موزۀ هند و پرتغال در کوچی

۵۵آنلاین :

حمیدرضا سروری

هند همیشه سرشار از منابع طبیعی بوده و با گیتی ارتباط تجاری داشته است. تجارت همیشه به معنی نقل و انتقال کالا نیست بلکه راهی است که در آن فرهنگها رشد کرده،عاملهای تازه را پذیرفته‌ و در خود حل کرده‌اند. راهی است که انسانها در مورد خودشان و دیگران مطلبهای تازه کشف می‌کنند،بین مردمان دوران باستان می‌توانیم به تجارت رومیها با هندیها اشاره کنیم،از ابتدای سدۀ نخست پیش از میلاد بندرهای تجاری رومیها در جای جای دریای سرخ،شرق آفریقا و کرانه‌های هند دیده می‌شد. رومیها به دنبال ادویه بودند و درکرانه‌های جنوبی هند بندرهای زیادی با رومیها تجارت می‌کردند که از مهمترین آنها می‌توان به مُزیریس(Muziris) اشاره کرد. همه به این بندر می‌آمدند و حتی گفته می‌شود توماس(Thomas the Apostle)یکی از حواریان حضرت عیسی مسیح در سال50میلادی به این ناحیه آمده. یهودیان،مسلمانان و پیروان مذهبهای دیگر نیز در صلح و صفا به این جا آمده‌اند. در این میان شهر کوچی جایگاه ارزشمندی داشته،کوچی(Kochi) یا کوچین(Cochin) شهر مهم بندری درکرانۀ جنوب غربی هندوستان و مرکز ایالت کرالا است.از سدۀ 14میلادی بر میزان اهمیت و جایگاه کوچی افزوده شد و در این بین پرتغالیها نخستین اروپاییان پس از دورۀ رنسانس(نوزایی)بودند که در سال1500میلادی به این شهر رسیدند. پدرو آلوارز کابرل(Pedro Alvares Cabral) کاشف برزیل هنگامی که به کوچی رسید دستور ساخت کارخانه‌ای را در شهر داد و صومعه‌ای مسیحی را نیز بنا نمود. در سال 1502میلادی گروه دیگری از پرتغالیها به سرپرستی واسکوداگاما دریانورد مشهور به کوچی آمدند هر چند زامورینZamorin)) حاکم محلی کالیکوت(Calicut) پس از این که داگاما کوچی را ترک نمود،کارخانۀ پرتغالیها را خراب کرد،در نتیجه حاکم بومی کوچی که همپیمان پرتغالیها بود شهر را ترک نمود و در وایپین(Vypin) به کمک ناوگان تازه از راه رسیدۀ پرتغالیها به رهبری فرانسیسکو دِ آلبوکرک(Francisco de Albuquerque) موفق شد کوچی را دوباره باز پس بگیرد. پرتغالیها در وایپین که بخشی از ناحیۀ ارناکولام(Ernakulam) به شمار می‌رود دژ کاستلو دِ سیما(Casteo de cima)را ساختند که کهنترین دژ ساخته شده به وسیلۀ اروپاییها در هندوستان به شمار می‌رود پرتغالیها چندین کلیسا و مدرسۀ مذهبی درکوچی ساختندکه یکی از این کلیساها سائو فرانسیسکو دِ آسیسی(São Francisco de Assisi) است. هنگامی که واسکوداگاما درسال1524میلادی درکوچی از دنیا رفت در همین کلیسا به خاک سپرده شد هرچند14سال پس از مرگش بقایای پیکرش به لیسبون منتقل گردید. کوچی تا سال1530میلادی پایگاه اصلی پرتغالیها در هند بود و پس از این تاریخ مرکز حضور پرتغالیها در هندوستان به گوا منتقل شد. حضور پرتغالیها درکوچی تا سال1663میلادی به درازا انجامید و در این تاریخ بود که هلندیها،پرتغالیها را شکست دادند و شهر را از آنها گرفتند و پس از آنها نیز انگلیسیها بر شهر چیره شدند. یکی از جلوه‌های نفوذ عمیق پرتغالیها در معماری کلیساهایی که ساخته‌اند نمود یافته است. تلاشهای چندی برای نگهداری از این میراث فرهنگی برداشته شد تا این که ژوزف کوریتِرا(Joseph Kureethra) اسقف کوچی پیشنهاد ساخت موزه‌ای با عنوان موزۀ هند و پرتغال را داد و با کمک بنیاد پرتغالی گلبِنکیان((Gulbenkian موزۀ هند و پرتغال در خانۀ قدیمی اسقف کوچی با هدف نگهداری از اشیاء و میراث غنی پرتغال در هند برپا شد. بیشتر اشیاء موزه مربوط به هنر مسیحی به هنگام حضور پرتغالیها درکوچی و نقاط اطرافش است. در بین اشیاء می‌توان به قطعه‌ای از محراب چوبی،صلیبهای نقره‌ای و طلایی،پیکره‌هایی از مریم مقدس و حضرت مسیح و تکه سنگی نذری از سدۀ هفدهم میلادی اشاره کرد که ازکلیسای سنت لوئیس مُنداموِلی(Mundamvely)به موزه منتقل شده و روی آن به پرتغالی نوشته شده:(L.SEJA OS.SACRAMENTO).