفاده از میوه و سبزیهای تازه به شادابی سالمندان کمک میکند. در دسترس سالمندان باشید يادتان نرود به سالمندانتان سر بزنيد. سر زدن به سالمندان میتواند موجی از شادی را در آنها رقم بزند. حتی اگر شرایط کاری شما بهگونهاي است که نمیتوانید هر روز به آنها سر بزنید با تلفن حتما روزانه از حال آنها خبردار شوید و دلشان را شاد کنید. مشارکت سالمند فراموش نشود حتما در کارهای مختلف از مشارکت سالمندتان استفاده کنید. با این کار هم آنها را سر حال و هم حس مثبت ارزشمندبودن را در آنها ایجاد میکنید. برای تهیه غذای خاص یا خریدن وسیلهای خاص یا حتی مشارکت دادن در کارهای سبک منزل میتوانید از آنها کمک بگیرید.
منبع : شهروند
دیدگاه تان را بنویسید